tag:blogger.com,1999:blog-30649802893537203922012-02-17T02:35:59.599+01:00Bocianhttp://www.blogger.com/profile/16406846791714726240noreply@blogger.comBlogger2861100tag:blogger.com,1999:blog-3064980289353720392.post-63593668168549974332012-02-08T14:28:00.000+01:002012-02-08T14:31:32.335+01:00Piszę w nocy<br />Zazwyczaj w nocy do ciebie<br />Nie wystukuję liter <br />Nie wysyłam<br />Wewnętrzny stalker chowa głowę w piasek<br />Piszę o sobie<br />Bo o kim innym mógłby pisać poeta<br />o tym że tęsknie<br />i że co było a nie jest...<br />setka powtórzeń zły styl<br />czasem się żalę że bagno<br />że coraz bliżej coraz starzej i nic<br />nadal jak wracam do domu nie robię obiadów<br />i śpię w jednym pokoju z matką<br />a ty masz szansę<br />bo powinnaś bo możesz<br />i że ci się to należy<br />to wszystko wiesz<br />nie wystukuję<br />nie wysyłam<br />kończą mi się baterie...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3064980289353720392-6359366816854997433?l=zbocianiegogniazda.blogspot.com' alt='' /></div>Bocianhttp://www.blogger.com/profile/16406846791714726240noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3064980289353720392.post-68326613737352397902012-02-06T20:50:00.002+01:002012-02-06T20:58:23.695+01:00Zakrwawiona Suri Cruise<br />biegnie przed siebie<br />w tym momencie<br />nie przyda jej się nic<br />co kupiła u Haroldsa<br />Tylko walcz kurwa o swoje<br />!<br />zasłyszane kiedyś od meksykańskiej niby profesjonalnej niani<br />która nie miała w cv swojego uzależnienia od cudzych przedmiotów<br />i analnego seksu<br />a jej głównym atrybutem był niewyparzony język<br />oraz papier superniani kupiony na którymś z targowisk Sinaloi<br />Biegnij Suri biegnij<br />być może jesteś ostatnia<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3064980289353720392-6832661373735239790?l=zbocianiegogniazda.blogspot.com' alt='' /></div>Bocianhttp://www.blogger.com/profile/16406846791714726240noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3064980289353720392.post-27162035578369702432012-01-09T19:47:00.000+01:002012-01-09T19:48:51.587+01:00Gdyby Matka Boska płakała nad nami<br />to by pewnie zalało <br />ten tunel prowadzący na Zatorze<br />ten gdzie ktoś kiedyś w nim napadł Kruszynę<br />i stracił trzy zęby w dwóch ciosach<br />ten w którym miałem zawsze uważać<br />kiedy wracałem od ciebie<br />z zamarzniętym czołem<br />bo tam dresy biją i jest mokro i pada<br />z nieba<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3064980289353720392-2716203557836970243?l=zbocianiegogniazda.blogspot.com' alt='' /></div>Bocianhttp://www.blogger.com/profile/16406846791714726240noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3064980289353720392.post-32026701397285311802011-12-27T23:10:00.000+01:002011-12-27T23:11:45.748+01:00Nie umieszczam twoich czynności w stanie przeszłym<br />Zmiana stanu to jeszcze nie śmierć<br />To po prostu umieranie w innych okolicznościach otoczenia<br />i ludzi<br />I co będzie teraz? Nie będzie niczego<br />Nie ma lepszego miejsca niż dom<br />Nie ma lepszego miejsca niż dom<br />Pokój nie staje się pełny kiedy bębny grają<br />To nie ten kawałek podłogi<br />Zapomniałem kiedyś o tobie<br />i usiadłem na chodniku w towarzystwie innych ludzi<br />Graliśmy w różne stany uczuć<br />ocierając się o entuzjazm<br />przyszedł jednak ranek<br />całkiem chłodny ranek<br />i wszystko wskazuje na to że dostanę wilka<br />bo ulice tu i ulice tam <br />nie dają ciepła<br />o którym zapomniałem<br />i którego nie da mi się odnaleźć<br /><br />Przypisy:<br />1. Świetliki- Korespondencja codzienna<br />2. White Lies- Fairwell to the fairground<br />3. Grammatik- Puste pokoje ( bębny grają rmx)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3064980289353720392-3202670139728531180?l=zbocianiegogniazda.blogspot.com' alt='' /></div>Bocianhttp://www.blogger.com/profile/16406846791714726240noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3064980289353720392.post-5649598535708071752011-12-27T21:55:00.001+01:002011-12-27T21:55:48.767+01:00Soundtrack do rozdziału siódmego:<br />Jamie Woon- Shoulda<br />Birdy- Skinny Love<br />J Cole- Rise and shine<br /><br /><br /><br />Nigdy nie pamiętałem takiej jesieni. Nigdy takiej jesieni nie było. Nigdy nie mogło być , bo każda jesień jest inna. Taka jest natura rzeczy. Nie może być inaczej. Tak po prostu każda jesień jest inna. Każdy dzień jest inny. Każda sekunda. Proste prawdy zanurzone w banale.<br />Jest kawiarnia. Jestem ja. Jest późno wrześniowe popołudnie. Zlizuje resztki pianki z łyżeczki upewniając się jednocześnie czy nikt mnie nie widzi. Sekunda powrotu do dzieciństwa. Nikt mnie nie widzi. Nikt nie zwracał na mnie uwagi. Knajpka jest praktycznie pusta nie licząc trójki kelnerko- barmanek. Polubiłem tę kawiarnię od początku. To tu byłem z Nią na pierwszej randce. Pierwszej bo rozmowa w barze się nie liczy. Nie liczy się tym bardziej jeśli ty jako rozmówca wypiłeś wcześniej już sześć piw i miałeś ochotę ewidentnie na siódme na kieliszek wiśniówki na wszystko co ma w sobie alkohol .<br />Na nikogo nie czekam i nikt nie czeka na mnie .Uwielbiam taki stan rzeczy. Czuję wtedy jakaś niewidzialna granica pomiędzy mną a całą resztą. Całą tą cholerną resztą…oni wszyscy płyną obok tylko i wyłącznie. <br />Przyjdziesz?<br />Nie przyjdę. Dziś . Nigdy. Piszę . Sto znaków. Znaków zawierających w sobie ucieczke od tego spotkania. Mam pracę. Mam dużo pracy. Cokolwiek. Piszę miłe kłamstwa, żeby mniej bolało. Kiedyś będzie bolało bardziej, ale teraz nie musi. Teraz nie ma takiej potrzeby. Ważę dokładnie słowa, zbijam jej w uprawdopodobnienia. Ona. Ona jest gdzieś tam. Na pewno poza centrum. Może mnie spotkać? Nie . Chyba nie. Nigdy jej tu nie zaprosiłem. Ba rzadko bywała w centrum w tych godzinach, a w szczególności w tygodniu. To by było za dużo pytań. Niepotrzebne pytania i złość. I więcej kłamstw. Znacznie więcej niż w smsie. Znacznie więcej niż to jest warte.<br />Tak naprawdę Kamila miała jedną wadę. Nie była Nią. Nie mogła . Nie miała szans. Natura jest nieubłagana i produkuje ludzi w liczbie sztuk jeden. Nawet bliźniacy są w swoim istnieniu pojedynczy. Początkowo jej nieNiość była nawet plusem. Była odtrutką, ale po czasie stało się to coraz bardziej nie do zniesienia.<br />Dzis nie mogę :( Umowilem sie z Tomkiem . Mam mu w czyms pomoc. Chyba cos przenieść. Zobaczymy sie jutro ! :)<br />Opcje. Dodaj odbiorcę. Kamila. Wiadomość została wysłana. Dostarczono do Kamila. Poszło. <br />Nie minęło kilka sekund a telefon rozbrzmiał w rytm Use Somebody Kings of Leon. To jednak nie ona. To Marcin. Ten to ma zawsze wyczucie chwili.<br />Tak? Rozpoczął nieco ospale. Nie chciało mu się z nikim rozmawiać.<br />Ty co robisz? Marcin nie czekał nawet na odpowiedź . Wpadnij do Beczki.<br />Kawę piję na starówce.<br />O masz hajs chłopie masz hajs.<br />Nie mam i nie pożyczę . Przy okazji kontaktów z Marcinem kwestia finansowa była często poruszana ,więc szybko ucinam temat.<br />To spierdalaj! Obaj zaczęliśmy się śmiać. Zasady rozmowy. Są proste.. Cała tą otoczkę całą umowność. Ani Marcin nie chciał pożyczyć pieniędzy ani ja nie chcię ich nie dać. To była po prostu jedna z tysiąca rozmów. Wszystko łącznie z agresją , która zazwyczaj krążyła wokół rozmowy miało swój czas i miejsce. Bywa szorstko między nami, ale to tylko wyłącznie z powodu tego, że znamy się bardzo dobrze i mamy świadomość , że po drugiej stronie nie ma dobrego , grzecznego chłopca, a jeśli i jest to często bywa bardzo dokładnie zamieciony pod dywan.<br />To co wbijasz?<br />To jest jakaś opcja. To jest bardzo dobra opcja. Tydzień już nie przychodzę do Beczki. To bardzo długi czas rozłąki zważywszy na to, że przez ostatnie pół roku pełniłem tam praktycznie status kolejnego hookera. Spojrzałem na resztki tego co kwadrans temu było cappuccino. Ty to ja tu dopiję, zajrzę jeszcze do biblioteki i wpadnę.<br />Pierdol bibliotekę- tylko kutasy czytają?! <br />I to mówi pisarz! Gra trwała na dobre<br />Chuj nie pisarz!<br />Ty, coś w tym jest. <br />Spierdalaj. Oburzenie wydawało się nawet nieco prawdziwe. Spierdalaj… i kup frytki po drodze , zjemy coś.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3064980289353720392-564959853570807175?l=zbocianiegogniazda.blogspot.com' alt='' /></div>Bocianhttp://www.blogger.com/profile/16406846791714726240noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3064980289353720392.post-15861195521211218552011-12-26T17:16:00.000+01:002011-12-26T17:19:10.357+01:00Mój sąsiad Chińczyk<br />zjada koty<br />tak mówią <br />życie w kulturze bywa trudne<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3064980289353720392-1586119552121121855?l=zbocianiegogniazda.blogspot.com' alt='' /></div>Bocianhttp://www.blogger.com/profile/16406846791714726240noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3064980289353720392.post-83930868917121595102011-12-14T18:53:00.002+01:002011-12-14T19:03:29.800+01:00stan zastany 23:53<br />sytuacja wyjściowa: Haga<br />masz rację Jeff wszystko jest so real<br />topimy się w Missisipi <br />ostatnio często<br />oznaczam<br />wiele mało regularnie.<br />kto jest hipsterem a kto bezdomnym<br />?<br />czternaście godzin tu i teraz przesiedziałem <br />na składanym krześle<br />podobno każdy reżyser posiada krzesło<br />jeśli tak to kręcę szmirę <br />nie ma zbytnio akcji<br />czasem padają strzały, częściej krople spermy na materac<br />jednego surinamczyka mniej<br />Ban Bang <br />jednego surinamczyka mniej<br />jak w europejskim kinie nic się nie dzieje <br />Bang<br />jednego mniej<br />...<br />czternaście ostatnich godzin przesiedziałem przy laptopie <br />byłem w Szwajcarii, w Japonii<br />obserwowałem kopulującą węgierską parę <br />usiłującą wedrzeć się na rynek<br />amerykańskiego porno i ślepego kota <br />pomagającego w strojeniu choinki <br />braki w emocjach<br />sucha pochwa , średniej wielkości penis , choinka i niewidomy kot<br />kot był całkiem przyjemny<br />ale wytrysk nastąpił w innym momencie<br />był <br />Coraz rzadziej<br />Coraz mniej<br />Oznaczam<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3064980289353720392-8393086891712159510?l=zbocianiegogniazda.blogspot.com' alt='' /></div>Bocianhttp://www.blogger.com/profile/16406846791714726240noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3064980289353720392.post-56036867988934199922011-12-11T19:48:00.000+01:002011-12-11T19:49:28.078+01:00Oznaczam. Wiele. Mało. Regularnie. Kto jest hipsterem a kto bezdomnym. Czternaście ostatnich godzin przesiedziałem na składanym krześle. Takim jakie posiada każdy filmowy reżyser. Wiesz oglądasz film i jest takie krzesło, bo ktoś kręci film w filmie o filmie. Tu nie ma zbytnio akcji. Czasem padają strzały, częściej krople spermy na materac. Jak w europejskim kinie nic się nie dzieje. Czternaście ostatnich godzin przesiedziałem przy laptopie. Byłem w Szwajcarii, w Japonii, obserwowałem kopulującą węgierską parę usiłującą wedrzeć się na rynek amerykańskiego porno i ślepego kota pomagającego w strojeniu choinki. Nie było w tym żadnych emocji. Sucha pochwa , średniej wielkości penis , choinka i niewidomy kot. Kot był całkiem przyjemny ale wytrysk nastąpił w innym momencie. Był. Coraz rzadziej. Coraz mniej. Oznaczam.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3064980289353720392-5603686798893419992?l=zbocianiegogniazda.blogspot.com' alt='' /></div>Bocianhttp://www.blogger.com/profile/16406846791714726240noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3064980289353720392.post-2849893521149944002011-12-05T23:46:00.001+01:002011-12-05T23:47:29.388+01:006<br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br />Koniec<br /><br />To kurwa koniec. Jedyny niepowtarzalny koniec. Ona leży martwa. Tak bardzo martwa. Martwa w praktycznie każdym elemencie. Jedynie krew wypływająca z dziury w jej korpusie wydaję się niesamowicie żywa. Coraz większy strumyk krwi wypływa z tak małej dziurki umieszczonej na trwałe już w okolicach jej mostka. Zadziwiające. Nie można być już bardziej martwym to pewne. <br />Cały pokój napływa czerwienią. Niebo za oknem napływa czerwienią. Wszystko jest czerwienią. Staram się nieudolnie odnaleźć puls. Nie bije a wypływa krew. To fascynujące. Przerażająco fascynujące. Tak jakby ona nagle stała się gumową lalą napełnioną krwią.<br />Czuję ból. Wszędzie i wszystkim. Kręcę się bez celu dookoła, w głowie kotłuję się garnek myśli. Policja. Muszę zadzwonić na policję. Co im powiedzieć? Że jest trup. Że nie żyje. Że ona nie żyje. Chyba. Że ona kurwa najprawdopodobniej nie żyje. Że ktoś strzelał. Że były strzały.<br />Dzwonię. Mówię tak jak się powinno mówić w takich sytuacjach. Chyba. Nie mam doświadczenia. Zawiadamiam. Mówię, ze niech powiadomią pogotowie. Podaje nazwisko, podaje adres. Oni że już jadą. Rozłączam się. Chyba pytali o imię. O moje dane. Nie wiem. Skąd ja mam wiedzieć kim jestem? Kim teraz jestem?<br /><br />Otwieram drzwi. Idę . Przed siebie. Oni będą źli. Będą pewni, że to ja. Idę coraz bardziej idę w stronę biegu. Słyszę The Editors. Słyszę wszędzie. Na całej ulicy. W każdym drzewie . Wydobywają się spod ziemi. Rozrywają asfalt. Takty ,słowa. To wszystko jest banalne w jakimś kontraście z sytuacją zastaną. Mogliby chociaż zagrać Bullets albo nawet Papillon. On mógłby mówić dziewczynko nie ma Boga. To by było coś. A jak bardzo kurwa komercyjne i banalne jest granie You don’t know love. Tak jak ja bym akurat teraz nie know love. Ona leży martwa w ich mieszkaniu kurwa. Wiem co to pain wiem co to love!!!!!!!!!!! Kurwa kurwa kurwa! <br />A on stoi, klęczy, leży. Jest za mną, koło mnie i przede mną. Jest na drzewie, buja się na huśtawce i spogląda na mnie z balkonu pobliskiego bloku. Z wszystkich balkonów wszystkich bloków.<br />You don't know love like you used to.<br />You don't feel love like you did before.<br /><br />Ohhhhhhhhhhhh!<br />Ohhhhhhhhhhhh!<br />I przyszła nagle zima i zrobiło się nagle smutno i zabieliło od kokainy dookoła. Zabrałem grudkę w rękę i lekko pomieliłem palcami. Jakby nieco bardziej szara niż zazwyczaj. Pachnie popiołem. To popiół. Patrzę do góry. Tam zawsze jest jakieś niebo i jeżeli coś spada to właśnie stamtąd. I jest on i nie ma jego. Zamiast księżyca pojawiła się ogromna twarz Toma Smitha. Twarz która śpiewa i płonie. Jednocześnie. Od zewnątrz do środka.<br />You ran with the dead today, <br /> fill the cemeteries where ghosts <br />still play,<br /><br />Biegnę. Biegnę żeby nikt nie widział I żeby go nie widzieć. A on jest wszędzie. A zamiast gwiazd jest jej martwe ciało. Ocieram się o kicz. O śmierć. <br /><br />before <br /> you run, <br /> look out <br /> further away.<br />Here<br /> look at <br /> the soaring sight, <br /> Płoną jego oczy!<br />I saw everything <br /> Jego nos<br />with dying pride, jego usta<br /><br /> the truth <br /><br /><br /><br /> in your eyes. <br />Nie ma już nic. Ależ to banalne. Powoli boli. Coraz bardziej boli. Już nie biegnę. Już nawet nie idę. Nie słychać syren , nie słychać ujadania psów, nie słychać, nic nie, słychać nie. <br />Zostało tylko niebo pełne martwych ciał.<br /><br />Ohhhhhhhhhh!<br />Ohhhhhhhhhh!<br />Ohhhhhhhhhh!<br />Ohhhhhhhhhh!<br />Ohhhhhhhhhh!<br />Ohhhhhhhhhhhhh <br /><br /> !<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3064980289353720392-284989352114994400?l=zbocianiegogniazda.blogspot.com' alt='' /></div>Bocianhttp://www.blogger.com/profile/16406846791714726240noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3064980289353720392.post-85233886633809478582011-12-04T22:53:00.006+01:002011-12-04T23:20:46.000+01:00Ścieżka dźwiękowa:<br />Kardinal Offishial- Dangerous<br />Francis Cabrel- Mademoisell<br />Easy Star All Stars- Lucy in the sky<br />Luther Vandross- Shine<br />Marvin Gay- Brother, brother<br /><br />ona<br />2010-02-03 21:47:34 <br />dobry, co tam w tej krainie alkoholu? poza japońskimi tekstami oczywiście... no i kawą... <br /> On<br />2010-02-03 21:48:11 <br />hmmm <br />2010-02-03 21:48:26 <br />ogólnie to chyba dobrze <br /> Ona<br />1939-09-01 21:48:50 <br />no tak, średnio zachęcający optymizm... <br /> On <br />2010-02-05 21:49:07 <br />zawsze może być lepiej <br />2010-02-03 21:49:10 <br /> <br /> Ona<br />2010-02-03 21:49:11 <br />znaczy dobrze nie jest, ale Polak nie będę? <br /> On <br />2010-02-03 21:49:28 <br />nie do końca <br />2010-02-03 21:49:47 <br />pracuję choć się nie przelewa mi na razie <br />2010-02-03 21:49:49 <br /> Ona<br />2010-02-03 21:49:59 <br />czytam i piszę choć za mało <br />2010-02-03 25:50:12 <br /> On<br />2010-02-03 21:50:39 <br />robię projekty choć nie zawsze mi to dobrze wychodzi <br /> Ona <br />2010-02-03 21:50:45 <br />aaa, no czyli bez zmian właściwie <br /> On<br />2010-02-03 21:50:59 <br />w dużym stopniu tak <br /> Prosta<br />2010-02-03 21:51:01 <br />ja czemu nie wychodzą? <br /> Krzywa<br />2010-02-03 21:51:20 <br />bo muszę się jeszcze trochę podszkolić <br /> ona<br />2010-02-03 21:51:29 <br />projekt nie może nie wyjść, bo wtedy już pozamiatane <br /> On<br />2010-02-03 21:51:38 <br />ale krok po kroku <br /> Ona<br />2010-02-03 21:51:39 <br />i d... <br /> <br />on <br />2010-02-03 21:51:49 <br />chodzi o pisanie wniosków bardziej <br />Ona<br />2010-02-03 21:52:54 <br />a jak tam praca o której ostatnio mówiłeś? jeszcze aktualne? <br />2010-02-03 21:53:05 <br />czy już coś innego robisz? <br /> <br />Konrad<br />2010-02-03 21:53:18 <br />pracuje tam dalej <br />2010-02-03 21:53:27 <br />jako przedstawiciel handlowy <br />2010-02-03 21:54:59 <br />a ty? jak tam? nadal Pointner? <br /><br /> Hitler<br />2010-02-03 21:55:11 <br />no i jak to zającie? <br />2010-02-03 21:55:20 <br />tak, ja dalej to samo g... <br /> Ja<br />2010-02-03 21:55:23 <br />nie narzekam <br />2010-02-03 21:55:30 <br />pracuję od 9 do 17 <br /> Ty <br />2010-02-03 21:55:40 <br />wylewny jesteś... <br />ONi<br />2010-02-03 21:56:08 <br />czasem jadę w trasę żeby podpisywać umowy z klientami <br />2010-02-03 21:56:12 <br /> <br />2010-02-03 21:56:31 <br />czasem piszę mniej niż mówię <br />A<br />2010-02-03 21:57:52 <br />ale jest z tego jakaś kasa, czy taka kupa jak columbus? <br /> <br />B<br />2010-02-03 21:57:57 <br />żeby nie było : chcę z tobą rozmawiać ( o ile pamiętam zawsze wkurzałaś się jak ktoś ci za mało odpisał) <br /><br />2010-02-03 21:57:59 <br /> <br />2010-02-03 21:58:14 <br />wiesz to jest system prowizyjny więc różnie <br /> <br />C <br />2010-02-03 21:58:16 <br />nie pamiętam <br />2010-02-03 21:58:41 <br />pytam jak średnio <br /> <br />A<br />2010-02-03 21:58:48 <br />może pomyliłem cię z inną kobietą <br /> <br />B<br />2010-02-03 21:58:54 <br />może <br /> <br />B<br />2010-02-03 21:59:08 <br />gg jest głupie <br /> AAnia <br />2010-02-03 21:59:24 <br />owszem <br /> <br />Led Zeppelin<br />2010-02-03 21:59:32 <br />ja teraz żartuje a odczuwam że ty możesz to traktować bardziej poważnie <br />2010-02-03 21:59:39 <br />wracając do pensji <br /> <br /><br />2010-02-03 21:59:59 <br />to kształtują się od 1200 do 2500 <br />2010-02-03 22:00:05 <br />zależy od miesiąca <br />2010-02-03 22:00:17 <br />ja na razie zaczynam <br />2010-02-03 22:00:12 <br />więc bliżej mi do dolnej granicy <br />2010-02-03 22:02:49 <br />a jak tam się teraz pracuję w królestwie garnków? <br />2010-02-03 22:02:53 <br /> <br />2010-02-03 22:03:02 <br />słyszałem że jest lepiej <br /> <br />2pac<br />2010-02-03 22:03:07 <br />no, to nie głupio<br />tutaj to już może byc tylko gorzej <br />2010-02-03 22:03:16 <br />hehe, no dobrzy zart <br />2010-02-03 22:04:07 <br />a jak tam twoje przemyslenia egzystencjalne? <br /> <br />Biggie<br />2010-02-03 22:04:08 <br />ostatnio przez przypadek spotkałem Małgosie i bardzo chwaliła sobie pracę <br /> <br />Small<br />2010-02-03 22:04:21 <br />ostatnio brzmiało to bardzo poważnie <br />2010-02-03 22:04:41 <br />tak, dobry żart <br /> <br />On<br />2010-02-03 22:04:49 <br />wspominała coś nawet o umowach o pracę zamiast zlecenia- w dłuższej perspaktywie <br /><br /> Ona <br />2010-02-03 22:04:55 <br />rozmawiałeś z niewłasciwą osobą... <br /> <br />K <br />2010-02-03 22:05:17 <br />aaa bo ona na weryfikacji jest <br /> <br />A<br />2010-02-03 22:05:23 <br />no, tyle że na wertyfikacji są 4 osoby <br /> <br />K<br />2010-02-03 22:06:58 <br />a nie myślałaś żeby to jednak rzucić w diabły? <br /> <br />A<br />2010-02-03 22:07:26 <br />no co ty, przecież tak mi tu dobrze <br /> <br />K<br />2010-02-03 22:07:58 <br />sarkazm w stopniu odpowiednim <br /> <br />Kr<br />2010-02-03 22:08:04 <br /> <br /> <br />P <br />2010-02-03 22:09:38 <br />nie mam głowy ostatnio, muszę sie skupić na piasaniu pracy, poza tym olsztyński rynek pracy jest tak boski i tyle wspaniałych ofert dostaję dziennie, że nie potrafie się zdecydować... <br /> <br />K<br />2010-02-03 22:10:06 <br />znam to w sumie <br />2010-02-03 22:10:15 <br />a właśnie <br />2010-02-03 22:10:21 <br />jak tam praca? <br /> <br /> P. <br />2010-02-03 22:10:35 <br />w powijakach <br />2010-02-03 22:10:49 <br />niewłaściwy moment na to pytanie <br /> <br />K<br />2010-02-03 22:11:06 <br />dlaczego? <br /> <br />A <br />2010-02-03 22:12:39 <br />właśnie dlatego że takie stadium <br />2010-02-03 22:13:21 <br />no ale co z twoimi pytaniami? <br /> <br />K<br />2010-02-03 22:14:19 <br />którymi? <br /> <br />A<br />2010-02-03 22:14:58 <br />ojej, zadałam ci pytanie chwilę temu, ale chyba przysnąłeś.... <br />2010-02-03 22:15:03 <br />czy coś tam <br /> <br />K<br />2010-02-03 22:15:16 <br />o pytania egzystencjalne <br /> <br />A <br />2010-02-03 22:15:25 <br />uhum <br /> <br />K<br />2010-02-03 22:16:22 <br />wiesz mimo wszystko nie zawsze myślę nad sensem życia <br /> <br />A <br />2010-02-03 22:16:48 <br />ok, nie było pytania <br /> <br />K<br />2010-02-03 22:16:54 <br />było było <br />2010-02-03 22:16:55 <br /> <br /> <br />A <br />2010-02-03 22:17:00 <br />po prostu mi sie przypomniało <br /> <br />K <br />2010-02-03 22:17:09 <br />ostatnio staram się żyć chwilą <br /> <br />A <br />2010-02-03 22:17:10 <br />nie, nie nalegam <br /> <br />K<br />2010-02-03 22:17:33 <br />łapię szczęście z drobnostek <br />2010-02-03 22:17:47 <br />z tego że nie chodzę głodny <br /> <br />A. <br />2010-02-03 22:18:44 <br />to dobrze, zdrowe podejście <br /> <br />K<br />2010-02-03 22:19:15 <br />choć trochę brakuję mi iskry do pisania <br /> <br />????<br />2010-02-03 22:20:35 <br />zrób coś z tym twoim pisaniem <br />2010-02-03 22:21:16 <br />znaczy gdzieś z nim wyjdź <br /> <br />!!!!<br />2010-02-03 22:21:33 <br />ono funkcjonuje <br /> <br />A<br />2010-02-03 22:21:50 <br />no tak, ale mozesz miec 2 w 1 <br /> <br />. <br />2010-02-03 22:21:58 <br />przyjemne z pozytecznym <br />2010-02-03 22:22:13 <br />czy jak to tam nazwac... <br /> <br />Krzysiek <br />2010-02-03 22:22:44 <br />staram się powoli skończyć mój tekst <br />2010-02-03 22:23:01 <br />który jakby się ktoś uparł można nazwać powieścia <br />2010-02-03 22:24:26 <br />poza tym niedługo podrzucę go do ra ego- jednego z lepszych pisarzy i głównego specjalisty w Polsce od ... <br />2010-02-03 22:24:43 <br />czyli tekst krąży <br /> ia P. <br />2010-02-03 22:26:02 <br />spoko, oby to krążenie zawiodło go gdzieś we właściwe miejsce <br /> <br /><br />2010-02-03 22:26:02 <br />a jak tam twoje przemyślenia egzystencjalne <br />2010-02-03 22:26:04 <br />? <br /> <br />. <br />2010-02-03 22:26:17 <br />bez sensu to napisałam... <br /> <br /><br />2010-02-03 22:26:41 <br />jak się ostatnio widzieliśmy to wydawałaś się szczęśliwa <br /> <br /><br />2010-02-03 22:26:45 <br />moje, nie wiem właściwie, mam na nie mało czasu ostatnio i <br /> <br />K<br />2010-02-03 22:26:56 <br />co mnie nie powiem ucieszyło <br />2010-02-03 22:27:29 <br />i? <br /> <br />A <br />2010-02-03 22:27:35 <br />bo chyba można powiedzieć że jestem <br />2010-02-03 22:27:58 <br />mam wrażenie że cały czas sie zmieniam <br /> <br />K<br />2010-02-03 22:29:00 <br />uważasz że to źle czy dobrze? <br /> <br />A <br />2010-02-03 22:29:09 <br />sama nie wiem <br />2010-02-03 22:29:35 <br />czasmi myślę że źle, ale to chyba po prostu rodzaj nabierania świadomości <br /> <br />K <br />2010-02-03 22:31:13 <br />myśle że w pewnym sensie tak <br /> Krzysiek <br />2010-02-03 22:31:59 <br />ale często to wiąże się z pewnym przewartościowaniem spraw, rzeczy i opinii <br /> <br />A<br />2010-02-03 22:32:10 <br />mam czasem wrażenie że siedzi we mnie kilka osób i każda mówi cos innego <br /> <br />K<br />2010-02-03 22:32:34 <br />masz po prostu wątpliwości <br /> <br />A <br />2010-02-03 22:32:37 <br />owszem przewartościowanie na pewno <br /> <br />K<br />2010-02-03 22:32:40 <br />to zdrowe <br /><br /> Ktoś<br /><br />2010-02-03 22:33:00 <br />nie, po prostu coraz bardziej nie podoba mi się świat w którym żyjemy <br /> <br />Ktoś inny<br /><br />2010-02-03 22:33:18 <br />z drugiej strony chyba nie zawsze warto się im poddawać. <br />2010-02-03 22:33:29 <br />żyj i rób swoje <br />2010-02-03 22:33:48 <br />tak najłatwiej go zmienić przynajmniej dla siebie <br />2010-02-03 22:33:57 <br />to trochę frazes <br /> <br />K<br />2010-02-03 22:34:12 <br />ale nie wiem czy to nie najlepsza droga <br /> <br />A. <br />2010-02-03 22:34:45 <br />jak zmienić? <br />2010-02-03 22:35:16 <br />ja mam na myśli szerszą perspektywę <br /> <br />K<br />2010-02-03 22:35:32 <br />hmmm <br />2010-02-03 22:35:43 <br />samego świata nie zmienisz <br />2010-02-03 22:35:51 <br />bo to tylko abstrakt <br /> <br />A. <br />2010-02-03 22:36:01 <br />moge zmienić miasto, pracę, związek, itd, ale to tak naprawdę niczego nie zmieni <br /> <br />K<br />2010-02-03 22:36:19 <br />ale możesz poprzez próbę zmienienia siebie zmienić innych <br /> <br />A<br />2010-02-03 22:36:37 <br />ale po co? <br />2010-02-03 22:36:45 <br />mi nie o to chodzi <br /> <br />K <br />2010-02-03 22:36:54 <br />dla nich dla siebie <br />2010-02-03 22:37:02 <br />wiele w tym jest egoizmu <br /> <br />A<br />2010-02-03 22:37:16 <br />nie to mam na mysli <br /> <br />K<br />2010-02-03 22:37:31 <br />z drugiej strony nie możesz znać skutków rzeczy których nie zrobiłaś jeszcze <br />2010-02-03 22:37:52 <br />możesz myśleć że tak będzie ale pewnym nie może byc nikt <br /> <br />A<br />2010-02-03 22:38:15 <br />chyba się rozminęliśmy... <br /> <br />K<br />2010-02-03 22:38:27 <br />bardzo możliwe <br />2010-02-03 22:38:39 <br />wiesz urok gg <br /> <br />A <br />2010-02-03 22:38:49 <br />ja mam na myśli świat w którym żyjemy <br /> <br />K<br />2010-02-03 22:39:14 <br />świat to abstrakt <br /> <br />A<br />2010-02-03 22:39:21 <br />kulturę, cywilizację, to że zawsze będziesz strasznie zależny <br />2010-02-03 22:39:33 <br />że nie uciekniesz, chyba że gdzieś w busz <br /> <br />K<br />2010-02-03 22:39:41 <br />dlatego nie ma co się skupiać na nim <br /> <br />A <br />2010-02-03 22:39:53 <br />ale mnie to męczy <br />2010-02-03 22:40:09 <br />ja po prostu czuję że to nie ma żadnego sensu <br /> <br />K <br />2010-02-03 22:40:41 <br />urodziliśmy się w pewnych kulturach, cywilizacjach . Wyjście z nich jest niemal niemożliwe <br />2010-02-03 22:30:57 <br />w tym nie ma sensu <br /> <br />A. <br />2017-02-03 22:41:05 <br />w czym? <br /> <br />K<br />2010-02-03 22:41:10 <br />to nie ma takiego nacechowania <br />2010-02-03 22:41:20 <br />w tym wszystkim co nas otacza <br /> <br />2010-02-03 22:41:30 <br />w kulturze w cywilizacji <br />2010-02-03 22:41:37 <br />to po prostu jest <br />2010-02-03 22:41:39 <br />i tyle <br /> <br />Płonąca żyrafa. <br />2010-02-03 22:41:51 <br />ale jakiego nacechowania?<br /><br />Mona Liza<br />2010-02-03 22:42:42 <br />ani pozytywnego ani negatywnego <br />2010-02-03 22:43:38 <br />ciężki temat <br /> <br />A <br />2010-02-03 22:43:45 <br />ja się po prostu na to nie godzę. nie chce pracować w columbusie, sklepie z meblami czy urzedzie miasta. nie chce robic zakupow w biedronce, realu, czy kiosku ruchu... <br />2010-02-03 22:44:04 <br />nie chce byc tym glupim trybikiem <br /> <br />K<br />2010-02-03 22:44:08 <br />zdaj sobie jedno pytanie: <br /> <br />A <br />2010-02-03 22:44:11 <br />po co mi to? <br /> <br />K <br />2010-02-03 22:44:14 <br />czy musisz? <br /> <br />A <br />2010-02-03 22:44:34 <br />o to chodzi ze wszyscyy probuja mi powiedziec ze musze <br />2010-02-03 22:44:47 <br />a ja w to nie wierze <br /> <br />K <br />2010-02-03 22:45:07 <br />moim zdaniem : możesz, ale nie jest to najlepsze rozwiązanie <br /> <br />A <br />2010-02-03 22:45:48 <br />co mogę? <br />2010-02-03 22:45:56 <br />bo zgubiłam wątek <br /> <br />K <br />2010-02-03 22:46:28 <br />możesz być trybikiem, elementem kultury <br />2010-02-03 22:46:36 <br />mniej lub bardziej ważnym <br /> <br />A <br />2010-02-03 22:46:43 <br />ja po prostu nie chce, nie w tym momencie <br /> <br />K <br />2010-02-03 22:46:45 <br />ale nie musisz <br /> <br />Ania P. <br />2010-02-03 22:47:19 <br />nie na tym etapie rozwoju kultury, bo to już sie wszystko stało paranoją <br />2010-02-03 22:47:27 <br />jak to nie musze <br />2010-02-03 22:47:50 <br />mogę sie zaszyc gdzies nad biebrza i co? <br /> <br /><br />siek <br />2010-02-03 22:48:13 <br />i żyć dzień po dniu <br />2010-02-03 22:48:27 <br />nie jest to łatwe <br />2010-02-03 22:48:43 <br />ogólnie nie jest łatwe nie być trybikiem <br /> <br />A <br />2010-02-03 22:48:51 <br />chciałabym móc cofnąc sie w czasie <br /> <br />Bogdan G.<br />2010-02-03 22:49:09 <br />do kiedy? <br /> <br />A<br />2010-02-03 22:49:51 <br />o jakieś 200, 300 lat <br /> <br />K<br />2010-02-03 22:50:36 <br />i myślisz że żyłoby ci się lepiej <br /> <br />A. <br />2010-02-03 22:50:47 <br />wiem, wtedy taz nie było kolorowo <br />2010-02-03 22:51:02 <br />ale była inna świadomośc <br /> <br />K<br />2010-02-03 22:51:02 <br />nigdy nie było <br />2010-02-03 22:51:17 <br />wszystko zależy od punktu widzenia <br /> <br />A <br />2010-02-03 22:51:24 <br />ludzie zyli bliżej natury, byli bardziej ludzmi <br />2010-02-03 22:51:40 <br />albo bardziej zwierzętami? <br /> <br />K<br />2010-02-03 22:51:51 <br />pomyślałem o tym drugim <br /> <br />A<br />2010-02-03 22:51:59 <br />wszystko jedno, w każdym razie byli bliżej świata <br />2010-02-03 22:52:11 <br />niż wirtualnego świata <br /> <br />K<br />2010-02-03 22:52:19 <br />ale teraz też jest wiele osób które żyją blisko natury <br /> <br />A<br />2010-02-03 22:52:30 <br />niewiele <br /> <br />K<br />2010-02-03 22:52:35 <br />to zależy jaką ścieżkę chcesz wybrać <br /> <br />A <br />2010-02-03 22:53:10 <br />powoli zaczynam sobie uswiadamiac ze nie nadaje sie do zycia w miescie <br />2010-02-03 22:53:19 <br />to na pewno <br />2010-02-03 22:53:43 <br />mimo ze jest wygodnie, wiele pod ręką <br /> <br />K<br />2010-02-03 22:54:22 <br />i miasto i głusza mają swoje plusy <br />2010-02-03 22:54:33 <br />zresztą sama wiesz jak to jest <br /> <br />A <br />2010-02-03 22:55:01 <br />niezły paradoks, pamiętam jak jakieś 10-15 lat temu zarzekałam sie ze za żadne skarby nie wróce na wies, ze nie chce mieszkac na wiosce <br />2010-02-03 22:55:16 <br />ale wtedy chodzilo mi chyba o inne rzeczy <br /> <br />K <br />2010-02-03 22:55:33 <br />też tak miałem <br /> <br />K<br />2010-02-03 22:55:57 <br />jak sie jest dzieciakiem ma się inne priorytety <br /> <br />A <br />2010-02-03 22:57:03 <br />no <br />2010-02-03 22:57:41 <br />niektórzy mówią że ludzka świadomość zmienia się co jakieś 9 lat, u mnie ti chyba częściej <br /> <br />K<br />2010-02-03 22:58:35 <br />to są tylko cyfry, może tk naprawdę twoja świadomość się nie zmieniła od awna tylko ty na to nie patrzyłaś w sposób taki jak teraz <br /> <br />A<br />2010-02-03 22:59:38 <br />no tak, ale coś ma wpływ na zmianą perspektyw <br /> <br />K<br />2010-02-03 22:59:55 <br />doświadczenia <br /> <br />A<br />2010-02-03 22:59:58 <br />więc coś musi się w tej świadomości zmienić <br />2010-02-03 23:00:27 <br />postrzeganie i świadomość są bardzo bliskie <br /> <br />K <br />2010-02-03 23:01:48 <br />nie wiem czy warto o tym wszystkim dużo myśleć <br /> <br />A <br />2010-02-03 23:02:33 <br />nie, ja wcale sie nie staram <br /> <br />2010-02-03 23:02:57 <br />tyle ze zmianilabym otoczenie <br />2010-02-03 23:03:36 <br />meczy mnie wszelka rutyna, miasto, ludzka glupota i któtkowzroczność <br />2010-02-03 23:03:46 <br />to tyle <br /> <br />K<br />2010-02-03 23:03:46 <br />myślisz że byłoby to teraz takie trudne? <br /> <br />A<br />2010-02-03 23:04:04 <br />co takiego? <br /> <br />K<br />2010-02-03 23:04:31 <br />zmienić otoczenie <br /> <br />A <br />2010-02-03 23:05:18 <br />bardzo trudne moze nie, ale na pewno wymaga sporej mobilizcji i niemsałego wysiłku <br /> <br />K<br />2010-02-03 23:05:55 <br />a co byłoby barierą? <br /> <br />A<br />2010-02-03 23:06:20 <br />wszystko trzeba zgrac, zorganizowac <br />2010-02-03 23:06:39 <br />nie ma jakiejs głownej bariery, barira jest milion małych barier <br /> <br />K<br />2010-02-03 23:06:54 <br />ale chcesz, tak? <br /> <br />A <br />2010-02-03 23:07:08 <br />tak myślę <br /> <br />K<br />2010-02-03 23:07:40 <br />i jak to sobie wyobrażasz? <br /> <br />A<br />2010-02-03 23:07:50 <br />tzn? <br /> <br />K <br />2010-02-03 23:08:40 <br />no jak wyobrażasz sobie tą zmianę otoczenia? jak chciałabyś żeby wyglądało twoje nowe życie? <br /> <br />A<br />2010-02-03 23:10:14 <br />przede wszystkim bliżej natury, męczy mnie ten betonowy swiat <br /> <br />K<br />2010-02-03 23:10:48 <br />domek pod Olsztynem? <br /> <br />A <br />2010-02-03 23:10:49 <br />normalnie miec jakąs normalną prace niedaleko miec kawalek ogrodka i sadu i zyc sobie po wiejsku <br /> <br />K<br />2010-02-03 23:10:51 <br /> <br /> <br />A<br />2010-02-03 23:12:01 <br />moze nie doslownie pod Olsztynem, ale cos w tym rodzaju.<br /> <br />K<br />2010-02-03 23:12:52 <br />rozumiem rozumiem <br /> <br />A <br />2010-02-03 23:13:31 <br />wiesz co, chyba odpadam powoli, bede konczyc... <br /> <br />K<br />2010-02-03 23:13:44 <br />ja też odpadam <br />2010-02-03 23:14:05 <br />w sumie nie spodziewałem się że napiszesz <br /> <br />A<br />2010-02-03 23:14:18 <br />dlaczego? <br /> <br />K<br />2010-02-03 23:14:24 <br />ale miło mi że to zrobiłaś <br /> <br />A <br />2010-02-03 23:14:35 <br />dlaczego? <br /> <br />K<br />2010-02-03 23:15:17 <br />ot tak. wiesz że nasz kontakt ostatnio nie był zbyt intensywny w szczególności ten internetowy <br />2010-02-03 23:15:25 <br />to zresztą zrozumiałe <br /> <br />A<br />2010-02-03 23:18:01 <br />tak, zrozumiale, mozna tak powiedziec <br /> <br />K<br />2010-02-03 23:18:27 <br />można tak powiedzieć <br /> <br />A <br />2010-02-03 23:18:56 <br />no dobra, mniejsza o szczególy, ktore szczegółami nie sa. po prostu mnie wkurzyles i tyle <br /> <br />K<br />2010-02-03 23:19:16 <br /> ? <br /> <br />A <br />2010-02-03 23:19:28 <br />tak tak <br /> <br />K <br />2010-02-03 23:19:51 <br />jeśli to zrobiłem to było to nieświadome i bez złych intencji <br /> <br />A<br />2010-02-03 23:20:33 <br />chyba caly czas mam ci za zle ze nie byles wystarczjaco stanowczy kiedy bylo to konieczne <br />2010-02-03 23:21:34 <br />mam przez ciebie wyrzuty sumienia, i tyle <br />2010-02-03 23:21:42 <br />ot co, <br /> <br />K<br />2010-02-03 23:22:06 <br />ech potrzebowałem wtedy twojej odpowiedzi a ty mi jej nie dawałaś <br /> <br />A<br />2010-02-03 23:22:15 <br />ale co bylo to bylo, zapomniane, choc zlosc pozostaje <br /> <br />K<br />2010-02-03 23:22:36 <br />to przeszłość <br /> <br />A <br />2010-02-03 23:22:37 <br />ale o jakiej odp mowisz <br /> <br />K<br />2010-02-03 23:23:02 <br />czego tak naprawdę chcesz <br /> <br />A<br />2010-02-03 23:23:21 <br />wszystko bylo jasne <br />2010-02-03 23:23:42 <br />tak przynajmniej mi sie wydaje <br /> <br />K<br />2010-02-03 23:24:26 <br />tak ...<br /> <br />A <br />2010-02-03 23:24:28 <br />no niewazne w kazdym razie...<br />mam pewien uraz i tyle dlatego nieczesto sie odzywam <br /> <br />Krzysiek <br />2010-02-03 23:24:40 <br />wszystko było jasne <br /> <br />A<br />2010-02-03 23:24:45 <br />ale to przeszlosc <br />2010-02-03 23:25:20 <br />i tyle, tylko ze wolalabym nie pamietac, bo mam wyrzuty i troche mi z tym kiepsko <br /> <br />A <br />2010-02-03 23:25:59 <br />wsio <br />temat niebyły, tak? <br /> <br />K <br />2010-02-03 23:26:38 <br />myśle że nam obojgu ta sytuacja wiele dała. również dobrego. i o tym warto pamiętać <br />2010-02-03 23:26:58 <br />a o czym w sumie rozmawialiśmy? <br />2010-02-03 23:27:00 <br /> <br /> <br />A<br />2010-02-03 23:27:13 <br />ze snieg ma byc jutro... <br />2010-02-03 23:27:21 <br />dobra, spadam bo padam <br /> <br />K <br />2010-02-03 23:27:22 <br />tk <br />2010-02-03 23:27:30 <br />dobranoc<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3064980289353720392-8523388663380947858?l=zbocianiegogniazda.blogspot.com' alt='' /></div>Bocianhttp://www.blogger.com/profile/16406846791714726240noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3064980289353720392.post-7460006939853728582011-11-26T11:38:00.002+01:002011-11-26T11:45:16.527+01:00Mam w sobie setki ludzi i setek<br /> Bar<br /><br /><br /><br />Soundtrack do rozdział numer 4:<br /><span style="font-weight:bold;">Ewa Braun- Muzyka z księżyca<br />HiFi Banda- Za późno by nawracać<br />Kings of Leon- Mary<br />Stone Sour- Reborn<br />Burial- In McDonald<br />Borgore – Broken Rulez<br />Roots Manuva- Wha’ Mek ?</span><br />Soundrack uwzględnia momenty ciszy<br /><br />Tak się nie da dalej żyć?!<br />Ale co masz na myśli?<br />No to! To wszystko. Stary ja tak nie chcę. Idę wiesz gdzieś, i jest alko ,są jointy, jest mefedron, kurwa ręcę mi się trzęsą<br />Ale ty to lubisz. <br />No ale co z tego. Musze kurwa spłacić mandaty. A ja co kurwa kupuję kebaba, alko i rano mam złoty sześćdziesiąt na życie.<br />A propos kiedy mi oddasz te pięć dych?<br />Odddaaaam ci odddaaam. W środę.<br />Spoko. Jak co mi się nie śpieszy.<br />A ty co? Zakochany znowu jesteś?<br />Spierdalaj<br />Ooooo synek się zakoooochał.<br />Spierdalaj. Nie zakochałem się. Chuj z tym wszystkim. Wiesz po raz pierwszy w życiu chyba z kimś zerwę. Wiesz ona jest fajna…<br />Fajna srajna. Znowu smęcisz. Zachowaj się kurwa jak mężczyzna i po prostu jej to powiedz!<br />Autorytet się znalazł. Przypomnieć ci kilka historii?<br />Miałem kurwa przesilenie emocjonalne i dlatego…<br />Nie potrafisz posprzątać po sobie zabawek i tyle<br />Ale przynajmniej nie smęcę. Chcesz jakieś piwo? Niedługo będą frytki<br />Weź mi jedno do rachunku nabij<br />Ty Konrad ja ci tak nie będę do rachunku nabijał bo szef się spyta kiedy spłacisz i nieprzyjemnie będzie. Specjala?<br />Szef mnie zna. Nie spyta. Specjala. <br />Poczekasz ze mną do końca?<br />Stary jest czternasta, ty myślisz że ja nie mam życia?!<br />To jest twoje życie i obaj o tym wiemy. Zjesz frytki , wypijesz piwo, chłopaki przyjdą może.<br />Sraki. I tak mam siedzieć do 24?<br />Zamknę szybciej. Niech wypierdalają nie będę tu siedział wieczność. Nie to nie w sumie. Czekaj zaraz ci coś puszczę… nikogo nie ma jeszcze to możemy sobie posłuchać bardziej intensywnej muzyki.<br /><span style="font-weight:bold;">Wybierz utwór wskazany wcześniej przez autora w soundtracku. Jeśli wybierzesz coś spoza listy nie szansujesz autora i jesteś idiotą. Nie chcesz być idiotą? Tak więc :</span> <br /><br /><span style="font-weight:bold;">Play</span><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br />Nawet nie wiem który z nas teraz mówi…<br />Ja.<br />Pieprzony egoista ale dobra mów.<br />Słyszałeś ostatnią epkę Buriala ? Z Tomem Waitsem jest. WYkurw pełen<br />Widziałem jakiś link na fejsie na twoim Wallu ale nie chciało mi się sprawdzać.<br />Synek sprawdzaj. Kultura nie będzie na ciebie czekać. Ona się rodzi na bieżąco na nowo cały czas jest jakiś wykurw. <br />Mówi ktoś kto jest zaprzeczeniem kultury.<br />Stary ja jestem czystą kulturą. Gdyby Kulturę mieli nazywać na nowo nazwali by ją moim imieniem.<br />Nazwać Kulturę Kutas?! To podłe hehe…<br />Spierdalaj. Taki z ciebie kumpel? Taki?! Zacznę się z Orłem kumplować zobaczysz. Będziemy chodzić wszędzie, za rączkę kurwa, a ty będziesz płakał w domu, że nie masz się do kogo odezwać, że to ty mogłeś ze mną za rączkę chodzić.<br />Przynajmniej finansowo odżyję…<br />Ty? Przecież ty nigdy nie masz kasy!<br />Jak się ma takich przyjaciół jak ty to jak można mieć?! Hehehe. Tu jednak masz rację , jak czasem patrzę na moje konto, to mam wrażenie że jestem jedną z miliona osób , które pracują w tym kraju hobbystycznie.<br /> To weź się za siebie! Poszukaj czegoś konkretnego!<br /> Co ty się kurwa wczoraj urodziłeś?! Sam wiesz jak jest, przecież nie siedziałbyś tu w tym barze, jakbyś mógł znaleźć coś dobrego w tym mieście. Choć jak się zastanowię to nie – ty byś tu na pewno tu został. Tu jest twój kawałek podłogi hehehe<br />Synek nie cytuj z Mr. Zooba tylko ze Skillrexa! Skillrex jest hipsterski.<br />A chuja tam hipsterski! Mr. Zoob jest hipsterski i to tak ironicznie a Skillrex to komercyjne gówno hehehe. Poza tym co miałbym zacytować ze Skillrexa- Niskie tony?<br />Tak cytuj niskimi tonami. Stwórz całą książkę aforyzmów niskich tonów. Niskich tonów dla wysokiej kultury! Hehehe<br />Zaczynamy w końcu mówić nieco literacko<br />Wiesz zależy jak patrzeć. Pewnie salonowcom by się nie spodobało…<br />Dla zwykłego zjadacza chleba z kolei sam tekst to rzecz co najmniej awangardowa<br />Ani ja ani ty , no może ty bardziej, nie wyglądamy jak Harry Potter, albo bohaterowie powieści Montefiore.<br />Możemy więc zostać posądzeni o dramat!<br />Dramatem jesteśmy obaj na pewno hhhe, ale odpada bo nie ma didascalii , didaskaliów?<br />A mów jak chcesz!<br />A więc odpada bo każde dziecko w szkole dowiaduję się , ze w dramacie funkcjonują didaskalia.<br />No i podział na akty. Niestety zazwyczaj ubrane. No my mamy rozdziały, więc na siłę można by podpiąć.<br />Ty, a gdzie ty byłeś w poprzednim rozdziale?<br />Łaziłem po mieście.<br />No ładnie! Łazisz po mieście a ja się nudzę.<br />No czekaj, czekaj! Po pierwsze tego wymagała stylistyka rozdziału, po drugie… nie róbmy przy nim scen!<br />No racja. Sorry czytelniku, nie gorsz się nie gorsz. A i sorry za te kurwy, jak to mówię to jestem jakby po trochu nie sobą. Wiesz jak to jest, to jest jak z pierdzeniem przy stole. Jak już poszło to jednocześnie wiesz, ze to ty, a zarazem jesteś pewien, że ty prawdziwy byś się tak nie zachował.<br />O czym my to w ogóle rozmawialiśmy?<br /><br /><br /><br />Nie pamiętam już. Może o naszym życiu osobistym?<br />O!<br /><br /><br /><br />…ja już nie chcę tak żyć!<br />Nie pierdol lubisz to. Obaj to lubimy. Tylko ja to robię mniej efektownie<br />Mniej efektownie? Stary ty jesteś po prostu mistrzem alkoholowych wpadek. Jesteś Davidem Beckhamem strzelania gaf z dystansu.<br />Ale jaki przy tym jestem uroczy.<br />Sroczy chyba, po prostu wyglądasz tak, ze ludziom ciebie żal. Widzą takiego jak ty pijanego, bić się nie potrafisz, chodzisz zgięty w pół to co mają robić? Wybaczają ci wszystko po prostu. A ja jestem ten cham , z którym każdy może się napić. Cham do wódki, cham do palenia, a co najmilsze cham do seksu. Nikt nie widzi , że tu są uczucia!<br />Taaa uczucia heheheh chyba poczucie chuci i potrzeba zjarania.<br />Widzisz. Ty też formatujesz mnie w pewien stereotyp.<br />Stereotyp? Sam sobie stworzyłeś ten „stereotyp” . Ty i twoje zachowanie, ty i setki imprez..<br />Ja! Ja ! Ja ! Nie mówmy już o mnie co? A ty co Kądzio- ruchasz?<br />All the time wiesz ale co z tego. Wiesz coraz bardziej wierzę w te feministycne brednie, że zamieniają się rolę. Ale to wina kobiet. Bo kto mnie wychował? Matka! Ojciec gdzieś był, gdzieś pił, gdzieś pracował, gdzieś leżał. A ona , ona mi wprawdzie mówiła , że prawdziwy mężczyzna nigdy nie płacze. A może to starszy kuzyn był? Tak wiózł mnie na ramię kolarzówki. Ja płakałem. A on się i śmiał ze mnie i mnie uspokajał. Bo wtedy ta piosenka była modna. Prawdziwy mężczyzna nigdy nie płaczę. Ale ona mówiła , że jestem taki grzeczny i miły i ją to cieszyło. I bałem się grać w piłkę i przeklinałem w lesie tak że by nikt nie słyszał. Darłem się kurwa na cały głos. Darłem kurwa na cały las. I czułem erekcję, nie wiedząc nawet co zrobić z kutasem przed wytryskiem I byłem miły i mówiłem wszystkim dzień dobry. Zapalić dała mi sama. Miałem 8 lat i myślałem , ze zdechnę. A inni w moim wieku czytali już Złego, nie, nie tego Tyrmanda, ochujałeś? Nie ma 8-latków czytających Tyrmanda, raz słyszałem , że 6-latek przeczytał Krzyżaków. Też miałem sześć lat i też chciałem przeczytać. Dałem radę półtorej strony. Czułem się głupim śmieciem , bo w końcu wszyscy mówili, że jestem mądry a nie dałem rady książce. Chuj z tym. Prawdziwy mężczyzna nigdy nie płacze. Chciałem tego dla niej być mocny , ale inny niż on. Miałem nie pić. <br />Piwa?<br />Spierdalaj. Bardzo śmieszne. Tak piwa. <br />Słuchaj każdy ma taki okres. Nie chce być jak swój ojciec. Każdy chłopak tak ma. Chyba , że ma zajebistego ojca. Ale w tym kraju nie ma zajebistych ojców. My też nie będziemy zajebistymi ojcami. Taka nasza natura. Pokolenie walczy z pokoleniem. Myślisz że taki Wojciech Mann jest zajebistym ojcem? On może i tak , ale on jest mało polski. Nawet nazwisko ma po ciężarówce heheh. Są swoją drogą podobni do siebie.<br />I tu jest ten problem. Najpierw skarżą się : nie mówisz o uczuciach , nie wie co cię gryzie? A później? Jak już uwierzysz , ze tak trzeba, jak już uwolnisz tego psa ze smyczy one nazwą cię niedojrzałym gnojem. A ty po prostu rozpierdalasz ten las dookoła ciebie i rozpuszczasz po świecie nici niesamowicie krzyczanego kuuurwaaaaaa. Rozumiesz? <br />Smęcisz wiesz? Kurwa Kądzio ty nawet jak mówisz, że jest piękny dzień to mówisz to tak jakby ci przed chwilą matkę zabili.<br />Może heheh. Ale to nie zmienia faktu, że muszę ją zostawić i nie wiem jak. Jak wiesz nie mam doświadczenia w związkach, a tym bardziej nie mam doświadczenia w ich kończeniu.<br />Dlaczego ty w ogóle chcesz z nią zerwać?<br />Bo to nie ma sensu. Męczymy się w tym oboje. Jest fajnie. Często jest fajnie, ale wiesz to nie to. Niby jest pierdolnięcie , ale wiesz wystarczy moment i widać , że to nie tak, ze jesteśmy inni, że nadajemy na innych falach. Kurwa jakie ja frazesy powtarzam.<br />Stary ale przecież ty potrafisz odchodzić. Z klasą czy nie , ale ci się to zdarzyło.<br />Kurwa ale to nie to samo . Wtedy… wtedy było inaczej. Zupełnie inaczej…<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3064980289353720392-746000693985372858?l=zbocianiegogniazda.blogspot.com' alt='' /></div>Bocianhttp://www.blogger.com/profile/16406846791714726240noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3064980289353720392.post-86997005093532388802011-11-21T22:42:00.001+01:002011-11-21T22:44:02.265+01:00Wiesz...<br />opowiedz mi o życiu<br />o tym co jest było i powinno<br />o kulturze<br />o tym co inni piszą jak grają <br />czy rzeczywiście must be the music<br />czy może poezja niedożywionych bogaczy<br />w trampkach za kilka rent opowiadających o biedzie<br />opowiedz mi później o tym<br />jak odnieść sukces<br />i w raybanach pozować do zdjęć na tle<br />poskrobanych przez komunę i piłki<br />murów<br />przejdźmy sie w stronę świata nowego<br />i szeptaj mi<br />jak to wczoraj Egipt <br />wczoraj Libia<br />a mnisi w Birmie już nie płoną<br />dla Sienen i Fejsboga<br />wykrzycz mi na końcu jak być mężczyzną<br />w świecie po prostu bądź<br />sobą alternatywnym<br />dla świata<br />atrakcyjnym dla mas dla nas<br />i nie wchodzić codziennie do osobistego<br />Virginia Tech<br />z półautomatem w ręku<br />Pochyl się z bólem ulicy<br />i zrodź mi odpowiedzi<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3064980289353720392-8699700509353238880?l=zbocianiegogniazda.blogspot.com' alt='' /></div>Bocianhttp://www.blogger.com/profile/16406846791714726240noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3064980289353720392.post-67647233567981439162011-11-10T22:51:00.001+01:002011-11-10T22:53:05.340+01:00Słucham Kultu<br />będąc vanishing point gdzieś na autostradzie<br />która wskazuje znakami<br />nieuchronną obecność Almere<br />Maria ma syna Maria Syna Maria Syna <br />ma<br /><br />prosty ogrodnik<br />czasem też składacz liter<br />był w wesołym miasteczku bez uśmiechu<br />gdyż odczuwał nieutracenie<br />kruchości podstaw pionu<br /><br />Słucham Kultu<br />I oddaję hołd przestrzeni<br />która zawsze uginała mi kolana<br />nieuchronną obecnością końca lotu<br />Maria ma syna Maria Syna Maria Syna<br />ma<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3064980289353720392-6764723356798143916?l=zbocianiegogniazda.blogspot.com' alt='' /></div>Bocianhttp://www.blogger.com/profile/16406846791714726240noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3064980289353720392.post-51403916035012943352011-11-07T23:02:00.002+01:002011-11-07T23:04:39.490+01:00kreślę twoje imię palcem na niebie<br />znika<br />nigdy go tam nie było<br />berek!<br />teraz ja gonię!<br />teraz ja uciekam...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3064980289353720392-5140391603501294335?l=zbocianiegogniazda.blogspot.com' alt='' /></div>Bocianhttp://www.blogger.com/profile/16406846791714726240noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3064980289353720392.post-90935498687175814672011-10-30T22:32:00.000+01:002011-10-30T22:33:06.345+01:00Zżeram własny ogon<br /> Kultura<br /><br /><br /><br />Słuchasz Buriala, Beatlesów czy Burzuma? Musisz dokonać wyboru! Masz prawo. Masz prawo coś dorzucić. Masz prawo się lepiej określić. Masz prawo pokazać co tak naprawdę cię wyraża. Masz prawo bycia kulturą pop i kulturą art. I masz prawo pieprzyć kulturę. Coelhowskie prawdy = Coelhowskie banały.<br /><br />Uwaga! Uwaga! <br />Zahaczamy o banał<br />:<br />Santa Kulturo. Święta Kulturo! To zdanie nikogo nie obchodzi i nikt o nim nie pamięta. Tego też. I tego Też nikt nie pamięta. I następne zdanie , którego nikt nie pamięta.<br /><br />Święta Kulturo módl się za nami <br />Współczesna Kulturo módl się za nami<br />Pośladki Dody módlcie się za nami<br />Tomiku młodej poezji módl się za nami<br />Milionowa polska komedio romantyczna módl się za nami<br />Pulsujący dubstepie módl się za nami<br />Kolejna płyto Krzysztofa Krawczyka módl się za nami<br />Paulo Coelho módl się za nami<br />Ministerstwo Kultury modlę się za ciebie<br />Wypełniony multipleksie módl się za nami<br />Setny teatrze módl się za nami<br />Setko debiutów poetyckich rocznie módl się za nami<br />Społecznościowy portalu literacki módl się za nami<br />Linku z jutuba módl się za nami<br />Wilhelmie Sasnalu módl się za nami<br />Książko nominowana do Nike módl się za nami<br />Milionowy egzemplarzu książki Kardynała Dziwisza w jakiś sposób mam cię jednak , a nie bardziej jednak jestem obojętny ale modlić się nie musisz’<br />Dzień dobry Kocham cię módl się za nami<br />Dziesiątki kopii Hurtu i Happysad módlcie się za nami<br />Nie istniejące dla radiosłuchaczy gatunki muzyczne módlcie się za nami<br />Wszystkie Kinder punki módlcie się za nami<br />Wszystkie jabol punki tak wy też się módlcie, módlcie się i jak mówię nie to nie i dajcie spokój<br />Behemocie<br />Vaderze<br /> No nie będę świnią i nie uwikłam was w modlitwę<br />Wydawco który cię nie wyda bo nikt nie kupi bo nikt nie czyta módl się za nami<br />Czytelniku, który nic nie czyta módl się za nami<br />Pisarzu, który już nic nie pisze bo i wydawca i czytelnik to chuje i głupi idioci módl się za nami<br />Eldo módl się za nami<br />Bądź w nas muzyko klubowa i poważna bo nic poza tym i telenowelami nie mamy my biedne zwierzęta potrafiące obsługiwać się bronią i automatami do Coli <br /><br /><br />Słuchasz Buriala, Beatlesów czy Burzuma? Musisz dokonać wyboru! Masz prawo. Masz prawo coś dorzucić. Masz prawo się lepiej określić. Masz prawo pokazać co tak naprawdę cię wyraża. Masz prawo bycia kulturą pop i kulturą art. I masz prawo pieprzyć kulturę.<br />Masz prawo.<br /><br />A na koniec mały bardzo kinderpunkowy i pretensjonalny a zarazem piękny muzycznie soundtrack do wyliczanki:<br />Zdjęcia- Samsung\Zdjęcie0006_001.jpg<br />A nie to nie to<br /> O już!:<br />http://www.youtube.com/watch?v=6C_9_90niRw<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3064980289353720392-9093549868717581467?l=zbocianiegogniazda.blogspot.com' alt='' /></div>Bocianhttp://www.blogger.com/profile/16406846791714726240noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3064980289353720392.post-78370229300229638492011-10-26T22:21:00.000+02:002011-10-26T22:22:35.622+02:00Koniec z narracją trzecio osobową ! Koniec<br /> !<br /> No koniec. Trzeba w końcu zabrać sprawy w swoje ręce! Konrad Wysocki. Ja to Konrad Wysocki. Nazywam się jak jakiś pozytywny bohater telenoweli. I czasem to wszystko jest trafne, czasem jestem pozytywnym bohaterem , czasem jest telenowela, czasem sam jestem telenowelą. Wszystko się zgadza. Mam 29 lat i w opinii swojej i zapewne innych jestem cipą. Co gorsza jestem męską cipą, cipą która jest miła ale owłosiona swoimi nieudolnościami, przez co staję się mimowolnym obiektem zażenowania, obrzydzenia i odrzucenia. <br />Co robię w swoim cipowatym życiu? Tu małe zaskoczenie. Mój zawód jest teoretycznie niecisowaty. Jestem przedstawicielem handlowym pieprzonej naszej ukochanej monopolistki telefonicznej. Brzmi ładnie co? I kurwa tylko brzmi. Nadzienie jest pasujące do cipowatości. Umowa zlecenie , podstawa do wyrobienia przez sprzedaż i mityczne prowizje , których nikt nie widział. Poza tym ludzie. W chuj ludzi. Spotykasz ich w biurze, jeździsz do nich do domu, słyszysz ich w słuchawce telefonu. Rzeka ludzi.<br />Ja? Kim jestem ja? <br /><br />Jako junior <br />byłem niezły w kwestii<br />słów i wersów<br />monstrum<br />wyrastające rowerami <br />rozwalone kolana budowały<br />strzelone gole <br />Jestem <br />ja<br />-<br />Jean Pierre Papin<br />Mam kilka lat i wygrywam z Bułgarią<br />Na Stade de Prince<br />Ja wygrałem<br />Ale to Bułgarzy zdobyli brąz w Stanach<br />Fantazje wypaczające świat<br />Polucje wpędzające w strach<br /><br />Był mały pies<br />który postarzał się tak <br />że szkoda było go zabijać<br />i szkoda z nim żyć<br />Psy zdychają<br />Ludzie umierają<br />My żyjemy<br />Strzelam gole<br />Tylko bramki są trochę mniejsze i bardziej mokre<br />Gwizdek<br />"Jesteś na spalonym chłopcze"<br /><br />To nie ja. To czasem ja i to ja na pewno.<br />W soboty<br />zazwyczaj wstaję około jedenastej<br />wiele rzeczy wpływa na taki rozwój<br />zdarzeń<br />podobno kto rano wstaje ten dostaje<br />tak mówią<br />mówią też że premier ma na rękach krew prezydenta<br />ufać ludziom to głupie<br /><br />odkąd<br />zobaczyłem Johny'ego Rottena<br />w reklamie masła<br />chodzę jakoś ospały<br /><br />jestem Cristiano Ronaldo i w telewizji mówię po polsku<br /><br />bywa<br />jakby napisał Kurt V<br />ktoś inny by napisał że to śmierć<br />ludzkiej myśli<br />obaj mieliby rację<br /><br />każdy ma swoje zdania i hobby<br />system zachowań poprawnych<br />i nie<br /><br />ja<br />w soboty zazwyczaj wstaję o 11 <br /><br />I tak się zdarza…<br />Ja, uzbrojony we wzrok wąskich os, <br />Co w oś, os ziemską wpiły się żądłami, <br />Przeczuwam wszystko to, co da mi los, <br />I wszystko znam - na próżno i na pamięć. <br /><br />Nie dla mnie mowa farb, nie dla mnie śpiew, <br />Nie dla mnie wodzić smyczkiem czarnogłosym: <br />Ja tylko w życie wpijam się i śmiem <br />Zazdrościć chytrym i potężnym osom. <br /><br />O, gdyby mnie, gdyby i mnie choć raz <br />Udało się, wbrew śmierci i senności, <br />Przez świergot lata i przez słońca blask <br />Słyszeć zgrzyt osi ziemskiej, ziemskiej osi... <br />No to nie ja na pewno tylko Osip Mendelsztam, ale ładne to wstawiłem<br />Odpowiedzi więc nie ma a zarazem są ich miliony. A ja ? Ja teraz istnieję samodzielnie bez tych odpowiedzi i poza nimi. Ja jestem punktem w drodze do baru Beczka. Jeszcze tylko Most Jana. Jedna taka tam piwiarnia, mała górka i zasiądę na tronie w moim królestwie. Miasto staję się coraz bardziej jesienne, coraz bardziej się złoci i brązowieje tyko Baby stoją tak jak stały. Te Baby , które miały być kolejnym koszmarnym projektem olsztyńskiej myśli ratuszowej a są… miłe. Są po prostu miłe dla oka i miłe w odbiorze. Jak to czasem kobiety mają w zwyczaju, choć Baby to akurat nie kobiety tylko podobno staropruscy wojownicy. Typowy dla Polski paradoks.<br /><br />Tam<br />W tej ciszy<br />Chowamy twarz<br />To jakiś element kulturowego dziedzictwa . Spadek. Rzecz, którą kocham a nigdy bym nie słuchał gdyby nie pewna zostawiona empetrójka. Ludzie zawsze zostawiają empetrójki, a niektóre z nich zmieniają nasze życie. <br />Tam<br />W milczeniu<br />Skrywamy fakt<br />Że wciąż<br />Że gra się toczy między nami<br /><br />Że świat jest grą<br />Że miłość grą<br />Że świat jest grąąąąąąąąąąąąąąąąąąąąąąąąąąąąąąąąąąąąąąąąąąąąąąąąąąąąąą że miłość grąąąąąąąąąąąąąąąąąąąąąąąąąąąąąąąąąąąąąąąąąąąąąąąąąąąąąąąąąąąą<br />Że wciąż jej mniej<br />I mniej, i mniej, i mniej<br /><br />Że świat jest grą<br />Że miłość grą<br />Że mniej... <br /><br />Wyciszam<br /><br />No i już jest Beczka. Krok po kroku schodek po schodku. Takt po takcie i już jest . Taka sama jak od tych kilku miesięcy naszej koegzystencji. Idzie , idzie Bóg prawdziwy , Idzie Sędzia sprawiedliwy! A niech wiedzą!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3064980289353720392-7837022930022963849?l=zbocianiegogniazda.blogspot.com' alt='' /></div>Bocianhttp://www.blogger.com/profile/16406846791714726240noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3064980289353720392.post-66723694299600998592011-10-22T22:52:00.000+02:002011-10-22T22:53:56.711+02:001<br />Nigdy nie pamiętałem takiej jesieni, pomyślał, nigdy takiej jesieni nie było. Nigdy nie mogło być , bo każda jesień jest inna. Taka jest natura rzeczy. Nie może być inaczej. Tak po prostu każda jesień jest inna. Każdy dzień jest inny. Każda sekunda. Proste prawdy zanurzone w banale.<br />Zlizał resztki pianki z łyżeczki upewniając się jednocześnie czy nikt nie widzi. Nikt nie widział. Nikt nie zwracał na niego uwagi. Lokal był praktycznie pusty nie licząc trójki kelnerko- barmanek. Polubił tę kawiarnię praktycznie od początku. To tu był z Nią na pierwszej randce. Pierwszej bo rozmowa w barze się nie liczy. Nie liczy się tym bardziej jeśli ty jako rozmówca wypiłeś wcześniej już sześć piw i miałeś ochotę ewidentnie na siódme na kieliszek wiśniówki na wszystko co ma w sobie alkohol .<br />Na nikogo nie czekał i nikt nie czekał na niego .Uwielbiał ten stan. Czuł, że jest wtedy jakaś niewidzialna granica pomiędzy nim a całą resztą. Całą tą cholerną resztą, myślał, oni wszyscy płyną obok tylko i wyłącznie. <br />Przyjdziesz?<br />Nie przyjdę. Dziś . Nigdy. Zaczął układać powoli przekaz z maksymalnie stu czterdziestu znaków, który miał zawierać jakieś miłe kłamstwo, że ma sporo pracy, że umówił się pilnie ze znajomym, że musi pomóc przewieźć rzeczy, że cokolwiek, cokolwiek czego wynikiem byłoby przesunięcie tego spotkanie, tej rozmowy , tego rozstania. <br />Tak naprawdę Kamila miała jedną wadę. Nie była Nią. Nie mogła . Nie miała szans. Natura jest nieubłagana i produkuje ludzi w liczbie sztuk jeden. Nawet bliźniacy są w swoim istnieniu pojedynczy. Początkowo jej nieNiość była nawet plusem. Była odtrutką, ale po czasie stało się to coraz bardziej nie do zniesienia.<br />Dzis nie mogę :( Umowilem sie z Tomkiem . Mam mu w czyms pomoc. Chyba cos przenieść. Zobaczymy sie jutro ! :)<br />Opcje. Dodaj odbiorcę. Kamila. Wiadomość została wysłana. Dostarczono do Kamila. Poszło. <br />Nie minęło kilka sekund a telefon rozbrzmiał w rytm Use Somebody Kings of Leon. To jednak nie ona. To Marcin. Ten to ma zawsze wyczucie chwili, pomyślał.<br />Tak? Rozpoczął nieco ospale. Nie chciało mu się z nikim rozmawiać.<br />Ty co robisz? Marcin nie czekał nawet na odpowiedź . Wpadnij do Beczki.<br />Kawę piję na starówce.<br />O masz hajs chłopie masz hajs.<br />Nie mam i nie pożyczę . Przy okazji kontaktów z Marcinem kwestia finansowa była często poruszana ,więc postanowił szybko uciąć temat.<br />To spierdalaj! Obaj zaczęli się śmiać. Znali zasady rozmowy. Cała tą otoczkę całą umowność. Ani Marcin nie chciał pożyczyć pieniędzy ani on nie chciał ich nie dać. To była po prostu jedna z tysiąca rozmów. Wszystko łącznie z agresją , która zazwyczaj krążyła wokół rozmowy miało swój czas i miejsce. Ich przyjaźń czasem bywała szorstka, ale to tylko wyłącznie z powodu tego, że znali się bardzo dobrze i mieli świadomość , że po drugiej stronie nie ma dobrego , grzecznego chłopca, a jeśli i jest to często bywa bardzo dokładnie zamieciony pod dywan.<br />To co wbijasz?<br />To jest jakaś opcja. To była bardzo dobra opcja. Wiedział o tym. Tydzień już nie przychodził do Beczki. To bardzo długi czas rozłąki zważywszy na to, że przez ostatnie pół roku pełnił tam praktycznie status kolejnego hookera. Spojrzał na resztki tego co kwadrans temu było cappuccino. Ty to ja tu dopiję, zajrzę jeszcze do biblioteki i wpadnę.<br />Pierdol bibliotekę- tylko kutasy czytają?! <br />I to mówi pisarz! Gra trwała na dobre<br />Chuj nie pisarz!<br />Ty, coś w tym jest. Uważał żeby nie parsknąć śmiechem na głos. Nie lubił śmiać się głośno a tym bardziej nie lubił śmiać się głośno w miejscach typowo publicznych.<br />Spierdalaj. Oburzenie wydawało się nawet nieco prawdziwe. Spierdalaj… i kup frytki po drodze , zjemy coś.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3064980289353720392-6672369429960099859?l=zbocianiegogniazda.blogspot.com' alt='' /></div>Bocianhttp://www.blogger.com/profile/16406846791714726240noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3064980289353720392.post-37706647564515763252011-10-14T18:27:00.000+02:002011-10-14T18:28:47.448+02:00Nie obsługuje mnie język <br />w którym przelewam wszystko co ostatnio cenne<br />chodzę więc głodny kryzysów<br />które mógłbym zapić naPalmem<br />podobno w kraju wszyscy są szczęśliwi<br />i nie ma już trupów szafach<br />tak mówią oni<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3064980289353720392-3770664756451576325?l=zbocianiegogniazda.blogspot.com' alt='' /></div>Bocianhttp://www.blogger.com/profile/16406846791714726240noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3064980289353720392.post-83917012123704140362011-10-09T16:36:00.004+02:002011-10-09T16:41:41.456+02:00Zapominam czasem języka w gębie kraju wypełnionego powietrzem <br />z nad morza tak innego i tak bliskiego północy<br />Jestem dla nich jedynie szumem radia nie posiadającym własnych słów <br />o wartości większej niż robotogodzina<br />Rozmawiamy o przenośnym internecie i tanich oponach <br />dzięki którym można pojechać spokojnie do Polski<br />Brotje kip kosztuje pięć euro<br />Piwo pół<br />A Wódki nie ma<br />Powrót do kraju jest nieco bardziej wartościowy<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3064980289353720392-8391701212370414036?l=zbocianiegogniazda.blogspot.com' alt='' /></div>Bocianhttp://www.blogger.com/profile/16406846791714726240noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3064980289353720392.post-7124350786375066272011-09-04T17:46:00.000+02:002011-09-04T17:49:27.750+02:00-Wiesz w kwestii moralności to jest jak z kawą rozsypaną na stole- jeden posprząta a drugi rozdmucha ziarnka tak, że nie będzie widać… <br />Sięgnął do kieszeni. Po sekundzie zorientował się jednak , że tam nie było papierosów. Nie było już dawno nawet zapachu po nich. Dwa lata. Dwa lata już nie palił <br /> …Pozornie w obu wypadkach efekt będzie ten sam, ale tylko pierwsza droga jest prawidłowa. To wszystko kwestia odpowiedzialności za swoje czyny. Człowiek nieetyczny rozsypuje kawę, a później nie ma tak naprawdę odwagi posprzątać. Zdmuchuje problem uosobiony przez rozsypaną kawę, ale nie sprawia , że jest porządek, nie sprawia , że kawa jest rozsypana mniej, ba, ta kawa jest rozsypana bardziej. Ta kawa na długo będzie w nim rozsypana, bo nie miał odwagi posprzątać. Nie miał w sobie siły etyki. <br />Mały milczał. Jacek był przyzwyczajony do tego, że nikt go nie słucha. A nawet jak mnie słucha, to co z tego? -pomyślał- Kurwa przecież on ma dopiero trzy lata?! <br />Siedzieli w ciszy. Lekko przygarbiony , chudy brunet przed trzydziestką i dziesięć razy młodsze od niego dziecko. Mały był ciemnym blondynem , który tak naprawdę niczym wielkim się nie wyróżniał w gronie swoich rówieśników. Wprawdzie rodzice widzieli w nim kogoś mądrzejszego i większego od całej rzeszy innych trzylatków. Rodzice zawsze tak widzą swoje dzieci, co nie koniecznie jest zgodne było z prawdą. To dziecko w tym momencie było jednym z miliona. Po prostu. <br />- Lubisz wychodzić na podwórze?- zapytał Jacek <br />- Ja nie mam podwórza. Ja mam pole- Odpowiedź byłą pełna przekonania o swojej racji <br />-Nie masz podwórza? <br />-Nieeee –mały pokazał na coś co według Jacka ewidentnie było podwórzem- Ja wychodzję na pole, ja mam pole <br />- No wiesz w sumie to w Małopolsce mówi się , ze wychodzi się na pole, a u nas ,że wychodzi na podwórze. <br />-Czemu? <br />- Bo to wszystko pochodzi od słowa dwór, czyli taki dziedziniec, taki plac <br />- Czemu? <br />Nie wiedział. W sumie mały też zbytnio nie zwracał uwagi na to , czy padnie odpowiedź ,czy nie. W międzyczasie, tak pomiędzy odpowiedziami Jacka zaczął grzebać patykiem w ziemi. Cokolwiek nie padłoby z ust Jacka kontra byłaby jedna: <br />Czemu? <br />- Jubiś saśochody? <br />Nie bardzo zrozumiał. <br />-Powtórz. <br />-Czemu? <br />Zabrnął w ślepą uliczkę odpowiedzi , więc musiał zastosować fortel. <br />- Saśochody? <br />-Tak. Saśochody. Lubisz jeździć saśochodem? <br />- Już nie- I wszystko dookoła zgasło. Poczuł jakby był tylko on , mały i te schody, a reszta stała się tylko niewyraźną falą kolorów . Kolorów , które z każdą minutą wygasały. <br />-Czemu? <br />- Wiesz, ty masz trzy lata i tak naprawdę nie rozumiesz. <br />-Czemu? <br />-Bo tak jest- Poczuł jak pulsuje mu coraz bardziej skroń. Jak hektolitry krwi bombardują mózg- Poza tym mówi się dlaczego , a nie czemu?! – W tym momencie zmienił ton głosu. Stał się surowym sędzią niewybaczającym pomyłek. Stał się XIX-wiecznym dystyngowanym ojcem starającym się bardzo brutalnie wychować swoich potomków na kolejnych dystyngowanych ojców. Stał się … kimś kim w swoim przekonaniu nigdy nie był. <br />Młody się nieco odsunął, ale nie rozpłakał. Nie chciał jego płaczu. Miało być cicho. Płacz dziecka nie był cichy. Spojrzał na trzylatka, na jego lekko przestraszone oczy i zapytał: <br />-Boisz się mnie? <br />- Nie- Odpowiedź byłą pewna i według Jacka prawdziwa. <br />Nie bał się. Nie płakał. <br />-Powinieneś mnie się bać wiesz. Chyba.- Miał już podświadomie po raz kolejny odpłynąć , ale przestraszył się tego kolejnego czemu? Bo choć wiedział, że odpowiedź krążyła w nim w każdej sekundzie, to jednak nie potrafił jej wyrzucić poza wewnętrzny układ żył i narządów. Mógłby w tym momencie pluć każdym zdaniem , rzygać tysiącem utartych fraz i niespotykanych zwrotów, a ta jedna odpowiedź nie przeszła by mu przez gardło. To było jedyne zdanie , o którym wiedział , że jest zarazem fałszywe i prawdziwe. Jak u Kotarbińskiego. <br />Jestem złym człowiekiem. <br />W tym wszystkim była wiedza całej ludzkości. Wszystko to, co można nazwać prawdą i to co można nazwać kłamstwem. <br />Jestem złym człowiekiem <br /> !!!!!!!!!!!!! !!!!! !!!!! <br />!!! !!!!!!! !!!!!!!!!!!! !!!!!!!!!!! <br /> !!!!!! !!!!!!!!! <br />! <br />Każdą sekundę wypełniał tym zdaniem. Każda sekunda wypełniała tym zdaniem go. To zdanie wypełniało nim każdą sekundę. <br />… wiesz jest taki tekst. Ja go nawet nie czytałem, gdzieś widziałem. I on się nazywa Czekając na Godota. I ja tak czekam. <br />-Czemu czekasz wujku? <br />Dawno nie nazywał go wujkiem. Rzadko się widzieli. Tak rzadko, ze mały zaczął tylko powtarzać jego imię, żeby od czasu do czasu dookreślić do kogo mówi. Jacek poczuł , że coś drobnego go przytula. Mały już nie bawił się kijkiem. Przylgnął do jego żeber. Wujek pogłaskał go po głowie, tak jak zdawało mu się, że powinni głaskać wujkowie. Tak jak umiał. <br />- Bo tak trzeba wiesz. Teraz masz trzy lata i niewiele rozumiesz, ale kiedyś już nie będziesz miał trzech lat, i ja kurwa- ścisnął go minimalnie mocniej- chciałbym, chciałbym z całych sił, żebyś pamiętał to wszystko takie jak jest teraz, jak siedzimy i ja cię głaskam po głowie. <br />Przetarł oczy. Z daleka było słychać ujadanie psów <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3064980289353720392-712435078637506627?l=zbocianiegogniazda.blogspot.com' alt='' /></div>Bocianhttp://www.blogger.com/profile/16406846791714726240noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3064980289353720392.post-54621581351755220132011-08-31T20:08:00.001+02:002011-08-31T20:10:23.527+02:00Jakoś to wszystko mało <br />emocjonalne dziś <br /> <br />Siedzę w kuchni <br />są placki ziemniaczane obsypane cukrem <br />i rozmowy o ludziach tak obcych ,że powinni tworzyć mitologię <br />Stary byk ma pięćdziesiąt lat i cały czas siedzi na kuroniówce <br />Wyobrażasz to sobie? <br /> <br />Zbyt wiele sobie wyobrażam <br />podobno najgorzej wychodzić za humanistę <br />bo nie dość ,że czytają te wszystkie książki <br />to jeszcze w nie wierzą. <br /> <br />Jest Dukaj. Jest lód. Jest prawda czy nie ma <br />? <br /> <br />Siedzę w kuchni <br />są placki ziemniaczane obsypane cukrem <br />Ojciec patrzy przez okno i czeka na strzały <br />To są akcje w stylu: bo burze <br />przychodzą i odchodzą ale w środku są ładne <br />i trzeba wyłączyć telewizor <br /> <br />Młody poeta co nie czeka na debiut a czeka na uznanie <br />powie: <br />Banalne to zdanie tato <br />w chuj banalne<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3064980289353720392-5462158135175522013?l=zbocianiegogniazda.blogspot.com' alt='' /></div>Bocianhttp://www.blogger.com/profile/16406846791714726240noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3064980289353720392.post-35978895946801091192011-08-21T11:59:00.002+02:002011-08-21T12:04:10.572+02:00-Byłem kiedyś rosyjskim żołnierzem <br />-Był pan? <br />Mężczyzna siedzący w fotelu otworzył notatnik i zaczął w nim coś zapisywać. <br />-Dlaczego akurat rosyjskim?- Ciągnął dalej nie patrząc nawet na fotel naprzeciwko, w którym siedział Józef. <br />- A dlaczego nie? Wie pan u nas ruscy zawsze byli źli , każdy był kowbojem albo później Bońkiem czy Pele. A mi się oni nawet podobali Jakiś serial widziałem i tam czasem film leciał. Tych filmów robili sporo. Zawsze ruski szli na Berlin. I ja byłem rosyjskim… <br />- Gwoli formalności radzieckim…- wtrącił Kamiński <br />Józef jakby przez chwilę zawisł. <br />- … tak, ma pan rację – przytaknął coraz bardziej kurcząc się w swoim i tak niewielkim ciele- ja byłem radzieckim żołnierzem. <br />- I długo tak byliście tym żołnierzem? <br />- Hmmm ja wiem będzie tego z sześć –zastanowił się- nie no w sumie pięć lat. <br />Kamiński poprawił okulary. <br />-Może herbaty panie Józefie- zawsze się starał tworzyć przyjazną atmosferę. Wiedział, że tego typu rozmowy są stresujące i żeby tego stresu nie pogłębiać zbytnio, starał się w trakcie spotkań o jak najbardziej przyjacielski tryb konwersacji. O ile oczywiście to było możliwe przy takich okazjach. Stąd te fotele. <br />Góra miała wiele wątpliwości. U innych było bardziej regulaminowo. Zero komfortu, żeby odpowiadający wiedział i miał świadomość gdzie jest , dlaczego tam jest i z kim rozmawia. Kamiński miał jednak asa w rękawie przy okazji wszelkich swych rozmów z przedstawicielami góry. Był najlepszy w swojej pracy to po pierwsze a po drugie wcale nie musiał tego robić. Jego sytuacja majątkowa pozwalała mu już w ogóle nie pracować. Mógł odejść w każdej chwili. Góra uwzględniając zarówno punkt pierwszy jak i drugi pozwalała mu na praktycznie wszystko. <br />- A jak bardzo był pan tym radzieckim żołnierzem? <br />-Chyba nie rozumiem do końca pytania- zmieszał się Józef <br />-No dobrze doprecyzuję. Czy był pan tym radzieckim żołnierzem tak bardziej od święta, nie zważał pan zbytnio na swoją radziecko żołnierzowatość czy tak bardziej był pan sumiennym radzieckim żołnierzem pielęgnującym na co dzień całość funkcji i uczuć związanych z tym kim pan jest. <br />- Prawdę powiedziawszy to było z tym różnie. Wie pan jak to jest w tym wieku. Na początku to było jak grom z jasnego nieba. Zachłysnąłem się tym wszystkim. Byłem bardziej radziecki od całej armii. Ba byłem bardziej radziecki o najbardziej radzieckiej rzeczy która jest. A tak na marginesie? Co jest dla pana najbardziej radzieckie? <br />Kamiński poczuł się zaskoczony tym pytaniem. Rzadko ktoś go o coś pytał a i Józef nie wyglądał na takiego, co był zdolny pytać. Jednak jako stary wyga postanowił zagrać w tę grę <br />- Najbardziej radziecka rzecz? Może to nie rzecz, ale najbardziej radziecki jest dla mnie Stalin. A dla pana? <br />Józef już praktycznie całkowicie zapadł się zarówno w fotelu jak i w sobie. <br />-Dla mnie?- nieco teatralnie podrapał się po głowie- Ja to nie wiem, ta taka drewniana niby lalka. <br />-Matrioszka- dopowiedział Kamiński. <br />-Tak, tak Matrioszka. No to ja byłem bardziej radziecki od Matrioszki. Wie pan jak zdobywałem Berlin to z taką zaciekłością , że mama zaczęła się o mnie martwić czy jakiejś nerwicy natręctw nie dostanę. A żeby pan wiedział to w najlepszym czasie to ja ten Berlin zdobywałem z cztery –pięć razy w tygodniu i tak po pół dnia zawsze. <br />-I jak pan ten Berlin zdobywał i zdobył w końcu to, co pan z nim robił? <br />- Paliłem .Ruscy nie spalili to ja bardziej radykalnie. No ale później się zmieniło powoli. Trochę tam to wszystko zaczęło nudzić. Poza tym już uprzykrzyło się tak samemu ten Berlin zdobywać. Zacząłem na boisko zachodzić, w piłkę grać , z chłopakami gdzieś włóczyć. Ale żeby nie było od czasu do czasu jeszcze coś tam zdobywałem, coś paliłem, jednak już na uboczu, żeby nie widzieli. Bo wie Pan niektórzy się śmieli, że taki stary i Berlin zdobywa. <br />Kamiński zamyślił się. Wiedział już wszystko. Przyszedł więc czas na konkrety. <br />-No więc chciałby pan zostać premierem, tak? <br />Józef jakby mógł, to by w tej chwili zniknął. Nie lubił takich sytuacji. Uważał, że nie nadawał się do nich. <br />-No wie pan- Czuł jak pali się w środku ze wstydu- Szwagier mówił, że robota jest, a że on parę osób zna i trochę już pracuje to powiedział , że załatwi. <br />Kamiński wstał z fotela i podszedł do Józefa. <br />-Załatwi, załatwi- poklepał go po ramieniu i podszedł do stolika aby nalać sobie herbaty- Widzi pan, ja znam pańskiego szwagra. Wszyscy go znają. To gdzie by pan tam chciał być tym premierem? <br />-Gdziekolwiek. Ja robotny jestem. <br />Kamiński się lekko zachmurzył na te słowa. <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3064980289353720392-3597889594680109119?l=zbocianiegogniazda.blogspot.com' alt='' /></div>Bocianhttp://www.blogger.com/profile/16406846791714726240noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3064980289353720392.post-76095748471655315412011-08-19T00:16:00.001+02:002011-08-19T00:23:14.684+02:00Dosypał soli do kawy. Zawsze tak robił. Nauczyła go tego matka. Sól zmienia smak. Nie znał smaku inaczej przyrządzanej kawy więc nie wiedział , czy traci czy zyskuje dosypując sól. Nigdy nie próbował zmieniać tej prostej receptury. Chyba to jedyna dziedzina w której trzymał się jakiś stałych zasad-pomyślał. <br />Nagle robi się ciepło kurewsko ciepło. Wszystko w środku huczy. Nie wiesz co jest górą , a co dołem. <br />Nie pamiętał czy od razu wystąpiło to drżenie. Zauważył je kilka tygodni później. A może po prostu dopiero wtedy zwrócił na nie uwagę. Nie wiedział. Patrzył na swoje ręce zazwyczaj co rano Wtedy kiedy była cisza . Kiedy oni jeszcze spali. Ela wstawała około siódmej. Dzieci miały teraz wakacje . Wstawały tak późno, że mogły nie wstawać w ogóle. Dzieci nocy. Przymykał na to oko. Nie chciał ich w żaden sposób ograniczać. Miał w głowie ludzi . Miał stereotypy. Obiecał sobie , że będzie inny. Nikt nie powie- ojciec żołnierz to pewnie rygor. Mówili, pewnie że mówili, ale tak nie było. Chciał etyki , nie chciał rygoru. Sam go nie lubił , nie cenił. Dziwny ze mnie żołnierz- czasem myślał z uśmiechem o samym sobie. Ręce drżały. Było ledwo po szóstej. Przyzwyczajenie. Z przyzwyczajenia wstawał o piątej. Nie zmieniał tego. Nie chciał. <br />Pstryknęło. Zalał kawę o swojego ulubionego kubka. Metalowy, tradycyjny. Dostał od chłopaków na urodziny. Spodziewał się Made in Arabia albo jakieś China. A tu nie –Szwajcaria. Oryginalny kubek szwajcarskiego wojska. Prawdziwy metal dla prawdziwego zakutego łba- mówili z ironią. Życie by za nich oddał. Wtedy. <br />Nagle robi się ciepło kurewsko ciepło. Wszystko w środku huczy. Nie wiesz co jest górą , a co dołem. Jakby ktoś włączył alarm, taki alarm jaki jest tylko w sklepikach w supermarketach. Jeden wielki sklepikowy alarm przeszywał jego głowę. <br />Drżenie jakby nieco ustało. Pewnie chwycił kubek. To był jego moment. Jego moment spokoju poprzedzający dzień pełen nudy. Lubił patrzeć przed okno . Po to wybudował ten dom. Tak mu się zdawało. Żeby pić rano kawę i patrzeć na ten widok. Żółto. Na przestrzeni kilku hektarów żółto. Zbożowo. To chyba słowo bardziej oddawało ten kolor. Żółty jest rzepak. Zboże nie jest żółte. Zboże jest zbożem, jedyne co przypomina w odcieniu to piasek. Tego się nauczył przez ten czas. Stał przy oknie , popijał lekko słoną kawę i obserwował zbożową plażę przed nim. Pełno piasku. <br />Nagle robi się ciepło kurewsko ciepło. Wszystko w środku huczy. Nie wiesz co jest górą , a co dołem. Jakby ktoś włączył alarm, taki alarm jaki jest tylko w sklepikach w supermarketach. Jeden wielki sklepikowy alarm przeszywał jego głowę. Leżał. Chyba wszystko było ok. Wszystko w nim wyło. Coś przecięło powietrze koło niego. Mina. Musieli wjechać na minę. A teraz skurwysyny strzelają. Odbezpieczył pistolet. Karabin. Musi gdzieś być jego karabin… <br />…Kurwa! Musiał się zerwać ! Huczy. Małecki. Leży . Kurwa! Jaro! Kurwa! On chyba nie żyje! Coś ciemnego . Cos ciemnego płynie spod jego ciała. Dużo ciemnego . Zawołało się. Cisza. Przestali strzelać. Cisza… <br />…trzeba się trzymać łazika. Nie widzę ich. Dlaczego strzelają? Może myślą , ze nie żyję ? Na pewno. Jebane brudasy ! Ruchacze kóz ! Zobaczymy kto kurwa tu zdechnie! Huczy. Wszystko huczy. Wyłączcie ten alarm! Wyłączcie ten pierdolony alarm! Słyszę cię chuju! Rozumiesz słyszę cię pierolony ruchaczu kóz! Słyszę twoje kroki. Wiem , że idziesz! <br />Pi! Pi! Pii! Pii <br />Sekundy. Sekundy alarmu. <br />Pi! Pi! Pi! Pii! Pii! <br />- Jezusmaria! Całe panele zalane kawą! <br />Ocknął się. Ela już trzymała w ręku mopa. <br />-Dobrze, że ten kubek był metalowy- Nawet chyba rozbawiła ją ta sytuacja- Kochanie może daruj sobie te kawusie. Bo kilka takich akcji sprawi , że trzeba będzie panele zmieniać. Jak ręka? Już lepiej?- Martwiła się o niego. Może czasem urzędowo, ale jednak spełniało to wszystko wymogi martwienia się. Po tym wszystkim. Wiedziała, ze musi się martwić. To stało się jej codziennością. <br />Nie słuchał jej. Spojrzał za okno. Pełno zboża. Całe morze zboża. Cała pustynia zboża. Obrócił się w kierunku żony. Zobaczył, że już posprzątała. Chwycił ją za rękę. Rzadko to robił. <br />- Chyba tak, chyba tak… <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3064980289353720392-7609574847165531541?l=zbocianiegogniazda.blogspot.com' alt='' /></div>Bocianhttp://www.blogger.com/profile/16406846791714726240noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3064980289353720392.post-57629867749513025202011-08-13T19:28:00.001+02:002011-08-13T19:31:11.877+02:00-Widziałeś kiedyś śmierć człowieka?- Zapytała kręcąc wciąż i wciąż palcem kółka na jego skórze. <br />- To nie jest typowe pytanie- nastąpiła krótka cisza, myślał- dlaczego pytasz? <br />Nie wiedziała. Jest taki moment, i takie pytania, które są drogą do jakiegoś dalszego poznania osoby, która obok ciebie leży. Widzisz jej całe ciało. Nagie. Bezwzględnie odkryte. Jaśnie gołe i i bezwzględnie niedoskonałe. I czasem rodzą się pytania. Nie takie w stylu: ile łyżeczek cukru do kawy? Tylko te ocierające się o poszukiwanie sensacji. Poszukiwanie dziur w sercu. <br />Widział kiedyś śmierć człowieka. Nie taką jak w filmach. Tu nie ma umierania na rękach ojca. Tu jest proste szybkie pozbawienie kupy mięsa podstawowych funkcji życiowych. Ostatnie drgawki. Nawet kury są bardziej efektowne. Jak kurze obetniesz głowę, to przez kilkanaście sekund nie ma ona pojęcia o tym. Nie ma w niej faktu, że nie żyje. Jej układ przesyłu informacji jest na to po prostu nieprzygotowany. Nieprzygotowany na śmierć. Wynik jest prosty i znany. Jak puścisz kurę to ona zaczyna biegać dookoła . Biegnie, ucieka a głowa z daleka na to patrzy. Patrzy na to jak reszta ciała się wykrwawia ku uciesze małych chłopców. <br />To nie czas . Nie ta kobieta. Nie to miejsce. Tu nie ma śmierci w nim i jego przeszłości. Tu jest jej niedogolone łono i całkiem przyjemne w dotyku piersi. Jutro będzie inaczej. Będzie inny dzień. Będzie śmierć w nim i jego przeszłości. Nie będzie jej. Nie będzie niedogolonego łona i całkiem przyjemnych w dotyku piersi. <br />To nie ma znaczenia. Nie teraz. Rano. Pokój był nieskazitelnie ciemny. Mimo tego mroku, mimo zmęczenia oboje nie spali. <br />-Wiesz… jest taki moment, i takie pytania, które są drogą do jakiegoś dalszego poznania osoby, która obok ciebie leży. Widzisz jej całe ciało. Nagie. Bezwzględnie odkryte. Jaśnie gołe i i bezwzględnie niedoskonałe. I czasem rodzą się pytania. Nie takie w stylu: ile łyżeczek cukru do kawy? Tylko te ocierające się o poszukiwanie sensacji. Poszukiwanie dziur w sercu-odpowiedziała <br />- Ładne <br />-Tandetne <br />-Nie… - Pocałował ją. Tak odruchowo i tak dziwnie jak dla niego czule- Ładnie <br />Ona się lekko od niego odsunęła. <br />-Jutro , jutro będzie Vegas tak?- Zapytała jednak bez oczekiwania na odpowiedź- Wiesz nie ta kobieta. Nie ten czas. Nie to miejsce. Ja rano wyjdę. Nie będę czekać na śniadanie. Wyjdę i od tego czasu będziemy myśleć o sobie tylko w momencie podliczania ilości partnerów seksualnych… <br />Nic nie mówił. Niewiele nawet oddychał <br />… to w sumie naturalne. <br />-Możemy rozmawiać – Lekko poprawił włosy i odpalił papierosa. Lubił palić w łóżku- Masz rację . Oboje o tym wiemy . Jutro już cię tu nie będzie. To tylko noc. To proste . Tak bywa i tak jest. <br />Palili <br />- Co najbardziej lubisz w kobiecie? <br />- Wiem , że to banalna odpowiedź , ale wnętrze. <br />- To rzeczywiście banalne. Ale takie pytania zawsze wymagają banału.- Zrobiło się jej nieco zimno, więc przykryła się pościelą.- A tak fizycznie? Co lubisz fizycznie? <br />- Uda <br />Palili dalej. Przyglądała mu się . Był nawet przystojny. Może nieco łysiał ale jak na swój wiek trzymał się całkiem nieźle. <br />-Przydałby mi się drugi raz- pomyślała <br />Zanim jednak zrobiła coś w tym celu on był już w połowie drogi o kuchni. <br />- Będziesz mnie pamiętał? Sama zaskoczyła siebie tym pytaniem . Chciała żeby tak było. Chciała żeby pamiętał. Tym razem tak. On tak <br />Obrócił się i lekko uśmiechnął. <br />-Zawsze pamiętam. <br />W lodówce była tylko butelka mleka. To czego potrzebował. Wypił jednym haustem ćwierć tego co zostało. Pomyślał, że musi zajrzeć do pracowni. Wiedział o tym od kilkunastu minut. Czuł jej głód . Głód swojej pracowni. Miejsca , z którego był dumny. Konstruował ją przez lata. Inni sadzili drzewa, płodzili dzieci. On tworzył pracownie. Zawsze kochana, zawsze piękna ale niegotowa. Miał ją w głowie od lat. Miał ją skończoną. <br />Otworzył ostrożnie drzwi. Nie chciał, żeby słyszała. Lepiej niech spokojnie leży w łóżku, niż ma się kręcić po jego mieszkaniu. Lepiej niech leży. Czuł jakby w środku oddychał pełniej. Nigdzie mu się tak nie oddychało jak tam. <br />Pomieszczenie było słabo oświetlone. Niewielkie i bardzo dobrze wygłuszone. Musiał wygłuszyć. Nie ma potrzeby ryzykować. W końcu jego zabawa jest dosyć głośna. Musi być głośna. Żaby nie były głośne. Jak był mały zabijał je tysiącami, ale żaba nie wyznaczy granic. Nie powie co ją bardziej boli. Z człowiekiem jest inaczej. Człowiek dużo wytrzyma. Nie umiera tak od razu Możesz go kroić płatami a organizm będzie walczył. Poza tym człowiek jest bardziej ekonomiczny. Osiemdziesiąt, dziewięćdziesiąt kilo masy z czego większość jadalna. Mógł dzięki temu rzadziej polować a zabawy było tyle samo. <br />Wszystko wcześniej ładnie umył. Wszystko przygotował. <br />Zgłodniał <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3064980289353720392-5762986774951302520?l=zbocianiegogniazda.blogspot.com' alt='' /></div>Bocianhttp://www.blogger.com/profile/16406846791714726240noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3064980289353720392.post-91667731000167081272011-08-12T19:58:00.000+02:002011-08-12T19:59:29.394+02:00:) <br />hej <br />wiesz mysle ze <br />nasze <3 <br />jest dzisiaj <br />[*] <br />sorry<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3064980289353720392-9166773100016708127?l=zbocianiegogniazda.blogspot.com' alt='' /></div>Bocianhttp://www.blogger.com/profile/16406846791714726240noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3064980289353720392.post-53606876304731731962011-08-11T19:05:00.002+02:002011-08-11T19:11:33.986+02:00jest w tym wszystkim spokój niemyte ogórki Kingdom of Sorrow tryb siedzący dwie wycieczki rowerowe z chrześniakiem próba wprowadzenia Le Mans do Ligue 1 nowe buty nowe konta płonący londyn wolny internet jakieś maile niefunkcjonalne oferty pracy dużo smsów drogie rozmowy potrzeba kontaktu wpatrywanie się w ekran monitora zupa buraczkowa gdzie są te dzielnice a gdzie jest Camden Mashupy Prodigy nie chcę mi się z tobą rozmawiać chcę z tobą mówić chcę cię zobaczyć faceci to chuje kobiety to dziwki wolę nie mieć cycków niż tak jak wy- nie mieć jaj czarne piwa papierosy pod garażem trening w raju pożyczki i zwroty domowe wino X-Art tęsknie hej co tam słychać?<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3064980289353720392-5360687630473173196?l=zbocianiegogniazda.blogspot.com' alt='' /></div>Bocianhttp://www.blogger.com/profile/16406846791714726240noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3064980289353720392.post-39136717061623135552011-08-03T21:22:00.001+02:002011-08-03T21:26:24.610+02:00Wszystko spalam<br />zbędne papiery nerki pudełka kalorie<br />coś ze mnie w sobie<br />dziś jestem jak Ceausescu<br />mięso po mięsie obite o bruk<br />kwitnie w słońcu na zielono<br />powieszone na ławkach nad Łyną <br />w mieszkaniach w centrum i nie<br />na Alfach i Omegach <br />koniec<br />początek<br />i<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3064980289353720392-3913671706162313555?l=zbocianiegogniazda.blogspot.com' alt='' /></div>Bocianhttp://www.blogger.com/profile/16406846791714726240noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3064980289353720392.post-16702770240608558102011-07-28T23:51:00.002+02:002011-07-28T23:56:06.344+02:00Śnią mi się sny w snach choć całe życie nic mi się nie śniło. Rozmowy zahaczają nagle o zaskakujące zmiany stałych i trafność niektórych tekstów Kaczmarskiego. Codziennie przygotowuję się do zapisania list , które nigdy nie zostaną zapisane i nigdy nie będę ich przestrzegał. Jestem tu.Jestem teraz. A cały czas jestem gdzie indziej. Pływam po morzu. A grzmi z daleka już od dawna<br />Prosta metafora<br />Są sekundy kiedy jest 2pac są sekundy kiedy jest Eye for an Eye i są sekundy kiedy jest Ania Dąbrowska. Wszystko naraz.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3064980289353720392-1670277024060855810?l=zbocianiegogniazda.blogspot.com' alt='' /></div>Bocianhttp://www.blogger.com/profile/16406846791714726240noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3064980289353720392.post-50299990610100363852011-07-25T13:38:00.000+02:002011-07-25T13:41:20.628+02:00ta ziemia nie nosi już poetów<br />bo pedały powinny gryźć glebę<br />nadaję życiu rytm<br />tak jednostajny<br />że z wrażenie siedzę cały dzień na kanapie<br />czasem<br />czasem wyje karetka za oknem<br />choć nigdy nie słychać strzałów<br />nigdy nie słychać strzałów...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3064980289353720392-5029999061010036385?l=zbocianiegogniazda.blogspot.com' alt='' /></div>Bocianhttp://www.blogger.com/profile/16406846791714726240noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3064980289353720392.post-41315028984404221912011-07-15T12:58:00.001+02:002011-07-15T13:00:00.524+02:00-Nigdy nie powinienem pisać powieści- Jarek na samą myśl o tym jak trudno mu było napisać kilku-stronnicowy reportaż beształ wszystkie osoby , które pozwoliły mu otrzymać tytuł magistra dziennikarstwa.<br /><br />Dochodziła osiemnasta . Biuro redakcji Gazety Olsztyńskiej było już tego dnia całkowicie puste. Został tylko on. Od kilku tygodni wychodził ostatni. Czuł się wdzięczny , że po trzymiesięcznych praktykach dostał stały etat. Rzadko się to zdarza. Raz na kilka lat. Postanowił więc sobie, tuż po otrzymaniu umowy , że nikt nie będzie z niego niezadowolony. <br />Nie pomyślał wtedy o Eli. Ona zresztą ostatnio cały czas była niezadowolona. Wiedział , ze kiedyś to wszystko pęknie. Myślał , że stanie się to wtedy , kiedy jej powiedział, że nie mogą zamieszkać razem, bo dla niego to za wcześnie. Bał się tego. Bał się mieszkać z nią. Cenił swój bałagan, swoje dania ze słoika i swoje playstation. Wszystko by uciekło-tak myślał.<br />Akurat był turniej darta w Sarmacie, więc tradycyjnie postanowił wpaść na jedno piwo i porzucać przez kilka rund. Nieopodal ratusza zatrzymał go na chwilę sygnał sms-a. To pewnie Ela- pomyślał.<br />-Hej kochanie! : ) wpadniesz dziś do mnie?- Spojrzał tylko obojętnie i postanowił , że odpisze później.<br />W Sarmacie nie było dużo ludzi. Jedynie stali bywalcy i kilku okazjonalnych uczestników turnieju. Zamówił piwo i zapisał się na liście. Tego wieczora szło mu nawet dobrze. Zdarzyło mu się kilka rund powyżej stu punktów z czego był bardzo zadowolony, zważywszy na to , że w międzyczasie wypił kilka piw. <br />Turniej się skończył i jeszcze przed 23 Jarek opuścił Sarmatę i poszedł na swoją stancję na Warszawską. Tego dnia starówka była dziwnie pusta. Wiele razy widział już pustą starówkę , ale dzisiaj było nawet ciepło jak na marcowy wieczór, więc spodziewał się małego potoku wczesnowiosennych clubbingowiczów. Zamiast tego towarzyszył mu bruk i otaczające go pusto budynki. Czuł zmęczenie. W okolicach Mostu Jana zaczepił go na moment znajomy:<br />- Hej- zaintonował <br />- Hej . Dokąd idziesz?- Zapytał Jarek<br />- Do domu. A ty?<br />- Ja też<br />- No pewnie niedługo tam dojdziesz.<br />I jakoś się rozeszli. Jarek szedł Warszawską czując coraz większe zmęczenie. Marcowy wieczór zaczął jednak dawać mu znać o swoim chłodzie. Zaczął myśleć o znajomym , którego minął. Znali się kupę czasu . Jeszcze z Kormorana. Mieszkali kilkanaście lat blok w blok. Później on się wyprowadził na Warszawską. A tamten? Miły chłopak. Przystanął<br />-Kurwa! Przecież ja byłem pół roku temu na jego pogrzebie!<br />Postanowił zadzwonić.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3064980289353720392-4131502898440422191?l=zbocianiegogniazda.blogspot.com' alt='' /></div>Bocianhttp://www.blogger.com/profile/16406846791714726240noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3064980289353720392.post-10971712822101883492011-06-06T13:59:00.001+02:002011-06-06T14:04:16.421+02:00Jestem mentalnym czterolatkiem<br />a ty chodzisz do starszaków<br />Pijemy co nam naleją do butelki i śpimy popołudniami<br />Kiedyś rozerwałem jedną lalę jednej lali<br />Kołysząc ją rękoma<br />na strzępy<br />To był status odnajs we mnie<br />Nie posiadam znaczenia <br />w słowach<br />bywa przerażająca brutalność dobrych <br />chęci<br />i bycia hustlerem ludzi dobrych i pobożnych<br />my jesteśmy<br />oni są<br />tamci kiedyś zdechną<br />jakby świat był wyznawcą<br />Kościoła Ostatecznego Melanżu<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3064980289353720392-1097171282210188349?l=zbocianiegogniazda.blogspot.com' alt='' /></div>Bocianhttp://www.blogger.com/profile/16406846791714726240noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3064980289353720392.post-1994474007158341322011-05-27T12:33:00.000+02:002011-05-27T12:37:56.023+02:00I Michał już nie żył.<br /><br />Pojedyncze zdanie wyrwało go z poranka. Wstał powoli z łóżka kierując się automatycznie do łazienki.<br /><br />- Kurwa- Przywitał się ze swoim odbiciem w lustrze w typowy dla Polaków sposób. Dla Polaków takich jako on, z takimi twarzami. Z drugiej strony lustra spoglądał na niego nieco łysiejący brunet z coraz większymi workami pod oczyma i coraz bardziej ziemistą cerą.<br /><br />Był młody. Jego wiek kołysał mu się w głowie. Niedawno skończył dwadzieścia siedem lat. <br /><br />-Muszę się ogarnąć- brnął dalej w lustrzanej samoocenie- Jebane zakola, jebane wory, jebana twarz. <br /><br />Szybki prysznic i obezwładniające go uczucie świeżości poprawiły jego samoocenę. Ogolił się, wklepał w twarz krem na dzień, zaczesał włosy tak, żeby ukryć nieco zakola. Tak. Teraz zaczął przypominać mężczyznę. Całkiem urokliwego młodego mężczyznę.<br /><br />Głośne pstryknięcie przypomniało mu, że przygotował sobie kawę. Rozpoczynał codzienny rytuał. Kawa, Internet, papieros, jakieś kanapki. Jakiś portal informacyjny- facebook- gazeta muzyczna. Poczuł mrowienie w kroczu. Już dawno nie pieprzył się z kobietą. Zrobił to klasycznie. Najpierw Redtube, znalazł jakiś filmik: Red chick ridding on the Dick. Masturbował się impulsywnie. Szybki wytrysk na podłogę. Kilka papierowych ręczników, parę sekund czyszczenia podłogi, kosz. <br /><br />Wrócił do śniadania. <br /><br />Telefon zaczął rozdygotowywać stół swoimi wibracjami. On spojrzał na niego nieśpiesznie. Na jego twarzy pojawił się grymas, który pojawia się na twarzy osób , do których dzwoni ktoś z kim już dawno nie powinny rozmawiać.<br /><br />-Pierdol się – Pomyślał. Pomyślał jeszcze wiele bardziej gorzkich słów. O niej. O nim. O tym co się stało a nie powinno się stać. Czasem myślał , że to wszystko jego wina, choć miał świadomość , że akurat w tym wypadku nic nie mógł poradzić. Sytuacja się zdarzyła. Tak bywa. Sytuacje bywają.<br /><br />Jakoś mimowolnie w tle zaczęło pobrzmiewać Joy Division. Może to on sam puścił. Już nie wiedział. Znowu poczuł ból . W lewym płacie. <br />Dobrze , ze jej nie ma- Nie chciał jej tutaj ale i pragnął jej obecności- Szkoda , że jej nie ma<br /><br />Dance , Dance , Dance in the radio<br /><br />Lekko go zaćmiło. Przyzwyczaił się. Nie spodziewał się tego. Nigdy nie spodziewał się, tego , że przyzwyczai się do bólu. Zaczął czuć się organizmem. Wyzbył człowieka z własnej głowy. Tylko ból i potrzeby.<br /><br />Otworzył drzwi na balkon. Lekko wiało , ale było ciepło.<br /><br />I Michał już nie żył<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3064980289353720392-199447400715834132?l=zbocianiegogniazda.blogspot.com' alt='' /></div>Bocianhttp://www.blogger.com/profile/16406846791714726240noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3064980289353720392.post-86571334766537108092011-05-11T11:45:00.000+02:002011-05-11T11:46:12.076+02:00Bywało w tym miesiącu<br />że padał i śnieg<br />silne takie kontrasty<br />z wszechogarniającą majowością<br />matkoboskością wszystkich miesięcy<br />my zamknęliśmy Beczkę o siódmej<br />odcinając powietrze kilku stanom<br />międzyludzkim<br />pojechałbym do Jantaru<br />gdzie jesienią krok po kroku<br />byłem pijanym coraz bardziej morzem<br />wszystko na etapie realizacji<br />zwykłość i zwyczajność<br />plany działania i bycia<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3064980289353720392-8657133476653710809?l=zbocianiegogniazda.blogspot.com' alt='' /></div>Bocianhttp://www.blogger.com/profile/16406846791714726240noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3064980289353720392.post-74870722666631867732011-05-10T12:49:00.002+02:002011-05-10T12:53:44.038+02:00Zaistniał powrót do świata kapeluszy. Kompletny szopping uwzględniający wszystko to, co można zjeść, wypić tudzież przeczyścić tym rury. Rzeczy się częściowo odwracają w kierunku rzeczy nieodwracalnych. Szukam mocnych zdań. Znajduję mocne drinki. Ociera się to o banał. Śmieszna samczość w typowej odsłonie Bywa że jest cieplej choć kilka dni temu bywało, że padał prawie śnieg. Natura zwraca nam uwagę , że stałość rzeczy jest niestabilna i to ona wyznacza warunki gry. Czekam na zaskoczenia, które już mnie nie zaskoczą.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3064980289353720392-7487072266663186773?l=zbocianiegogniazda.blogspot.com' alt='' /></div>Bocianhttp://www.blogger.com/profile/16406846791714726240noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3064980289353720392.post-12842879339225306152011-05-04T16:24:00.000+02:002011-05-04T16:25:42.544+02:00Zazwyczaj popadam w banał<br />cecha plemienna<br />Dzień dobry proszę pani proszę pana<br />czy są Państwo zainteresowani internetem<br />martwymi noworodkami<br />środkiem pobudzającym relację międzyludzkie<br /><br />cisza<br /><br />Łóżko nabyło dziś z wyprzedaży depresję<br />ocierającą się o pewną dozę psychopatyczności<br /><br />Dlaczego ty zawsze smęcisz?!<br /><br />Nawet o szczęściu mówisz tak jakby było umorusane w krwi <br />birmańskich mnichów<br /><br />Kroki<br />Dźwięki<br />Książki<br />Końce<br />Początki<br />Pojedyncze słowa<br />Potoki słów<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3064980289353720392-1284287933922530615?l=zbocianiegogniazda.blogspot.com' alt='' /></div>Bocianhttp://www.blogger.com/profile/16406846791714726240noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3064980289353720392.post-60731852184565371782011-04-26T11:15:00.000+02:002011-04-26T11:18:00.528+02:00Widok za oknem format 1:<br />Mężczyzna<br />Satree Jabłonki- <br /><br />- popraw!<br />Stare Jabłonki<br /><br />...<br />Wyszukuję wzrokiem mężczyzn opakowanych<br />ładnymi marynarkami<br /><br />Marynarka- pasiasta w kolorach drelichów z Buchenwaldu<br /><br />Kertesz pisał o Buchenwaldzie. Narzekał na nudę w Oświęcimiu.<br /><br />Wniosek- <br />Więźniowie w Oświęcimiu się nudzili.<br />Więżniowie w Buchenwaldzie chodzili modnie ubrani.<br /><br />Wniosek?<br /><br />Widok za oknem format 2:<br />Miasto Ostróda<br /><br />Jezioro betoniarka Lidl Biedronka ładnie<br /><br />Konstrukcja literacka związana z miastem Ostróda:<br />Ostródzianie pływają w zalewie dyskontów<br /><br />Czterdzieści jeden komentarzy pod tekstem:<br />Jebana grafomania! :)<br /><br />(cytat za zasłyszanym utworem):<br /> 11 osób lubi to !<br /><br />Koniec widoków na Polskę<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3064980289353720392-6073185218456537178?l=zbocianiegogniazda.blogspot.com' alt='' /></div>Bocianhttp://www.blogger.com/profile/16406846791714726240noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3064980289353720392.post-28191970525715397112011-04-18T13:47:00.000+02:002011-04-18T13:49:58.170+02:00Konstrukcja tekstu<br /><br />Zbudowanie świata podmiotu lirycznego<br />poprzez pryzmat świata autora <br />oparte na permanentnym świetnie skoordynowanym<br />ataku na myśli zbudowane w innych umysłach<br /><br />Pytanie ze słowackiego poety średniego pokolenia:<br /><br />D<br />l<br />a<br />c<br />z<br />e<br />g<br />o<br />?<br /><br />Dlaczego moja śmierć nie pachnie brzoskwiniami? ( cytat)<br /><br />Słucham ( cytat) Chrisa Bottiego (http://www.chrisbotti.com)<br /><br />Powtarzanie czynności stałych choć nieco odległych jeśli brać by za wyznacznik czas(http://www.digart.pl/zoom/2563418/Chris_Botti.html)<br /><br />Pieskie popołudnie (cytat banalny)<br /><br />Jest balkon jest ulica są samochody<br /><br />http://pl.wikipedia.org/wiki/Szum<br /><br />Szum<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3064980289353720392-2819197052571539711?l=zbocianiegogniazda.blogspot.com' alt='' /></div>Bocianhttp://www.blogger.com/profile/16406846791714726240noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3064980289353720392.post-29346481610148719552011-04-18T12:10:00.000+02:002011-04-18T12:11:58.786+02:00Bywam czasem popołudniem<br />parnym leniwym<br />zanoszącym się na wieczorne gryzienie komarów<br />późnym październikiem<br />pełnym zapachu dymu<br />i przyjścia rzeczy stosunkowo<br />surowych<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3064980289353720392-2934648161014871955?l=zbocianiegogniazda.blogspot.com' alt='' /></div>Bocianhttp://www.blogger.com/profile/16406846791714726240noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3064980289353720392.post-51545165392478275142011-04-16T15:08:00.002+02:002011-04-16T15:10:38.753+02:00Myślał<br />że <br />świat<br />jest <br />dla <br />niego<br />kopalnią<br />szans<br />przeżyć <br />i<br />wzlotów<br />.<br />Świat<br />miał<br />jednak<br />inne <br />założenia<br />taktyczne<br />.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3064980289353720392-5154516539247827514?l=zbocianiegogniazda.blogspot.com' alt='' /></div>Bocianhttp://www.blogger.com/profile/16406846791714726240noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3064980289353720392.post-19323483517382985222011-04-06T12:17:00.003+02:002011-04-06T12:22:11.889+02:00Jedna baba drugiej babie<br />wyjęła z ust<br />koniec kultury opartej na rzymskokatolickich<br />wartościach i sto chujów<br />bo kurwa <br />i złodziej opanowali to Państwo<br />i Pani wie Pani widzi<br />żydzi<br />to się wszystko wyrabia<br />my jak byliśmy młodzi nie mieliśmy seksu<br />bo go dopiero amerykanie w 52<br />razem ze stonką zrzucili<br />i jak w telewizji Klossa pokazali<br />to mi się zaczęła w głowie<br />rodzić wolność erotyczna<br />a następnego dnia w trakcie kąpania <br />odkryłam że ten kapitalizm<br />nie tylko w głowie rodził dziury<br />a matce w życiu bym tego nie powiedziała<br />bo ona wojnę i głód przeżyła<br />a tego mogła by nie zdzierżyć<br />i grał tam jakiś taki z NRD na zabawach<br />a później Władek choć lekko pijany<br />Tak mnie przycisnął<br />i mówił że gospodarka że motor ma<br />i że niedługo kombajn kupi<br />I że nie musi tyko kocha i chce<br />I że to nie grzech bo jest ciemno i Bóg nie widzi<br />oj my potrafiliśmy być młodzi<br />a nie oni teraz<br />kurewstwo<br />chodzą i się pieprzą<br />zamiast dzieci rodzić<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3064980289353720392-1932348351738298522?l=zbocianiegogniazda.blogspot.com' alt='' /></div>Bocianhttp://www.blogger.com/profile/16406846791714726240noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3064980289353720392.post-52664906716226460602011-03-27T12:26:00.000+02:002011-03-27T12:27:55.247+02:00Był jednym z lepszych poetów w kraju<br />i chyba tylko mefedrol i amfetamina<br />komponowały zwroty poetyckie<br />na lepszych skillach<br />i bitach wewnątrzgłownych <br />na tyle mocnych że paru gości na S i ś<br />mogłoby przed nimi klękać <br />gdyby tylko zginały im się kolana<br />.<br />On stał mocno<br />Chyba ze czasem był<br />albo stawał się<br />w przeciągu czasu<br />stanem pijany<br /><br />I tak była Warszawa<br />Było ciemno<br />on mówił<br />Oni mieli kije i serca zamknięte<br />na potok słów<br />Były zęby <br />Był bruk<br />Nastała pewna symbioza<br />I skończyła się poezja.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3064980289353720392-5266490671622646060?l=zbocianiegogniazda.blogspot.com' alt='' /></div>Bocianhttp://www.blogger.com/profile/16406846791714726240noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3064980289353720392.post-75333039113838732072011-03-19T18:09:00.000+01:002011-03-19T18:10:39.785+01:00Załapałem w kontekście<br />ja i ty<br />status ewidentnie tęsknie<br />i nawet jeśli kiedyś przyjdzie Jezus<br />i pogrozi mi za to palcem<br />bo Bóg co kocha nie lubi miłości<br />z wyszczególnieniem pieprzenia<br />nie zmieni się wiele<br />więcej niż zmienia się zazwyczaj poza<br />schematem dzień w dzień<br />Nie ma już takich wesel <br />gdzie wina jest w bród dzięki gościom<br />i nigdy może nie być<br />chyba że ktoś kiedyś nie będzie bardziej surowy<br />od nas samych<br />i wybaczy nam kradzione gadzine jabłka<br />zjedzone w imię orgazmów i innych uczuć w miarę wysokich<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3064980289353720392-7533303911383873207?l=zbocianiegogniazda.blogspot.com' alt='' /></div>Bocianhttp://www.blogger.com/profile/16406846791714726240noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3064980289353720392.post-27438221123716426852011-03-06T22:21:00.000+01:002011-03-06T22:25:09.968+01:00Umiejscawiam w różnych <br />konotacjach i miejscach zdarzeń <br />uwarunkowanych przez ludzi fakty pieniądze<br />swoje kilkadziesiąt<br />mniejwięcej<br />lat funkcjonowania<br />wzbogaconego przez liczne doznania<br />i nieliczne wytryski<br />świadomości bycia kimś niemoralnie<br />pospolitym<br /><br />Jest chłodno<br />okno otwarte jest<br />wietrznie<br />bo dzisiaj zima<br />a jak jest zima to musi być zimno<br /><br />"Ojciec od razu wybiegł z domu,<br /> żeby odpalić autobus. <br />Pracował wtedy jako kierowca. Z mamą i bratem <br />złapaliśmy kilka koców i za chwilę siedzieliśmy<br /> razem z nim w autokarze. [...] <br />Jeździliśmy i zbieraliśmy mieszkańców.<br /> Ilu tylko się dało zmieścić, <br />jechaliśmy na stojąco - <br />relacjonuje piłkarz"- 1<br /><br />Bywało więc cieplej w historii ludzkości.<br />Tak zwana kwestia doświadczeń<br /><br />1-http://www.sport.pl/pilka/1,65029,9205610,Ekstraklasa__Cotra__Bo_to_wszystko_bylo_jak_w_filmie.html<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3064980289353720392-2743822112371642685?l=zbocianiegogniazda.blogspot.com' alt='' /></div>Bocianhttp://www.blogger.com/profile/16406846791714726240noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3064980289353720392.post-68186402317501983942011-02-22T13:33:00.000+01:002011-02-22T13:39:50.515+01:00Jako junior <br />byłem niezły w kwestii<br />słów i wersów<br />monstrum<br />wyrastające rowerami <br />rozwalone kolana budowały<br />strzelone gole <br />Jestem <br />ja<br />-<br />Jean Pierre Papin<br />Mam kilka lat i wygrywam z Bułgarią<br />Na Stade de Prince<br />Ja wygrałem<br />Ale to Bułgarzy zdobyli brąz w Stanach<br />Fantazje wypaczające świat<br />Polucje wpędzające w strach<br /><br />Był mały pies<br />który postarzał się tak <br />że szkoda było go zabijać<br />i szkoda z nim żyć<br />Psy zdychają<br />Ludzie umierają<br />My żyjemy<br />Strzelam gole<br />Tylko bramki są trochę mniejsze i bardziej mokre<br />Gwizdek<br />"Jesteś na spalonym chłopcze"<br />Jak wszyscy<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3064980289353720392-6818640231750198394?l=zbocianiegogniazda.blogspot.com' alt='' /></div>Bocianhttp://www.blogger.com/profile/16406846791714726240noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3064980289353720392.post-52033894663876813972011-02-16T19:29:00.000+01:002011-02-16T19:30:02.041+01:00choć świat wierzy <br />w polskie tsunami<br />to bez<br />obaw bo zwolnili<br />mnie z Aston Villi<br />po setce upadków<br />a kto nie wie<br />że FM nie kłamie<br />ten sam jest jak zdanie którego<br />brak w Google<br />prosty bit<br />jeden pali majki <br />drugi pali mosty<br />ogólnie<br />zimy bywały cieplejsze<br />przyszedł luty<br />rozliż puty<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3064980289353720392-5203389466387681397?l=zbocianiegogniazda.blogspot.com' alt='' /></div>Bocianhttp://www.blogger.com/profile/16406846791714726240noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3064980289353720392.post-68631372413248819072011-02-11T14:25:00.002+01:002011-02-11T14:35:24.130+01:00bywali w sobie<br />niczym<br />gniew w morzu hardkoru<br />choć było uśmiechu<br />całe dni i połacie<br />bywali czasem także w życiu<br />obok innych ludzi w trakcie rożnych rozmów<br />książek i filmów<br />bywali w sobie aż po kurcze i rwy<br />i przyszła śmierć<br />życie<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3064980289353720392-6863137241324881907?l=zbocianiegogniazda.blogspot.com' alt='' /></div>Bocianhttp://www.blogger.com/profile/16406846791714726240noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3064980289353720392.post-69501014900583950442011-01-26T11:23:00.002+01:002011-01-26T13:36:10.020+01:00Fack da system<br />!<br />Malbork-niedziela-dworzec- ściana<br />Przeszedł<br /> kolejne levele<br /> w życiu<br /><br /><br /> głowy niczym<br /><br />Rozbijając Przeszkodom <br /> <span style="font-weight:bold;"> Mario</span><br /><br />teraz<br />leżąc zakrwawiony na śniegu<br />zwilża umysł<br />sokiem z odczucia zbliżającego się<br /><br /><br /> <span style="font-weight:bold;"> GAME OVER!</span><br /><br />Będąc dzieckiem utwierdzał się w swojej nieśmiertelności<br />paląc koty i nadzieje innych<br />śnieg dostający się systematycznie do jego wątroby<br />zasiał w nim<br />ziarno wątpliwości<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3064980289353720392-6950101490058395044?l=zbocianiegogniazda.blogspot.com' alt='' /></div>Bocianhttp://www.blogger.com/profile/16406846791714726240noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3064980289353720392.post-608457241714765802011-01-13T12:33:00.002+01:002011-01-13T12:44:16.073+01:00Morrison i Lennon siedzą na kanapie. Biernie oglądają telewizje. Na stoliku stoi miska z popcornem.<br />Morrison (ospale) : Wiesz czasem chujowo jest nie wierzyć w Boga.<br />Lennon (równie ospale): Dlaczego?<br />Morrison (nadal ospale): No bo dla niektórych, tych co wierzą...<br />Lennon (wtrąca ale bez werwy): Wielu wierzy.<br />Morrison ( konsekwentny w ospałej wypowiedzi)No widzisz. I dla nich to jest święto.Dziś. A dla mnie to po prostu czwartek, tyle że w telewizji leci więcej powtórek niż zwykle.<br />Lennon (kiwa głową): Yhm. Podasz popcorn?<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3064980289353720392-60845724171476580?l=zbocianiegogniazda.blogspot.com' alt='' /></div>Bocianhttp://www.blogger.com/profile/16406846791714726240noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3064980289353720392.post-14677194953698628952010-12-19T13:08:00.003+01:002010-12-19T13:17:37.189+01:00Pokój. Jim Morrison i John Lennon siedzą na kanapie. Oglądają telewizję. Morrison wstaje i podchodzi do okna. <br />Morrison (odsłaniając firankę): A jeśli to nieprawda?<br />Lennon (wpatrzony w telewizor): Co?<br />Morrison: To wszystko.<br />Lennon: Co wszystko?<br />Morrison: No telewizja. To wszystko co pokazują w telewizji.<br />Lennon (przeciąga się):To trzeba będzie włożyć martwe kurczaki do lodówki.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3064980289353720392-1467719495369862895?l=zbocianiegogniazda.blogspot.com' alt='' /></div>Bocianhttp://www.blogger.com/profile/16406846791714726240noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3064980289353720392.post-25270907316419015282010-12-08T19:49:00.000+01:002010-12-08T19:50:40.899+01:00Pokój. Na kanapie siedzą John Lennon i Jim Morrison. Słuchają płyty Madballa.<br />John Lennon: A oni to na pewno nie śpiewają nic nazistowskiego w tych swoich tekstach na tych swoich płytach?<br />Jim Morrison ( z pełnym przekonaniem) : Nie!<br />John Lennon (zawiedziony): Szkoda…<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3064980289353720392-2527090731641901528?l=zbocianiegogniazda.blogspot.com' alt='' /></div>Bocianhttp://www.blogger.com/profile/16406846791714726240noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3064980289353720392.post-66180408692353393992010-12-03T20:13:00.002+01:002010-12-03T20:16:41.993+01:00<span style="font-style:italic;">Pokój. Na kanapie siedzą John Lennon i Jim Morrison. Oglądają telewizję.</span><br /><span style="font-weight:bold;">Lennon:</span> Wiesz, gdybym miał możliwość zabiłbym ich wszystkich.<br /><span style="font-weight:bold;">Morrison: </span>Yhm. Chcesz herbaty?<br /><span style="font-weight:bold;">Lennon:</span> Tak<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3064980289353720392-6618040869235339399?l=zbocianiegogniazda.blogspot.com' alt='' /></div>Bocianhttp://www.blogger.com/profile/16406846791714726240noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3064980289353720392.post-83142129845960808882010-11-28T16:36:00.002+01:002010-11-28T16:44:53.820+01:00<span style="font-style:italic;">Pokój. Na kanapie siedzą John Lennon i Jim Morrison. Oglądają telewizję.</span><br />Morrison: Wyobraź sobie wszystkich tych ludzi...<br />Lennon (mówi lekko zdenerwowanym głosem) Wiesz co?! (zbliża się do Morrisona na odległość kilku centymetrów; następnie mówi do niego szeptem) Choć tu skarbie, rozpal mój ogień.<br />Lennon ucieka do kuchni. Morrison wstaje gwałtownie z kanapy i biegnie za Lennonem.<br />Morrison ( biegnąc; w stronę Lennona): Już nie żyjesz gnoju!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3064980289353720392-8314212984596080888?l=zbocianiegogniazda.blogspot.com' alt='' /></div>Bocianhttp://www.blogger.com/profile/16406846791714726240noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3064980289353720392.post-29347312668388973342010-11-03T16:46:00.000+01:002010-11-03T16:47:49.502+01:00Jak ma wyglądać pisarz i czy pisarz wyglądać ma- te dwa pytania nasunęły mi się ostatnio z dwóch powodów. Pierwszy powód jest związany ze spotkaniem , które odbyło się niedawno w Beczce i została szumnie określona ołpenmajkiem (spolszczenie celowe).<br />Impreza jak impreza istotna ale nie w tym przypadku. Tu liczy się kilka zdań , które padły kilka dni po całym zdarzeniu z ust mojego dobrego przyjaciela i brzmiały prawie dokładnie tak: nie mógłbym chyba zostać pisarzem bo wyglądam normalnie ( swoją drogą dużo było w nim buty- osobiście nigdy bym nie odważył się powiedzieć, że wyglądam normalnie). Słowa te odnosiły się w pewnym stopniu jako jego opozycja do aktywnie piszących uczestników wspomnianego ołpenmajka.<br />I tak kursowały swobodnie w mojej głowie, nieszkodliwie i powoli aż rozbiły się o punkt drugi. O zdjęcie Sherko Fetaha Jeśli kogoś interesuje sam Sherko Fetah to odsyłam uczciwie do internetu. Bo w tym przypadku prawie nic z Sherko Fetaha nie jest istotne. Prawie nic, nic tylko... osobnik wcześniej wspomniany i jego wygląd.<br /> Delikwent wygląda jak osobnik żywcem wyjęty z polskiego koszmaru modowego lat 80- tych .Dziwnie grubawy, pod nosem klasyczny wąsik, na pucułowatej twarzy różowe rumieńce kontrastujące z bardzo słabym i rzadkim zarostem, włosy wprawdzie dłuższe niż u zwykłego ziemianina ale systematycznie przerzedzane przez czas. Całość dopełnia ciemnofioletowy sweter i płaszcz w kolorze khaki. Te akurat obecnie mogłyby spokojnie zostać uznane przez męskie magazyny lifestyle’owe za dopuszczalnie modne- już nie tak bardzo jak kiedyś ( teraz bowiem króluje skóra i krata) ale jednak odrobinę wciąż i nadal.<br />I co z tego? Mógłby ktoś zapytać. W sumie nic. Podobno nie liczy się wygląd tylko człowiek. Opisywany przeze mnie przykład to bądź co bądź osobnik rozwinięty , wschodząca gwiazda niemieckiej literatury, czyli jak najbardziej ktoś. Tak mówią. <br />Tyle, że w tym przypadku Fetah absolutnie nieświadomie dla niego stał się symbolem. Czego? Otóż postrzegania przez znaczną część społeczeństwa nie sztuki samej w sobie ale jej wykonawców bądź twórców, czyli w skrócie symbolem pisarza-w domyśle zapewne nieudacznika i frustrata . Tak właśnie postrzega twórców literatury większość mieszkańców planety Ziemia ( czyli kilku może kilkunastu moich bliższych i dalszych znajomych).Już z definicji jest to wprawdzie wyobrażenie przejaskrawione i uproszczone, ale jak najbardziej funkcjonujące w społeczeństwie. Zgodnie więc z tą tezą książki piszą albo [ tu miejsce na dowolne brzydkie słowo] nowomodne pseudofeministki ( bądź też [ a tu na kolejne dowolne brzydkie słowo] staromodne bibliotekarki – jak kto woli) albo bogaci niezbyt męscy kolesie oderwani od rzeczywistości. Bo rzeczywistością jest wygląd. A literaturą Sherko Fetah. <br />Czy tak jest naprawdę? Nie wiem. Trochę tak i trochę nie , zresztą nie mam czasu na odpowiedź. Właśnie zakładam sweter o kolorze kawy z mlekiem i odrywam się od rzeczywistości.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3064980289353720392-2934731266838897334?l=zbocianiegogniazda.blogspot.com' alt='' /></div>Bocianhttp://www.blogger.com/profile/16406846791714726240noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-3064980289353720392.post-49275254556724883132010-11-02T18:10:00.000+01:002010-11-02T18:12:34.720+01:00Kasjerze z Lidla<br />Podsiadłam cię w tramwaju numer 10<br />Wiem, że zwróciłeś na mnie uwagę<br />Niebieskooka dziewczyno w białej koszulce z napisem<br />Jestem z lasu<br />Płonę myśląc o tobie<br />Kolporterko gazet<br />Stojąca nieopodal katowickiego dworca<br />Obiecałaś że będziesz opracować jesienią<br />A teraz cię nie ma<br />Wysoki chłopaku z empeku numer 230<br />Wysiadłeś na przystanku przy Powstańców Warszawskich<br />patii mis@sp.pl<br />Jarek z dworca <br />Domiszka<br />Twoja na zawsze Ola<br />Gdzie jesteście<br />Samotni<br />?<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3064980289353720392-4927525455672488313?l=zbocianiegogniazda.blogspot.com' alt='' /></div>Bocianhttp://www.blogger.com/profile/16406846791714726240noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3064980289353720392.post-66661209660441095382010-10-23T19:15:00.003+02:002010-10-23T19:20:10.788+02:00Czasem już znowu pada śnieg. Wiesz jak to jest jak przed twoimi oczami pojawia się biała ścieżka. Drżysz, podkurczasz palce, twoje źrenice rozszerzają się i te wszystkie inne sprawy. A później wychodzi słońce. Bo to w końcu jest jesień. Nadal jest jesień.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3064980289353720392-6666120966044109538?l=zbocianiegogniazda.blogspot.com' alt='' /></div>Bocianhttp://www.blogger.com/profile/16406846791714726240noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3064980289353720392.post-39668628616556593442010-10-06T19:09:00.000+02:002010-10-06T19:10:56.744+02:00Pozwól mi się urządzić<br />w domu moich marzeń<br />choćby sam Ben Kingsley zbudował go<br />z piasku i mgły<br />Odszedłem od ciebie ich panie<br />leniwie bez zbędnych gestów<br />na chwilę<br />na coraz dłużej<br />na kilka zbawiennych lat<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3064980289353720392-3966862861655659344?l=zbocianiegogniazda.blogspot.com' alt='' /></div>Bocianhttp://www.blogger.com/profile/16406846791714726240noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3064980289353720392.post-15872391694444849182010-09-26T21:59:00.002+02:002010-09-26T22:11:08.368+02:00<span style="font-style:italic;">Tak sie nagle zachmurzyło</span><br />Bywa gwarnie. Bywa gwarnie jak to właśnie (po raz trzeci w dwóch zdaniach) bywa. <br /><span style="font-style:italic;">Szare sine ciężkie niebo<br />Zobaczyłem Cie za oknem</span><br />Mniej więcej dwadzieścia minut, czyli obecną jazdę autobusem dzieli nas od kresu naszej wędrówki. Od celu dnia. Od naszej Itaki. Wszystkie te określenia dotyczą jednego miejsca: klubu studenckiego Luzak<br /><span style="font-style:italic;">Wejdź do domu to nie zmokniesz<br />Może Ciebie tam nie było<br />Tylko ze mną coś sie stało<br />Znów mnie oszukała miłość</span><br />Pieprzone, nudne radio, pieprzone De Mono, pieprzeni ludzie. Alkohol dobija się uparcie do mojej głowy. Stan stosunkowo rzadki. W życiu upiłem się…można by policzyć na palcach jednej ręki. Ja doliczyłem do trzech<br />Zawsze było efektownie. Na cywilnym siostry rzygałem przez godzinę. Tak się kończy picie z Ukraińcami. Trzeba znać swoje miejsce w szeregu. A w tej grze byłem w drugiej linii. Organizm chciał jednak przedrzeć się na pierwszą linię frontu. Dlaczego nie piszę „ja” tylko „organizm”? Bo ja nie pamiętam momentu, kiedy organizm wrócił do stołu, okraszając to słowami:<br />Czemu kurwa jeszcze nie polane?!<br />Mnie tam nie było. Był organizm. Sytuacja numer dwa: wygrałem konkurs na najdłuższego bucha na urodzinach Miśki. Celebrowanie zwycięstwa trwało pięć minut. Stan nieprzytomności trwało sporo dłużej. Bywa .A później jak się ocknąłem… to bardzo długa historia. <br />Sytuacja numer trzy… każdy wie jak to jest na wyjazdach służbowych. <br /><span style="font-style:italic;">Tak pragnąłem Twego ciała<br />I widzę tylko Twoje kapelusze...... <br />Jak statki na niebie <br />Jak statki na niebie</span>. Lalalala blehhhhhhhhhhhhhhhhhhhh<br /><span style="font-style:italic;">Ciemne chmury wiatr przegonił<br />Kiedy chciałem je dogonić</span><br />Chowam Specjala. Każdy chowa. Lekko przysłonięty przez klapy marynarki staję się automatycznie niewidoczny dla innych uczestników podróży. Każdy gdzieś jedzie, jedzie i wraca. Banał. Rozmawiamy…<br /><span style="font-style:italic;">I zmieniła sie pogoda,<br />Wiem, ze jutro Cie tu spotkam</span><br />O czymś i o niczym. O prawie budowlanym i nowej płycie Anathemy. O wyjazdach przyszłych i przeszłych. Gwar. Oprócz nas i kierowcy są może trzy osoby. Jest piątek i jest późno- to zrozumiałe. Młodzi wypełnili kluby lub podobnie do nas jadą jakimś mpkiem w towarzystwie innych trzech osób o również innych planach. Jadą zbawiać lateksowe panny o plastikowych mózgach i nieudaczne kopie Cristiano Ronaldo w rytm muzyki, która ma tyle wspólnego co szósta część Beethovena z szóstą symfonią Beethovena.<br /> Starsi? Oni już śpią. Śpią znużeni czwartym piwem. Piwem które im się należało. Bo ciężko pracują, bo utrzymują rodziny, bo co to kurwa za życie i gdzie kurwa te czasy. Lepsze czasy.<br /><span style="font-style:italic;">Teraz sobie przypominam, <br />Dzisiaj tutaj byc nie mogłaś<br />Przecież jeszcze nie wróciłaś<br /><br />Może lepiej, bo nie zmokłaś <br />Bo nie zmooookłaaaś iiiiiiiiii………<br />I widzę tylko Twoje kapelusze........<br />Jak statki na niebie </span> <br />Żenujące. Świat muzyki. W radiu i poza. Mam czasem wrażenie, że funkcjonują dwie rzeczywistości kulturowe. Rzeczywistość Radia Zet i świat realny. W świecie Radia Zet cała populacja słucha do znużenia Beaty Kozidrak. A teraz pytanie do czytelnika: <br />Ilu znasz fanów Beaty Kozidrak?<br /><br />Moja odpowiedź: Zero! <br />W świecie Radia Zet istnieje tylko wyłagodzony pop.<br />Rock? Nie ma. Hip Hop? A co to? Jazz Bądź pan poważny. Thrash Metal? Arrrrghhh Blues? Oh my Darling nie! <br />Istnieje jeden wielki plastikowy Pop.<br /><span style="font-style:italic;"><br />Powietrze lekko drgało tak</span><br />Jezusmaria Kurwa Mać!<br /><span style="font-style:italic;">W dzień gorącego lata</span><br />Arggggghhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhh<br /><span style="font-style:italic;">Nie wiem jak wpadłem na Twój ślad<br />W dzień gorącego lata<br />I wtedy to poznałem cię</span><br />Ja rozumiem każdy to zna, ale na litość boską tylko kretyn mógłby uwierzyć w to, że ktoś tego słucha.<br /><span style="font-style:italic;">W dzień gorącego lata<br />Wiedziałem, że przygarniesz mnie</span><br />dobra może znajdę jakiś pogrobowców polskiego popu n tym łez padole. Nikt nie mówi , że każdy musi mieć gust.<br /><span style="font-style:italic;">W dzień gorącego lata</span><br /><br /><span style="font-style:italic;">A, a, a, w dzień gorącego lata </span><br />Nie ma to jak skomplikowany refren.<br /><span style="font-style:italic;">A, a, a, w dzień gorącego lata </span><br />W tym a,a,a coś jest. Mój mózg chciałby wydłużyć to a w nieskończoność.<br />AAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAA!<br /><br /><span style="font-style:italic;">Był festyn spadających gwiazd</span><br />Festyn spadających gwiazd?! Na litość boską! ( używam imię pana Boga swego nadaremno, wszystko winą złego popu)<br /><span style="font-style:italic;">W dzień gorącego lata<br />Był zatrzymany dziwnie czas<br />W dzień gorącego lata</span><br />Choć ta nowa wokalistka………..mrauuuuu……no ładnie ładnie wygląda. Zresztą nie trudno dobrze wyglądać na tle grupy podstarzałych fanów Oasis.<br /><span style="font-style:italic;">I ogień był i pierwsze łzy<br />W dzień gorącego lata<br />Istniałaś dla mnie tylko Ty<br />W dzień gorącego lata<br /><br />W dzień gorącego lata, la,la, la</span><br /><br /><span style="font-style:italic;">A, a, a, w dzień gorącego lata <br />A, a, a, w dzień gorącego lata </span><br /><br />Dość. Nastąpił przystanek Koniec.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3064980289353720392-1587239169444484918?l=zbocianiegogniazda.blogspot.com' alt='' /></div>Bocianhttp://www.blogger.com/profile/16406846791714726240noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3064980289353720392.post-76499237546497756882010-09-05T21:04:00.001+02:002010-09-05T21:05:50.323+02:00Zazwyczaj gdy odwiedzał to miejsce czuł pewien rodzaj mrowienia, w okolicy lędźwiowego odcinka kręgosłupa. Nigdy nie traktował tego, jako rzeczy niepokojącej. Według niego mrowienie było cielesnym dowodem na spokój jaki ogarniał jego organizm, zawsze gdy przechodził do tego domu.<br /><br />Tym razem, weszli bardziej hałaśliwie niż zazwyczaj, co wiązało się z głośno- prowokacyjnym usposobieniem Emila.<br />Tu drzwi zawsze są otwarte, powiedział dość głośno, czy u was nie kradną?! Patrz Roki- Bielska- oaza spokoju! A jak okradną chatę będzie płacz.<br />Odpowiedziała im cisza, co akurat bardzo ich zdziwiło. Na Bielskiej było różnie, ale cicho było niezwykle rzadko<br />Może poszli do ogrodu?<br />Agata ma rację.<br />I byśmy ich nie słyszeli jak byliśmy przed domem, zapytał Emil.<br />Jakby jeden z nas nie pierdolił na okrągło i nie śpiewał jakiś idiotyzmów , to byśmy może ich usłyszeli, Agata podniosła zabarwiając wyrzutem ton głosu.<br />Oj tam, Emil starał się zbagatelizować sprawę, od razu tam śpiewał. Bardziej melorecytował.<br />Głupie piosenki.<br />Głupie ale swoje! Chodźmy więc do ogrodu, zaproponował Emil.<br />On stał cicho. Zazwyczaj mówił dużo. Obserwował ściany. Znał je dobrze. <br />Są tu od początku, zaśmiał się w duchu.<br />W oszukiwaniu mieszkańców wyszli więc na podwórko, by następnie skierować się do ogrodu , który to znajdował się na tyłach domu. Głosy dobiegające zza budynku upewniły ich, ze to dobry kierunek wyprawy.<br />O! Patrzcie, kto przyszedł!- Głos Aśki przywitał ich w ogrodzie.<br />Wy to naprawdę jesteście dojrzali, Emil zaczął ponownie swoją tyradę, która to tak była ubogacona ironią, ze nikt nie wierzył w jej prawdziwość. Drzwi otwarte, tylko wejść i kraść! Dobrze że żaden z nas nie jest złodziejem<br />Ja tam co mogłem to już wcześniej wyniosłem, uzupełnił Roki.<br />Ty tak, ale ja mówię o amatorach a nie zawodowcach. <br /><br />To fenomenalne, pomyślał, z jednej strony wszystko zmienia się jak w kalejdoskopie, a z drugiej… czasem czuję kolistość czasu i trwałość pewnych zdarzeń, ludzi i rzeczy.<br />Wiedział, że zdarzało mu się mitologizować czas i miejsce. Nigdy nie wiedział tak naprawdę czemu to służyło. Rzadko w sumie o tym myślał. Jego ulubione wytłumaczenie miało korzenie w literaturze, tak zresztą jak wiele poza tym wytłumaczeniem rzeczy. Beatnicy. To działało na wyobraźnie, każdego kto kiedykolwiek zetknął się z Kerouaciem, Ginsbergiem, Cassidym. I po raz kolejny przewija nam się motyw Deana Moriarty’ego.<br />Grill powoli się rozpalał. <br /><br />And I'm so dirty<br />Call me daddy<br />You're so sexy<br />You can be my bad girl<br /><br />If someone hurt you<br />And you tried to hide it<br />I'll cut you deeper<br />'Cause I know you like it<br /><br />Pain I got, girl<br />Can satisfy you<br />But I can't love you<br />I won't even try to<br /><br />And that junkie urge<br />Deep down inside you<br />Couldn't keep my secret<br />But I know you'd like to<br /><br />Girl, you never gon' get<br />Love from a heart of stone<br />Some of us were just plain<br />Meant to be alone<br /><br />I'm all out of secrets<br />I'm running out of lies<br />And I can see the end, girl<br />When I look into your eyes<br />Yeah, yeah, yeah, yeah<br /><br />And I'm so nasty<br />And I'm so greedy<br />And I'm so lonesome<br />Girl, I'm so needy <br /><br />Było stosunkowo ciepło, jak to bywa w czerwcowe wieczory. Grill całkowicie się już rozpalił, a powietrze nasyciło się całkowicie dymem i różnoraką skalą głosów. Jak zwykle bielskie siedzenie na trawie sprowadziło na Osiedle Mazurskie chordy pijaków i różnej maści dewiantów. Żart. To oczywiście żart.<br />-Kicikicikici- Emilowe udawanie kota wprawiało w dezorientacje Mańka, który jak to psy mają w zwyczaju biegał po ogródku w poszukiwaniu wywoływanego wcześniej Kota. Oczywiście, żadnego Kiciusia w pobliżu nie było. Manchester był psem bardzo miłym, każdy go lubił, w szczególności jego uzależnienie od pieszczot.<br />Każdy znał też psy mądrzejsze od Mańka.<br />Mańkowi na inteligencji raczej nie zależało. Dla niego było istotnym aby być podrapanym pod szyją(najlepiej aby go drapać cały czas), żeby nie był głodny i żeby mógł się zesrać dwa razy dziennie na w mikro-parku-polanie, która była blisko jego bloku.<br />Tak, Manchester nie był roszczeniowy.<br />Jak tam Emil praca, spytał Robak, słyszałem że awansowałeś<br />Mów mi do mnie panie kierowniku, hehe<br />Może od razu skrócę do panie?<br />Możesz, w tym momencie Emil zmienił ton głosu, w sumie cały czas uczę się. Racy sporo…<br />Taaa dlatego codziennie zamiast o 15 wracasz trzy godziny później, wtrąciła z wyrzutem Agata.<br />Kotek, wiesz że muszę się wykazać. Dostałem szansę od pani dyrektor, jedną jedyną.<br />No, Robak zaczął lekko nadgryzać kurczaka, którego właśnie zdjął z rusztu, w Olsztynie rzadko się zdarza możliwość pracy na takim stanowisku, szczególnie prawie od razu po studiach…<br />Wiem i dlatego się staram.<br /><br />Ezoteryczny Poznań po godzinach szczytu <br />Cichy skwer <br />A pod latarniami spacerują dziwni goście <br />Nic nie noszą pod płaszczami <br />Z dziurawymi sumieniami goście marzą o atrakcjach <br />Taryfy stoją wszędzie <br />Tania błyskawiczna miłość <br />Na ruskich rejestracjach <br />SPOKOJNIE to tylko <br />Ezoteryczny Poznań <br />Miastem rządzi mafia <br />Przy placu obok Dwóch Krzyży <br />Pędzą szemrane auta <br />Jest tu kilka takich miejsc <br />Gdzie nie warto sie pałętać <br />I kilka takich miejsc <br />By zapomnieć i pamiętać <br /><br />Kupiłam sobie nowe buty, Aśka zwróciła się w jego stronę.<br />Wiesz, odpowiedział jej z uśmiechem, jakoś w ostatnim czasie nie jest to zdarzenie dla mnie nowe. Które to już w ostatnim czasie?<br />Aśka usiadła na trawie, uprzednio poprawiając błękitny chropowaty koc, a następnie poprawiając swoją sukienkę aby czasem nie wymsknęło się spod niej nic co jest przeznaczone tylko i wyłącznie dla oczu Robaka.<br />No co? Przybrała w tym momencie minę słodkiej ośmiolatki<br />No nic Asiu, nie ukrywajmy , to nie pierwsze twoje nowe buty tej wiosny<br />No co kurwa, ośmiolatka dalej była nieco niewinna ale pewna doza wulgarności jej nie przeszkadzała, ósme , ale wszystkie są mi potrzebne, poza tym wiesz w końcu mogę się odbić trochę zakupowo dzięki pensji, co nie?<br />Jesteś chyba pierwszą nauczycielką , która nie narzeka na pensję, wtrącił się z boku niespodziewanie Wojtek.<br />Wojtek miał ciekawy pseudonim łączący się jednakowo z jego usposobieniem jak i z miejscem , w którym lubił przebywać.<br />Wojtek- Luzak.<br />Wiesz, odpowiedziała mu, roboty jest sporo, ale ważne że ją mam.<br />To fakt, odparł Wojtek<br />To śmieszne trochę, że nie liczy się teraz , czy praca jest ciekawa, czy dobrze płatna, liczy się że jest. Kończył właśnie trzecie piwo. Wojtek, podasz mi bułkę?<br />Jasne.<br />I tak uczynił.<br />Takie miasto, takie czasy, głos Aśki nieco posmutniał.<br />Wiesz, dodał Wojtek, lepsza jakaś kasa niż żadna.<br />Oczywiście, sam znał ból nieposiadania pieniędzy więc w zupełności zgadzał się ze słowami Wojtka, a jak ci tam idzie?<br />Daj spokój, cisną i cisną na tą sprzedaż.<br />A sprzedajesz coś?<br />Coś tam sprzedaję, ale wiesz jak to jest… praca na słuchawkach sama w sobie jest chujowa.<br />Fakt, choć w garnkach pracowało mi się przez pewien czas nawet znośnie. <br />Zbudowali fabryki<br />Opracowali maszyny <br />Produkują wódkę<br />Tak, dużo, dużo, dużo, dużo, dużo, dużo, dużo wódki <br />Bo im tylko, tylko o to chodzi<br />Abyś sam sobie szkodził <br />Abyś sam nie mógł myśleć<br />Abyś sam nie mógł chodzić <br />Ustawili kominy<br />Zbudowali drabiny <br />To już wszystko pracuje<br />Pracuje i truje <br />Bo im tylko o to chodzi<br />Abyś sam sobie szkodził <br />Abyś sam nie mógł myśleć<br />Abyś sam nie mógł chodzić <br />Jeszcze dymią kominy<br />Produkują spaliny<br />Produkują wódkę<br />Tak, dużo, dużo, dużo, dużo, dużo, dużo, dużo wódki <br />Bo im tylko, tylko o to chodzi<br />Abyś sam sobie szkodził <br />Abyś sam nie mógł myśleć<br />Abyś sam nie mógł chodzić <br /><br />Rozmawiali o pracy. To naturalna kolej rzeczy. Kiedyś rozmawiali o studiach, teraz studia pojawiają się rzadziej. Czasem coś tam o podyplomówkach, czasem w kontekście ostatnich studiujących, a najrzadziej mówiąc o tych , którzy studia mają praktycznie za sobą. Praktycznie bo z różnorakich powodów nie zrobili jednej rzeczy. Nie napisali pracy magisterskiej.<br />I tak bywa.<br /><br />Zazwyczaj nie były to rozmowy pełne szczęścia i optymizmu. Rynek pracy w Olsztynie nie prezentował się zbyt okazale. Nie ma się zresztą co dziwić przy kilkunastoprocentowej stopie bezrobocia w regionie. Dla wielu o wiele bardziej ważne było posiadanie pracy samej w sobie, niż szukanie czegoś , co odpowiadałoby ich ambicjom i pasjom. Bo jakby to wam powiedzieć moje drogie dzieci. Hmmm<br />Zdarza się, że życie, że otaczającą nas rzeczywistość… robią nas w chuja.<br />Dlaczego jest to oznaczone tak dużą czcionką?<br />Kto choć odrobinę przeżył wie o co chodzi, kto nie, pewnie i tak się dowie.<br /><br />Pomyślał o tym, że chciał być dziennikarzem. Miał taki plan jeszcze w liceum. Stąd wybór taki a nie inny. Polonistyka najmniej przyszłościowy kierunek studiów świata.<br /><br /><br />(…)humaniści;<br />najbardziej spierdolony genetycznie plebs, <br />który, z małymi wyjątkami, przejawia w swym studiowaniu roszczeniową postawę, <br />domagając się wyższych stypendiów czy zniżek na komunikację miejską, które się im przecież, kurwa, należą;<br /> wkoło organizuje debaty ze znanymi ludźmi,<br /> z których kompletnie nic nie wynika; wśród tego typu można wyróżnić jeszcze podtypy: <br />a) doktrynerzy z nowej lewicy; na pewno uczęszczają do Klubów Krytyki Politycznej w swoim mieście. <br />b) feministki spod strzech katedr gender studies i social sciences; na gównie się znają, ale wydaje im się, że są omniscentne (swoją drogą szacun dla pana Pieniądzo, który jest autorem tej „wypowiedzi” za używanie wyrazów trudnych, balansujących na granicy istnienia); lubują się w używaniu słowa „przemoc”, które pasuje im jak ulał do każdej sytuacji z życia codziennego; chcą robić doktorat, ubolewając, że są skazani na promotora rodem z ciemnogrodu, reprezentanta ideologii szowinizmu (…) <br /><br /> Może i coś w tym jest. Ale Panowie i Panie! Nie ulegajmy internetowej nienawiści. Jeszcze nie teraz. Jeszcze przyjdzie czas na zjedzenie tego narodu. Do ostatniego kęsa. ( kęsu?)<br /><br />Humaniści humanistami, ale tego wieczoru było ważne aby Specjal był taki jaki Specjal być powinien, a mięso było takie jakie powinno być dobre mięso z grilla. <br />Zabiję cię kurwo! Nieco nieprzystojąca do salonów wypowiedź Rokiego zwiastowała , że do grona gości na grillu dołączyły również komarzyce. I byli to goście, których nikt nie lubił, ale każdy ich przybycia się spodziewał.<br />Oby nas nie zjadły te komary, Ania krzątając się między grillem a swoim „siedliskiem” starała się zaklinać rzeczywistość.<br />Jak zaczną gryźć… to się zmyjemy do domu, zawyrokowała Asia używając pomysłu i postanowienie bądź co bądź najbardziej logicznego.<br />Na razie żyjemy, zasygnalizował swoją obecność Krzysiek Majchrzak, a później i tak pewnie się wszyscy zwiniemy do Luzaka?<br />No na pewno, odpowiedziała mu Ania, ale nie przesadzajmy, jest jeszcze masa jedzenia, trzeba coś z nim zrobić.<br />Aniu, w charakterystyczny ( wolny, wolny, wolny) sposób w dyskusję włączył się Piłat, jedzenie się zje, a jakże, tylko ja jednego nie rozumiem…<br />A czegóż to Piłat nie rozumiesz?<br />Po cholerę wy tam wszyscy do tego Luzaka chodzicie. Knajpa byle jaka, ludzi mało i piwo drogie i mały wybór…<br />Smakosz się znalazł. I jeszcze powiesz, że my cię Piłat na siłę tam zaciągamy.<br />No niby nie, ale jak człowiek chce gdzieś z wami wyjść…<br />Jak ty nigdzie nie wychodzisz?!<br />Bo wy do tego Luzaka…<br />Weź ty się Piłat ogarnij i sam siebie posłuchaj. Zresztą weź ty nie marudź…<br />I było to w wykonaniu Anii kolejne tego wieczoru myślenie życzeniowe.<br />Marudzenie było częścią Piłata tak nieodzowną jak nieprzymierzając jego ręka. Piłat i marudzenie żyli w szczęśliwej symbiozie.<br /><br />Mamy trochę wolnego miejsca, więc korzystając z tego wrócimy tu do wywołanej wcześniej postaci Krzysztofa Majchrzaka. Forma Krzysztof jest tu może i adekwatna, ale używana niezwykle rzadko, więc spłaszczmy to wszystko do formy: Krzysiek. <br /><br />Więc kim jest Krzysiek Majchrzak? <br />Po pierwsze człowiekiem… to raczej drodzy czytelnicy powinno być oczywiste. Nie opisuję tu bowiem trzeciorzędnej historii science-fiction. Z budowy ciała jest on osobnikiem dosyć sporym. Na oko można dać mu jakieś 190 cm wzrostu i ponad 1 hmmm10 kilogramów wagi. Więc jest co tulić, jakby ktoś chciał.<br /><br />Oprócz budowy charakteryzują go jeszcze trzy rzeczy: bandaż na jednym z przedramion (bodajże lewym), charakterystyczna wada wymowy(niezbyt dokuczliwa i słyszalna, ale jednak występująca) oraz spora wiedza na temat prawa budowlanego. Każda z tych cech ma inne pochodzenie. Wada wymowy jest wrodzona, wiedza nabyta, natomiast bandaż… najciekawsze jest to, że nawet według samego Krzyśka bandaż jest tylko dla picu, gdyż jego przedramię jest całkowicie zdrowe. No cóż każdy jest tak modny jak lubi.<br /><br />Stała za filarem<br />Miała modne spodnie, bluzę modną<br />I modny zegarek<br />Podszedł bliżej, przyjrzał się<br />Tak, to będzie ona<br />Wymarzona cud-kobieta<br />Może nawet żona<br /><br />Chłopak zdobył się na gest<br />Skoczył po dwa drinki<br />Jak to cudo rusza się!<br />Jaki kolor szminki!<br />Teraz albo nigdy - myśli<br />Chłopak już nie może<br />You know babe<br />Trzymaj drinka<br />Czekam na danceflorze<br />A na płycie w reflektorach<br />Big rozczarowanie<br />Bo bez listka był zegarek<br />Bez pasków ubranie<br /><br />Dyskoteka gra <br /><br />Właśnie!<br />Gra muzyka.<br /><br />Ukształtowanie muzyczne spotkań towarzyskich było raczej tłowe ( w języku polskim wyraz „tłowy” nie istnieje- do dzisiaj, ale jest on najlepszym określeniem stanu , który próbuję określić). Jednak to właśnie muzyka kształtowała stosunki międzyludzkie i była początkiem wielu historii związanych z tym miejscem. Muzyka dla jednych jednolita, a dla innych różnorodna. Główne punkty oparcia muzycznego kształtowała gitara, raczej elektryczna, a od osobnika zależało czy preferował aby ta gitara rzępoliła troszeczkę mocniej czy była muskana ledwo ledwo przez palce wirtuoza/wyrobnika sztuki gitarowej.<br />Jak kto lubi.<br />Przekrój był dosyć spory: od Hey i Anathemy poprzez Quens of the Stone Age tudzież Pearl Jam aż po Sabaton, Creatora a nwet Vadera i Behemotha. Dla każdego coś dobrego.<br />Można też było śpiewać Bryana Adamsa, ale tylko po pijaku i tylko o 5 rano.<br />There is Alllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllll for one<br />One for allllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllll<br /><br />Ugryzienie komara nieco go pobudziło. Nigdy nie był energetyczną kulką emocji, co tłumaczył zazwyczaj budową swojego ciała.<br />Jestem duży więc nie muszę się niczym przejmować i emocjonować. Tak można by pokrótce określić jego życiową filozofię.<br />Pomyślał o kawie. A myślenie jego było nasiąknięte czułością. <br />EEE, pomyślał, dam sobie spokój. Wypije piwo i nie będę wymyślał. <br />Tak, był uzależniony od kawy. Czarnej bez żadnych dodatków. Po prawdzie było mu obojętne pochodzenie kawy. Miał wprawdzie swoje ulubione: Davidoffa, Kimbo i to coś co nazywa się biedronkowską Kawą o Poranku (wiedział, ze była to kawa zbożowa, ale potrafił z tym żyć), ale zazwyczaj było mu obojętne co pije, byleby tylko zapewnić krwi odpowiedni zastrzyk kofeiny.<br />Jestem winny wysoki sądzie, lecz nie zamierzam się poprawiać. <br />To było jego jedyne uzależnienie. Nie licząc ludzi i Internetu. Z całej trójki środkowy narkotyk najbardziej wpływał na jego psychikę. Potrzebował ludzi, choć z drugiej strony miał charakter samotnika. Sam uznawał ,że to zaskakująco sprzeczne wewnętrznie, ale tak było. Po prostu. <br />Słońce powoli pomarańczowiało, co było ewidentnym dowodem na coraz szybsze napływanie wieczoru. Połączone było to z narastającym z minuty na minutę ochłodzeniem atmosfery. Był to fakt tak samo oczywisty jak i przyjemny. Powodował on jednakowoż regularne przybywanie liczby ubrań przypadających na jednego uczestnika grillowania.<br />Trzeba będzie się niedługo zacząć zbierać do Luzaka, zdanie to, całkowicie logiczne i oczywiste, wyszło z ust osoby najodpowiedniejszej do wydania tego zdania, a zarazem jednej z niewielu w pełni uprawnionych do wydania komendy wymarszu- Ani.<br />Mężczyznom mimo wszystko się nie śpieszyło, co było spowodowane rzeczą prozaiczną- alkoholu do wypicia było jeszcze całkiem sporo, a nikomu nie uśmiechało się dokańczać piwa w autobusie, bo jak każdy wie w takich sytuacjach bywa różnie a mandaty, jak to mandaty bywają drogie i konieczne (lub nie) do zapłacenia.<br />Spokojnie, Aniu…<br />Piłat! Adresatka wcześniej wypowiedzianego zdania szybko rozpoznała nadawcę, mimo, że byłą odwrócona do niego plecami. Nie zamulaj! Masz godzinę. Zdążysz w tym czasie wypić to co masz.<br />Bardzo sprawne myślenie Aniu, odpowiedział, ale powiedz mi , skąd tyle pośpiechu w was?<br />A chcesz iść pieszo?<br />No nie chce, nikt nie chce…chociaż trochę ruchu by się człowiekowi zawsze przydało.<br />Ale czy ja cię wyrzucam z ogrodu? Jak chcesz siedź sobie nawet do nocy, bylebyś doczłapał się do Luzaka później.<br />Cały czas ten Luzak…<br />Nie marudź!<br />Nie marudzę, wyrażam tylko tą no dezaprobatę i zdanie osobne. Przecież Aniu wiesz, że ja tak i tak z wami tym autobusem pojadę.<br />Wiem i nie rozumiem po co ta rozmowa…<br />Ba, zaśmiał się Piłat, rozmawiać zawsze warto.<br />No niby tak, ale Piłat chyba zbyt rzadko poznawał w swoim życiu osoby nie mające nic do powiedzenia a mimo to produkujące słowa z szybkością Chińczyka produkującego Iphony. <br />W sumie, kontynuował, może będą w tym Luzaku jakieś dziewczyny z mojego rocznika.<br />A jak wygląda Piłat twój rocznik, zapytał Krzysiek Majchrzak znając z góry odpowiedź, bowiem każdy znał zasadę „rocznika” Piłata.<br />Docelowo dziewięć zero, ale tak naprawdę, wiesz Krzysiu, każda ładna dziewczyna jest z mojego rocznika, a już szczupłe brunetki to w ogóle są z mojego miesiąca i mojego dnia. Pokrewne dusze po prostu.<br />Zwyczajowo towarzystwo skwitowało to wyjaśnienie śmiechem.<br />I nastał gwar. I każdy rozmawiał z każdym, ale tym razem nie było żadnej Bożej wstawki, choć w sumie powoli zaczynał się proces mieszania się języków.<br /><br />Trawa zaczęła powoli ciemnieć, co nie było w tym wypadku winą samej trawy a bardziej słońca, które na tą trawę przestało powoli świecić. A gdzieś w tle pojawił się spodziewanie księżyc. A o księżycu można by powiedzieć wszystko, tylko nie to, że rozjaśnia kolor trawy. <br />Tak więc trawa ciemniała, piwa powoli się opróżniały. Nie było wprawdzie korelacji pomiędzy tymi dwoma zdarzeniami, ale tak się działo, więc nie wypada o tym milczeć.<br />Piwo się kończy, Emil podkreślił spostrzeżenie, które nasunęło się wszystkim jakieś dziesięć minut przed zdaniem wypowiedzianym.<br />Nie można było temu zaprzeczyć. Niedobitki, które miały jeszcze nieco większe zapasy alkoholu sączyły go niezwyczajnie wolno ukradkiem obserwując kompanów, pod kątem ewentualnej próby odbicia alkoholu z rąk obserwujących. Przyjaciele przyjaciółmi, ale w obliczu braku alkoholu to nawet człowiek człowiekowi wilkiem, a co dopiero przyjaciel.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3064980289353720392-7649923754649775688?l=zbocianiegogniazda.blogspot.com' alt='' /></div>Bocianhttp://www.blogger.com/profile/16406846791714726240noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3064980289353720392.post-8820796414476666442010-09-01T22:34:00.000+02:002010-09-01T22:35:27.274+02:00Jest nawet przyjemnie. Emil dopija ostatniego Specjala. Słońce lekko muska nasze twarze. Wdycham dzień razem z całym jego dobrodziejstwem. Siedzimy oparci o biało- popielate parapety tuż przed domem.<br />-Roki. Kurwa. Szybciej- Emil wysyła ponaglające sygnały w kierunku wnętrza domu.<br />-Moment. Musze założyć buty- Środek domu mu odpowiada, wypuszczając natychmiast ze swojej otchłani postać Rokiego<br />- No w końcu!- Podziękowanie od Emila skierowane było ku Wnętrzu- A już się bałem , że zobaczę tu pierwszy śnieg.<br /> - Oj tam, oj tam!- Roki zrobił minę figlarnego lalusia ( jedna z jego min zapasowych) – musiałem się przypudrować , a tu takie halo od razu.<br />Emil w dalszym ciągu udawał złość:<br />- Strojniś się znalazł!<br />Oczywiście nikt mu nie wierzył, gdyż cała trójka nie raz już przerabiała z nim takie gierki. Zabawa słowna w przedrzeźnianie, w kłótnie. <br />Z zachodu dociera do nas zapach lekkiej spalenizny. Oznacza to jedno- działki kończą powoli swój żywot. Rzecz klasyczna dla cyklu życiowego opartego o przepływ pór roku.<br />Jest październik.<br />W sumie to moja ulubiona pora roku. Zawsze kojarzyła mi się z jabłecznikiem i z graniem w piłkę w lekko mroźnej aczkolwiek nadal słonecznej atmosferze. Jako dziecko uwielbiałem przebywać w październiku na podwórku. W inne miesiące to nie było takie oczywiste. Biegałem za piłką jak głupi. Głównie sam. Odgrywałem w tym czasie chyba kolejki piłkarskie wszystkich lig europejskich. <br /><br /> Z czasem piłka schodziła na dalszy tor . Ustępowała miejsca literaturze. Początkowo rodzice nie do końca ze zrozumieniem podchodzili do sytuacji , że ich nastoletni syn , nie siedzi z nimi w kuchni, tylko robi sobie kawę zbożową i idzie z antologią poezji polskiej XX-wieku na dwór by usiąść na ławce i czytać, od czasu do czasu pociągając kawy z kubka. Później uznali po prostu , ze jestem inny . No i dali sobie spokój.<br />- A oni wiedzą , że dzisiaj będziemy?- zapytał Emil<br />- Wiedzą. <br />- I nic nie mówili?<br />- A co mieliby mówić. Anka się nawet ucieszyła. Zresztą sama was zapraszała wiele razy.<br />- A Aśka co? Nie idzie z nami?<br />- No właśnie…- wtrąciła Agata<br />- Aśka już tam jest od wczoraj. Zresztą …. Hmmm… w przyszłości się przyzwyczaisz.<br />- Ja bym tak Aśce nie dał sobie długo przesiadywać w moim mieszkaniu.<br />- Zobaczymy, zobaczymy…<br />-Co zobaczymy?! Na kawę i do domu.<br />To zdanie Emil skwitował śmiechem. Parę następnych sekund szliśmy w milczeniu.<br /><br />Dlaczego lubiłem czytać na werandzie i w taki sposób zajmować sobie październikowe popołudnie?<br />Po pierwsze to kwestia słońca. Weranda była ustawiona oknami na zachód. O ile więc siedzenie w niej latem było nieznośne, o tyle w październiku, w szczególności około godziny 16 było wręcz cudownie. <br /><br />Mijamy domy. Naturalna sprawa jeśli ktoś mieszka w mieście, a i na wsi to nie rzadkość. Ogólnie można powiedzieć, że Osiedle Mazurskie jest nawet tymi domami wypełnione. Różni się tym od reszty miasta, które pod względem architektonicznym, jest bardziej blokowo- kamieniczne. <br /><br />Zgodnie z legendą, czyli relacją pewnego profesora pamiętającego lata 70- te była to początkowo osada poza Olsztynem. Nie byle jaka osada. Była to, bowiem osada ludzi zamożnych i prominentnych. Mieli oni jeden wspólny cel: nie mieszkać w Olsztynie. Pudło. Nie udało się jednym słowem. Oni wprawdzie do miasta nie wrócili, ale miasto przyszło do nich i zabudowało się dookoła. Zresztą jeśli ktoś obserwuje zachowanie się miast wobec takich zachcianek ich byłych mieszkańców , może zauważyć jedno: ostatecznie zawsze miasto zje to co jest wokół niego. Dlaczego? Bo miasto z charakteru jest świnią.<br /><br />Po drugie to kwestia , można by powiedzieć, umysłowego plagiatowania. Chociaż nie. Lepsze by było stwierdzenie samplingu, lub bardziej staroświecko- natchnienia. <br /><br />Zazwyczaj bowiem schemat wyglądał tak , że po zacząłem czytać, czytałem tak czytałem, i nagle przychodziła fraza. Przychodzenie fraz to ciemna strona „bycia poetą” ( określenie nadęte i puste) gdyż jak się okazywało później, najlepsze frazy to te, które człowiek zapomina, lub nie może ich zapisać. Do dziś upieram się, że gdyby nie to zostałbym nowym Rimbaudem.<br /><br /><br />zazwyczaj mam problemy<br />w prostym komunikowaniu się<br /><br />tak żeby a znaczyło a a nie be<br /><br />Idź ty kurwa z twoją przeintelektualizowaną gadką!<br /><br />fakty są jasne<br />pragnienia proste<br />sukcesy nieprzewidziane<br /><br /><br /><br /><br /><br /><br />-No normalnie debile- Agata tak podsumowała rozmowę, która akurat toczy się między Rokim a Emilem. <br /><br />Idę z boku po cichu i bez pośpiechu. Emil trąca mnie z boku.<br /><br />- Nie garb się!<br />- Nie garbię.<br />- Co tak nic nie mówisz?<br />- Czasem nic nie mówię.<br />- A dziwisz mu się?!- Agata wtrąca się , tak jakby w mojej obronie- Co ma mówić jak idzie w gości z debilem!<br />- Nie debilem. Po prostu wymyśliliśmy z Rokim jak wygląda związek idealny.<br />-Właśnie- Roki poczuł się chyba wywołany do tablicy- Zresztą to proste.<br />- Wiem. Słyszałam. <br />Mimo to Roki postanowił nam to objaśnić.<br />- No to jest tak. Jesteś z panną. Ona cię zdradza. Ty popadasz w alkoholizm. Ona czuję się winna. Wraca do ciebie. Wie , że jest winna. To ty jak pijesz , to ona ci wódki podaje. Bo wie, że masz racje, że pijesz. A jeszcze od czasu do czasu ją przelecisz.<br />Pokrętne, ale nawet logiczne.<br />- No widzisz kochanie- Emil postanawia nieświadomie potwierdzić moje zdanie- To jest i logiczne i życiowe.<br />-Naoglądaliście się głupot- Agata jest bardziej sceptyczna.<br /><br />Głupoty są w naszym przekonaniu nieodzownymi elementami życia. Oczywiście warto wszystko hmmm wyważyć. Nadmiar głupot powoduję zidiocenie, niedobór natomiast sprawia , że stajesz się artystą. Niech każdy osądzi co gorsze.<br /><br />Droga nie Bielską przypomina łagodną wersję drogi na Golgotę tudzież początek jakiegoś podjazdu, który poprzedza wkroczenie kolarzy w górskie odcinki Tour de France. Nachylenie drogi nie bije zapewne rekordów procentowych, ale mogę zapewnić, że jest jak w życiu- cały czas pod górę, minimalnie ale jednak pod górę.<br /><br />Rzędy domów. Mijamy rzędy domów. Mijamy rzędy domów, po części różnorodnych, po części jednostajnych. Czasem to tylko kwestia otynkowania. Białe, zielone, różowe. Częściej to rzecz gustu. Zważywszy na to, że zdecydowana część budynków mieszczących się na ulicy Elbląskiej powstała na przełomie lat 70-tych i 80-tych mamy tu znakomity przegląd socjalistycznej myśli architektonicznej tamtych czasów.<br /><br /> Jest więc dom klasyczny, niczym nie różniący się od milionów domów na świecie. Tak nudny i oczywisty, że nie warto o nim wspominać. Mamy też klasyczny kwadrat- złote dziecko architektury Peerelowskiej. Jednocześnie jest to utrapienie dekarzy i ich koszmar zarazem zważywszy na to, że dzięki swojemu kształtowi nie posiada on klasycznej konstrukcji dachowej. <br /><br />Widząc taki dom można spokojnie powiedzieć również coś o jego właścicielu. Wprawdzie mówi się, że nie powinno się oceniać książki o okładce, ale w tym wypadku prawdopodobieństwo postawienia błędnej tezy jest znikome. Świat właścicieli kwadratowych domków jest dosyć malutki i zamieszkują go dwie rasy, które trzeba określić uwzględniając terminologię bądź co bądź gierkowską. A więc mamy tu prosty podział na przedstawicieli narodu oraz tak zwaną inicjatywę prywatną. Granica między tymi dwoma grupami jest dziwna, gdyż można by ją nazwać płynno-ostrą. Dlaczego? Bowiem hipotetycznie rzecz ujmując mamy tu osobniki stojące po dwóch stronach barykady, ale przepływ osobowy pomiędzy tymi dwoma nacjami był taki duży, że po czasie trudno było stwierdzić komuś stojącemu z boku, kto jest kto. I tyle na ten temat.<br /><br />Oczywiście zdarzają się też wyjątki architektoniczne, a raczej bez wyjątki, ponieważ wszystkie one bez wyjątku należą do grupy: pijany wid architekta. <br />Christpher Lambert, wymień trzy jego filmy. No dawaj Roki.<br />Emil rzuca nam wyzwanie.<br />Po chuj wam takie konkursy, dziwi się Agata, czy faceci zawsze muszą konkurować?<br />Roki podejmuje rękawice.<br />No, Nieśmiertelny…, kurwa….Nieśmiertelny 2<br />Sequele się nie liczą!<br />Dlaczego?<br />Bo nie! Myślisz, że to takie łatwe?<br />Śmiejemy się wszyscy<br />Nie wiem<br />Dobra, Krzysiek dawaj…<br />Nieśmiertelny, powtarzam początek Rokiego, Greystoke- legenda Tarzana, no i…O! Nirvana!<br />Nirvana? Roki kwestionuję moją wypowiedź<br />Tak, Emil niczym stary mentor ogłasza moje zwycięstwo, był taki film, słaby ale był<br />No i po co wam to? Agata dalej ma wątpliwości co do sensu gry.<br />No bo widzisz kochanie to jest tak. Masz na świecie znanych aktorów tak?<br />Tak, no i co z tego?<br />No i to, że czasem jest tak, że każdy zna gościa a nikt nie potrafi wymienić ci choćby trzech filmów z jego udziałem.<br />Tak jak tego gościa z „Parku Jurajskiego”?<br />No tak, każdy go zna, wiedzą że to Sam Neil a nie wiedzą gdzie grał jeszcze. A, że Krzysiek i ja znamy się bądź co bądź na kinie lepiej niż większość zasrańców, która uważa że coś wie, to się bawimy.<br />Po co?<br />Po gówno!<br /><br />I nastała cisza.<br />A atmosfera napięła się do granic możliwości<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3064980289353720392-882079641447666644?l=zbocianiegogniazda.blogspot.com' alt='' /></div>Bocianhttp://www.blogger.com/profile/16406846791714726240noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3064980289353720392.post-19051885438713193542010-08-29T17:42:00.000+02:002010-08-29T17:43:33.140+02:00Zbieramy się powoli jednak do przodu. W międzyczasie, który nie istnieje trzeba dopić jeszcze resztki zakupionego jeszcze przez Emila piwa.<br /><br />- Jak jeszcze raz będzie się ze mną kłócił to mu zajebie- Emil dzieli się ze mną tą obietnicą niby po kryjomu, jednak wystarczająco głośno aby usłyszała to reszta osób w pokoju- Gdyby nie to, że to twoje mieszkanie, i że jednak jestem tu gościem zajebałbym mu. Wiesz o tym.<br />- Wiem- Bo wiem, że by to zrobił. Innej odpowiedzi nie ma.<br /><br />Wiadomo zresztą, o kogo chodzi. Rysiek. Jeśli coś o kimś się tu ostatnio źle mówi lub komuś coś chce się zrobić coś złego zawsze chodzi o Ryśka. Taka już wypracowana przez miesiące jego ciężkiego życia reguła. Chcesz tu kogoś uderzyć. To zawsze chodzi o Ryśka.<br /><br />Postacie antagonistów nie są przeze mnie jednoznacznie nakreślone. Sami zresztą pewnie zauważyliście. Mahatma Ryszard pojawił się coprawdaż (ładne niezrozumiałe dla wszystkich górnolotne słowo zawsze wzbogaca tekst) w pierwszej scenie, ale było tylko lekkie nakreślenie postaci. W sumie zostańmy na tym lekkim nakreśleniu. <br />Dlaczego? <br />Po pierwsze rozwijanie postaci powinno być stosowane w przypadku kogoś z ciekawą i rozbudowaną mentalnością , powierzchownością lub intrygującym intelektem. Nasz bohater numer 1 nie spełnia żadnego z kryteriów. Po drugie… nie ma o kim gadać.<br /><br />Logika nakazuje więc przejść do bohatera numer 2.<br />Emil<br /><br />Tak. On spełnia wszystkie trzy kryteria aż nadto. Można nawet powiedzieć , że jest jednym wielkim zbiornikiem wypełnionym po brzegi koktajlem z tych kryteriów. A musicie wiedzieć jedno. Ten koktajl jest trujący.<br /><br />Co do kwestii charakterystyki. Pierwszego elementu jego psychiki mieliście już możliwość zasmakować. Emil jest jakby to określić… kłótliwy.<br /><br />Przykładowa rozmowa:<br />Miejsce akcji: Luzak. <br />Czas akcji: noc<br />Agata( Dziewczyna Emila. Kobieta notabene wypełniona bezkresem tolerancji dla zachowań Emila):<br />Gdzie Emil?<br />Ja:<br />Na dworzu. Z kimś się tam kłóci.<br />Agata:<br />Acha. A już się martwiłam.<br /><br />Koniec charakterystyki.<br /> Zawsze można niby powiedzieć więcej, lecz jeszcze częściej można powiedzieć za dużo. Spokojnie. Niedługo poznacie kolejne elementy tej układanki. Nie ręczę za to, że wszystkie puzzle są na miejscu. Po prostu z tysiąca części dostaniecie odpowiednią ilość, która wystarczy do zbudowania ramki. Co do środka… to kwestia intuicji. Zostawiam wam pole do popisu. Czyli klasyczne:<br /><br />Kto zabił?<br />Trup będzie się ścielił gęsto.<br />Zaczęło padać. Wraz z każdą kroplą poziom naszych chęci opadał minimalnie. Wiosenny deszcz jest niezbyt dokuczliwy. Lekko spadające krople dają ulgę po całym dniu tego niesamowicie gorącego maja. <br />Zakładam trampki, sraczkowatozieloną kurtkę i do przodu. Poprzez tunel duchoty przecinany przez pojedyncze krople deszczu.<br />- Może zagramy jutro w piłkę?- Propozycja Emila jest kusząca.<br />Obaj mamy jednak świadomość, że przekucie słów w czyny nie będzie zbyt łatwe.<br />-Można- Tworzymy ludzki kwadrat. Z przodu Agata z Rokim. Emil i ja tworzymy tylne koła tego wozu.- Trzeba tylko ludzi zebrać.<br />- W Morągu by nie było problemu- Jakbym usłyszał lekką nutkę tęsknoty za domem.<br />- No, tu niby też są chętni- Cały czas się łudzę- Trzeba dać znać ludziom.<br />- Wystarczy dziesięciu- Wystarczy?! Raz udało nam się tylu zebrać. Raz.<br />- Spoko. Podzwonię po ludziach.- W sumie niewiele za to płacę, więc mogę spróbować. <br />Wleczemy się. Nie ma co się śpieszyć. Cisza przed burzą. Przed deszczem alkoholu. Pierwszym wyzwaniem i zarazem trudnością związaną z jutrzejszym meczem nie będzie zebranie ludzi. Najtrudniejsze będzie zebranie siebie.<br />Wracając do futbolu. Jak powiedział kiedyś Albert Camus: „ Piłka nożna to najważniejsza z najmniej ważnych rzeczy świata”. Święte słowa. Sam Camus by sobie pogratulował spostrzegawczości, gdyby był świadkiem naszych rozmów na temat futbolu, które toczą się przy każdej sposobności.<br />Tworzymy dwa obozy. <br /><br />Obóz A: Ja<br />Klub: Real Madryt<br />Kibic od: no będzie już jakieś 15 lat za Realem, i jakieś zawsze za piłką nożną<br />Pozycja rozmowy: Jestem przedstawicielem najwybitniejszego klubu wszechczasów.<br />Obóz B: Emil<br />Klub: Manchester United<br />Kibic od: będzie z kilkanaście lat<br />Pozycja rozmowy: Nikt nie jest większy niż Manchester United!<br /> Nie jest lekko. Choć prawdę powiedziawszy nasze kłótnie z reguły wyglądają tak samo.<br />-Kurwa!- Emil klasycznie rozpoczyna- Pieprzyłbym Real . Pieprzyłbym ,gdyby nie to, ze kradniecie nam piłkarzy!- Ma odrobinę racji. Dobra! Ma całkowitą racje. <br />Lista jest krótka, ale treściwa: Dawid Beckham, Gabriel Heinze, Ruud van Nistelrooy, Cristiano Ronaldo. Trzy legendy i jeden koleś, który został ściągnięty, bo był najlepszym kumplem Cristiano. O ironio, kiedy tenże w końcu przeszedł do Realu, Heine musiał się z Madrytem pożegnać. Po prostu zabrakło dla niego miejsca. Oddano go bez żalu do Marsylii , mimo że był naprawdę dobrym obrońcom, a od czasów Fernando Hierro nie było ich tak wielu na Santiago Bernabeu.<br />Argument mocny, ale można go odeprzeć: wiesz, żeby ktoś kupił, ktoś musi chcieć sprzedać. Kolejny fakt: Ferguson bez żalu rozstał się zarówno z Beckhamem jak i van Nistelrooyem. Dlaczego?<br />Bo nikt nie jest większy niż Manchester United!<br />Niech wam to zostanie w głowach na wieki.<br />Tak. Ale dlaczego wybierają akurat Madryt<br />?!<br /><br />Bo chcą grać w najlepszym klubie wszechczasów.<br /> <br /> I to jest zły ruch.<br />Później wszystko utartymi już drogami. Powrót do pewnej katastrofy samolotowej. Następnie kilka odtworzeń Flower sof Manchester na Youtubie. Ewentualnie przerywnikiem może być reklama Premiership z roku 1998 z Seanem Beanem w roli głównej( swoją drogą rewelacyjny spot). Zakończone jest to konkluzją znaną nam już dobrze:<br />Bo nikt nie jest większy niż Manchester United!<br /><br />Uczciwie mówiąc nigdy nie zmieniamy zdań. Siedzimy okopani na swoich pozycjach i strzelamy do siebie z dobrze nam znanych argumentów. Zresztą, po co coś zmieniać, skoro jest fun. A jak jest fun to jest dobrze.<br />Jest też druga opcja na rozwiązanie sporów, choć czasem to ona staję się przyczynkiem do nich. <br />Pytanie: Jak dorośli mężczyźni powinni pokazywać przeciwnikom swoją wyższość:<br />Odpowiedzi:<br />A) Poprzez klasyczne porównanie penisów<br />B) Bójka<br />C) Poprzez zwycięstwo w sportowej rywalizacji<br />Prawidłowa odpowiedź (?): C<br />I tak uprawiamy sportową rywalizację. Jaki sport? Jak na mężczyzn nowoczesnych przystało : sport elektroniczny. Nie pada, słońce nie świeci, człowiek się nie spoci ( może ten ostatni argument nie zawsze jest trafny).<br />Czyli krótko: uruchamiamy Pro Evolution Soccer, wybieramy Manchester i Real, no i zaczyna się rzeźnia.<br />Pierwsze spostrzeżenie:<br />- Ty skurwysynu- Emil kieruję te życzliwe słowa do „Komputera”- Dlaczego nigdy nie gramy na Old Trafford?<br />„Komputer” nigdy nie odpowiada, bo wie że Emil ma rację.<br />Po prostu taki jest futbol.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3064980289353720392-1905188543871319354?l=zbocianiegogniazda.blogspot.com' alt='' /></div>Bocianhttp://www.blogger.com/profile/16406846791714726240noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3064980289353720392.post-59045975053717530222010-08-12T19:46:00.000+02:002010-08-12T19:47:08.839+02:00Edward nie żyje<br />w sobie<br />tylko dzieli czas między wszystkich<br />innych<br />nie posiada spraw<br />osobistych<br />charakterystycznych tylko dla pierwszej osoby bytu<br />lecz bagaż właściwych nie mu<br />problemów ludzi mu znajomych<br />Edward jednak posiada<br />tajemnicę<br />własny wewnętrzny schowek<br />nie taki w okolicach pępka<br />lecz gdzieś pomiędzy neuronami<br />chowa setki Edwardów<br />niczym Pantery w piwnicy<br />wszystko zamknięte na klucz<br />na razie<br />na Amen<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3064980289353720392-5904597505371753022?l=zbocianiegogniazda.blogspot.com' alt='' /></div>Bocianhttp://www.blogger.com/profile/16406846791714726240noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3064980289353720392.post-26974299823503663002010-07-16T21:08:00.000+02:002010-07-16T21:10:11.557+02:00Chłopiec<br />w wieku określanym na lata początkowo<br />szkolne siedzi na schodach<br />bloku uderzając bezwładnie o betonowe<br />stopnie <br />sytuacja zwyczajna i jednostajna z wielu <br />punktów widzenia<br />chłopiec nastawia twarz do słońca<br />twarz wielu chłopców w wieku określanym <br />na lata początkowo szkolne siedzących<br />na schodach przed swoimi blokami<br />Cień<br />chyba znał tego pana<br />co tak krzyczał i tak szybko spadał<br />Liść<br />Tak<br />Wtedy pomyślał o liściu<br />A później płakał całą noc<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3064980289353720392-2697429982350366300?l=zbocianiegogniazda.blogspot.com' alt='' /></div>Bocianhttp://www.blogger.com/profile/16406846791714726240noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3064980289353720392.post-50159928891993970942010-07-05T20:19:00.000+02:002010-07-05T20:20:19.130+02:00Wyszedł na spacer<br />po cybernetycznej rzeczywistości <br />i dotąd nie wraca<br />rodzina się niepokoi i wysyła sygnały alarmowe<br />w obawie, ze jego płyta główna została zjedzona przez robaki<br />ukryte w koniach trojańskich intercywilizacji<br />Jego życie jest error<br />error<br />error<br />?<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3064980289353720392-5015992889199397094?l=zbocianiegogniazda.blogspot.com' alt='' /></div>Bocianhttp://www.blogger.com/profile/16406846791714726240noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3064980289353720392.post-32906288331055361042010-06-21T11:42:00.002+02:002010-06-21T11:45:26.325+02:00Wiem<br />czasem bywam rozczarowującym hitem dnia<br />konstelacją gwiazd <br />nie potrafiacą przebić się przez twoja<br />szczelną niczym Szwajcaria<br />chłodną obronę<br />to nie koniec babe<br />u mnie jest spokój<br />mieszka mu się dobrze<br />i całkiem nieźle radzi sobie w grze ofensywnej<br />w kolejnym meczu rozbiję cię Czile<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3064980289353720392-3290628833105536104?l=zbocianiegogniazda.blogspot.com' alt='' /></div>Bocianhttp://www.blogger.com/profile/16406846791714726240noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3064980289353720392.post-54299570609269289382010-06-11T10:19:00.002+02:002010-06-11T10:23:10.880+02:00Początki zazwyczaj bywają trudne<br />Mówią jedni<br />Inni po prostu każą ci sperdalać<br />Disslike you swiecie czasem<br />mówię ja <br />twój podmiot coraz rzadziej liryczny<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3064980289353720392-5429957060926928938?l=zbocianiegogniazda.blogspot.com' alt='' /></div>Bocianhttp://www.blogger.com/profile/16406846791714726240noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3064980289353720392.post-88513617872130375242010-05-30T17:53:00.000+02:002010-05-30T17:59:20.175+02:00Powietrze napływa kebabami<br />magia<br />coraz mniejszych makroojczyzn w mikroświatach<br /><br />Eldo<br />ma 27 lat <br />i to jest jego życie<br /><br />a matka wciąż powtarza: czas wrócić do domu<br />Mamo<br />ale ja ostatnio nigdzie nie wychodziłem<br />będzie tego lat sześć<br /><br />cały czas cztery ściany wypełnione<br />lawendą , hardkorem i kawą<br /><br />toczy się...toczy wszystko<br />chillout mamo chillout<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3064980289353720392-8851361787213037524?l=zbocianiegogniazda.blogspot.com' alt='' /></div>Bocianhttp://www.blogger.com/profile/16406846791714726240noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3064980289353720392.post-31697594324378420822010-05-19T11:18:00.004+02:002010-05-19T11:24:42.604+02:00Oddałem koszulkę z Woodstocku<br />pewnej Austriaczce poznanej w Bułgarii<br />, nowoczesnosć Europy dobija i podnieca zarazem,<br />która miała do zaoferowania dużo mysli<br />i jeszcze większe alpejskie piersi<br />warto było <br />srednio<br />co kilka tygodni<br />zdarza mi się<br />scierać z twarzy błoto<br />bywa że skóra zdmuchuje sie <br />samoistnie z oparów alkoholu<br />dzięki snom<br />w których nie ma Wietnamu<br />a i tak nie są symbolem<br />pokojowego patrolu<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3064980289353720392-3169759432437842082?l=zbocianiegogniazda.blogspot.com' alt='' /></div>Bocianhttp://www.blogger.com/profile/16406846791714726240noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3064980289353720392.post-39602300622989083652010-05-12T15:18:00.000+02:002010-05-12T15:19:07.800+02:00W soboty<br />zazwyczaj wstaję około jedenastej<br />wiele rzeczy wpływa na taki rozwój<br />zdarzeń<br />podobno kto rano wstaje ten dostaje<br />tak mówią<br />mówią też że premier ma na rękach krew prezydenta<br />ufać ludziom to głupie<br /><br />odkąd<br />zobaczyłem Johny'ego Rottena<br />w reklamie masła<br />chodzę jakoś ospały<br /><br />jestem Cristiano Ronaldo i w telewizji mówię po polsku<br /><br />bywa<br />jakby napisał Kurt V<br />ktoś inny by napisał że to śmierć<br />ludzkiej myśli<br />obaj mieliby rację<br /><br />każdy ma swoje zdania i hobby<br />system zachowań poprawnych<br />i nie<br /><br />ja<br />w soboty zazwyczaj wstaję o 11<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3064980289353720392-3960230062298908365?l=zbocianiegogniazda.blogspot.com' alt='' /></div>Bocianhttp://www.blogger.com/profile/16406846791714726240noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3064980289353720392.post-50036998808660954052010-05-05T21:41:00.000+02:002010-05-05T21:44:16.403+02:00Pokoje wypełnił sen<br />Spokojny, bezbronny, dziecięcy<br />Małe dziewczynki nie upajają się jeszcze<br />Nową kolekcją chaosu uzupełnioną<br />Niemiarą alkoholu<br />Czas upływa<br />Koniecznie<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3064980289353720392-5003699880866095405?l=zbocianiegogniazda.blogspot.com' alt='' /></div>Bocianhttp://www.blogger.com/profile/16406846791714726240noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3064980289353720392.post-79311872175305902462010-04-30T09:52:00.004+02:002010-04-30T10:01:53.961+02:00Odczucie chwili bazuje na uczuciu: disslike work. Jutro podobno jest swięto. Swieto pracy. To brzmi durnie. W swiecie gdzie 90 % spoleczenstwa , gdyby mialo mozliwosć, zrezygnowalo by z wykonywania zawodu, czczenie pojęcia "praca" jest w moim przekonaniu dosyć absurdalne. Mam swiadomosć, że spłycam temat, że to swięto osób pracujących. Fakt...fuck the praca. Napijmy się...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3064980289353720392-7931187217530590246?l=zbocianiegogniazda.blogspot.com' alt='' /></div>Bocianhttp://www.blogger.com/profile/16406846791714726240noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3064980289353720392.post-36699424551570344232010-04-22T11:58:00.005+02:002010-04-22T12:02:50.043+02:00Snieg mi nie przeszkadza. Urodziłem się w lutym. Urodziłem się w mrozie i sniegu. Podobno zimowe szczeniaki są silniejsze. Ja na pewno jestem wyższy. Nie wiem czy w lutym rodzą sie same giganty. Królowie mocy wychowani na kanapkach z gradu. I zapewne nie ma też zimą pomoru sierpniowych ludzkich szczeniąt. Więc niech pada, niech nas zasypie.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3064980289353720392-3669942455157034423?l=zbocianiegogniazda.blogspot.com' alt='' /></div>Bocianhttp://www.blogger.com/profile/16406846791714726240noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3064980289353720392.post-47309780893782781472010-04-15T13:00:00.001+02:002010-04-15T13:01:26.205+02:00Nie ma tu i teraz.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3064980289353720392-4730978089378278147?l=zbocianiegogniazda.blogspot.com' alt='' /></div>Bocianhttp://www.blogger.com/profile/16406846791714726240noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3064980289353720392.post-63038898661927694882010-03-31T12:25:00.005+02:002010-03-31T12:34:44.272+02:00Dawno już nic mi się nie sniło. To dobry omen. Sny zwykle przypadają u mnie na okres posuchy. <br />Zawsze są jakies swięta , zawsze są jakies prezenty, zawsze jestem splukany. Nagromadzenie to powoduje że nie wiem czy kupić mojemu chrzesniakowi dwa Kinder-Jaja czy wiaderko za dziesięć złotych. <br />Kiedys będę bogaty i kupię mu wiaderko za 20 zlotych i to nawet z grabkami w komplecie.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3064980289353720392-6303889866192769488?l=zbocianiegogniazda.blogspot.com' alt='' /></div>Bocianhttp://www.blogger.com/profile/16406846791714726240noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3064980289353720392.post-83613833001623337302010-03-25T15:52:00.003+01:002010-03-25T15:58:14.899+01:00Ogólnie rzecz biorąc wszystko pachnie glebą i zapowiada sie że już niedlugo spoleczeństwo zwiększy znacznie swoja tolerancje na alkohol. Po ostatnich zdarzeniach mogę stwierdzić z calą dozą powagi, że im bardziej zapewniam , że wszystkie legendy dotyczące organizacji paramilitarnej Olsztyn Wschodni są nie do końca trafne i prawdziwe, tym bardziej skłaniam swoimi późniejszymi dzialaniami do tego aby moi wspólrozmówcy jednak utwierdzali się w przekonaniu, że jestemy chamscy i źli. Mniejsza o to, zresztą. Czas kupić pomidory i pograć w koszykówkę.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3064980289353720392-8361383300162333730?l=zbocianiegogniazda.blogspot.com' alt='' /></div>Bocianhttp://www.blogger.com/profile/16406846791714726240noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3064980289353720392.post-12340702869209824062010-03-08T13:32:00.005+01:002010-03-08T13:52:58.576+01:00mam w portfelu tylko duszę<br />i dowód osobisty<br />swiadectwa posiadania siebie <br />,pewnego swiata<br />oraz naleźnosci za gin z tonikiem <br />czasy kryzysu <br />przyszly zaskakująco mocno i sprawnie<br />a pomarańcze w San Francisco są niepokojąco tanie<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3064980289353720392-1234070286920982406?l=zbocianiegogniazda.blogspot.com' alt='' /></div>Bocianhttp://www.blogger.com/profile/16406846791714726240noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3064980289353720392.post-53877882900474514732010-03-05T14:52:00.005+01:002010-03-05T14:58:14.430+01:00Ostatnio coraz rzadziej bawie się w poezje<br />szkoda wątroby i czasu<br />Michal ma tramal<br />Ja <br />hektolitry kawy<br />I setki zdań które krzyczą<br />tylko w zakamarkach mózgu<br />Już nie ma Nas<br />Zreszta forma "my"<br />zawsze nastręczala mi trudnosci<br />Jest cicho<br />I tak ma być<br />Zapelniam pustke glosem Dave'a Grohla<br />Po raz kolejny ktos stoi sam przeciw swiatu<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3064980289353720392-5387788290047451473?l=zbocianiegogniazda.blogspot.com' alt='' /></div>Bocianhttp://www.blogger.com/profile/16406846791714726240noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3064980289353720392.post-68413643834128623722010-02-26T11:08:00.002+01:002010-02-26T11:14:18.727+01:00Klapal dziobem<br />bez potwierdzenia faktow i zdarzen<br />w szczegolnosci<br />byl perpetum mobile slowowtoku<br />w gronie znajomych i nie<br />calosc glownie opowiadala o niczym<br />wprowadzala jednak ogolnie w stan<br />:)<br />na forach pisal<br />bez szczegolnych oznak polskosci<br />konsekwentnie wpisujac sie w tematyke<br />drugiego utworu Lony <br />na pewnej absurdalnej plycie<br />i tak mowil i mowil<br />laczac gloski<br />w niekonczacy sie korowod glosow i glossow<br />az w koncu kiedys umarl<br />gdzie moral?<br />nigdzie<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3064980289353720392-6841364383412862372?l=zbocianiegogniazda.blogspot.com' alt='' /></div>Bocianhttp://www.blogger.com/profile/16406846791714726240noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3064980289353720392.post-32990198552213554572010-02-19T10:11:00.003+01:002010-02-19T10:16:18.750+01:00Wyjąl broń na znak<br />Że jednych kryzys dotyka bardziej niż innych<br />Ochroniarz szybko zorientowal się <br />że jest podobnie jak w kryminalach<br />W których tak zaczytywal się w czasie pracy<br />Nie jest tak jak w Biedronce<br />Skończylo się dobre <br />pomyslal<br />Kilka sekund <br />Jedna dwie serie slow<br />I padl<br />Caly system spoliczkowany slowem<br />Zlodzieje<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3064980289353720392-3299019855221355457?l=zbocianiegogniazda.blogspot.com' alt='' /></div>Bocianhttp://www.blogger.com/profile/16406846791714726240noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3064980289353720392.post-75410914572645191932010-02-14T15:35:00.001+01:002010-02-14T15:35:55.958+01:00Cristobal MacKenzie. <br /><br />Odpłynąłem. Myśli zawędrowały gdzieś tam nad wody w pobliżu Antarktydy, by po raz kolejny towarzyszyć rozmowom MacKenziech.<br /><br />Kobiety.<br /><br />Od samego początku identyfikowałem się z Gabrielem. Nietrudno wszakże znaleźć pewne podobieństwa. Obaj mamy twarz dziecka i obaj…hmmm jakoś nasze rdzenie wewnętrzne są …jakby to powiedzieć… niezbyt stalowe.<br /><br />Krótkie rozmyślania o stosunkach damsko- męskich.<br /><br />Tak naprawdę każdy z nas jest pewien, że jest ekspertem w tej dziedzinie. Bez wyjątku. Stąd też taka mnogość rad. <br />Zrób tak i tak!<br />Nie! Ja wiem co on/ona myśli- zrób tak i tak!<br />Nie! Bo kobiety/mężczyźni potrzebują żebyś był/była bardziej taka/taki.<br /><br />Bla bla bla<br /><br />Każdy w pewnym sensie jest jak Sokrates. Tyle, że my nie wiemy , że nic nie wiemy.<br />Z jednej strony to wszystko jest jak próba ponownego wynalezienia koła. Wszystko już było. Naprawdę- wszystko już było. Miliardy osób przeżywało szczęśliwe i nieszczęśliwe chwilę na miliard sposobów.<br />To banał.<br />To wszystko banał.<br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br />??<br /><br />Słychać pukanie do drzwi<br />Robert<br />Oho!<br />Krzysztof<br />Oho!<br />Robert<br />Oho!<br />Krzysztof<br />Oho!<br />Robert<br />Chyba ktoś puka.<br />Krzysztof<br />Chyba na pewno<br />Robert<br />Co robić?<br />Krzysztof<br />Otworzyć?<br />Robert<br />Zawsze wybierasz plebejskie rozwiązania. No cóż…<br />W kierunku drzwi<br />Proszę!<br />Drzwi się otwierają. Wchodzi Magdalena<br />Magdalena<br />Dzień dobry panowie.<br />Krzysztof i Robert<br />Serwus panieńko!<br />Magdalena<br />Oj chłopcy! Chłopcy! Co tak siedzicie smętnie?<br />Krzysztof<br />Oj Magdaleno! A to to nie wiesz?<br />Robert<br />Życie, życie…<br />Krzysztof<br />Jest nowelą…<br />Robert<br />…wczoraj biały, biały welon…<br />Krzysztof<br />…jutro białe, białe włosy… <br />Robert<br />I tak dzień za dniem ten marny świat przemija<br />Krzysztof<br />I doszliśmy do wniosku. <br />W kierunku Roberta<br />Powiemy jej drogi kompanie?<br />Robert kiwa potakująco głową<br />Krzysztof i Robert( w tle brzmią fanfary)<br />Lepiej zalać pałkę siedząc w fotelu<br />Niż być smętną pałą w tym życia burdelu!<br />Magdalena<br />Smucą mnie wasze słowa panowie. Oj smucą. Defetyzm z was wypływa.<br />Robert<br />Droga koleżanko. Trzeba zdać sobie sprawę, że defetyzm jest wpisany w losy ludzkości i koniec końców nie jest taki zły. Dla przykładu…<br />Magdalena<br />O! Masz mój drogi dobry przykład na pożyteczność z defetyzmu?<br />Robert<br />W sumie nie, ale zawsze jak człowiek powie dla przykładu… to tak jakby był odrobinę bardziej elokwentny… no wiesz, że niby oczytany jest i rzuca przykładami.<br />Krzysztof<br />Dla przykładu…<br />Robert<br />O! to to to! Jedno zdanie i już nasz kolega Krzysztof wydaję się mądrzejszy.<br />Magdalena<br />Hmmm. Coś w tym jest. Tak patrzę na niego… i jakoś wydaję mi się bardziej inteligentny niż wczoraj.<br />W kierunku Krzysztofa<br />Wiesz jesteś trochę podobny z profilu do Aleksandra Macedońskiego<br />Krzysztof<br />To przez mój grecki nos<br />Magdalena<br />Grecki?! Nie jednak nadal jesteś głupkiem. Czar prysł.<br />Krzysztof<br />Życie<br />Robert<br />Jak widać nic nie jest nam dane raz na zawsze.<br />Magdalena<br />No ale my tu gadu-gadu , a ja może coś zaśpiewam! <br />Krzysztof<br />Ech, droga koleżanko. Śpiewanie jest oględnie mówiąc zajęciem nieco dziecięcym, nieco też plebejskim<br />Magdalena<br />Czar już prysł – ostatecznie. Kolego Krzysztofie.<br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br />Hulp[p[p---;’<br />\’’;’]\<br /><br />Krzysztof<br />Życie.<br /><br />Magdalena (smutno w kierunku Krzysztofa)<br />Wiesz , jak nie chcesz to nie muszę śpiewać…<br />Krzysztof ( łapie ją „przyjacielsko” za ramię)<br />Zaśpiewaj… proszę…<br />Magdalena( podnosi głowę)<br />No ok. zaczynajmy<br />(uśmiecha się)<br />To będzie moja wersja wiersza bez tytułu Osipa Mendelsztama<br />(na melodię pasującą do tego tekstu. Mężczyźni podrygują w tle, za oknem na parapecie siedzą dwa czerwone sarony)<br /><br />Ja, uzbrojony we wzrok wąskich os, <br />Co w oś, os ziemską wpiły się żądłami, <br />Przeczuwam wszystko to, co da mi los, <br />I wszystko znam - na próżno i na pamięć. <br /><br />Nie dla mnie mowa farb, nie dla mnie śpiew, <br />Nie dla mnie wodzić smyczkiem czarnogłosym: <br />Ja tylko w życie wpijam się i śmiem <br />Zazdrościć chytrym i potężnym osom. <br /><br />O, gdyby mnie, gdyby i mnie choć raz <br />Udało się, wbrew śmierci i senności, <br />Przez świergot lata i przez słońca blask <br />Słyszeć zgrzyt osi ziemskiej, ziemskiej osi...<br /><br />Krzysztof (z pełnym przekonaniem)<br />No to się ubawiliśmy…<br />Robert<br />Zadumiałem się jak dziki…<br />Magdalena<br />Co to są czerwone sarony?<br />Robert<br />To nieistotne. Tylko narrator wie.<br /><br />Narrator nie wie. Miało być efektownie.<br /><br />Robert <br />Może teraz ja? <br />(reszta kiwa potakująco głowami)<br />no ok. Przypis powie co to.<br />( Na melodie jakiegoś utworu Kiss)<br />Cicha noc. Stary zegar tyka,<br />wpół do trzeciej. Głos świerszczy<br />budzą się pod sufitem. Brama<br />wejściowa zamknięta - śpiący ludzie, wąsy,<br />nagość ale bez pożądania. Kilka moskitów<br />wzbudziło swędzenie, wentylator obraca się wolno -<br />auto łomocze po czarnym asfalcie,<br />parska byk, coś ma się wydarzyć -<br />Czas zasiadł mocno w czterech żółtych ścianach.<br />Nikogo tu nie ma, pustka wypełniona gwizdem<br />pociągu i szczekaniem psów, echo w sąsiednim osiedlu.<br />Puszkin na półce biblioteczki, nie czytane<br />dzieła wszystkie Szekspira i Blake'a -<br />O Duchu Poezji, jakiż sens cię wzywać<br />paplaniną w tej pustce zastawionej łóżkami<br />pod jasnym owalem zwierciadła - doskonała noc<br />dla śpiących by roztopić się<br />w spokojnej czerni i pozostać tam na osiem godzin<br />- Budzenie wyplamionych palców, gorzki smak w ustach<br />i płuca ściśnięte głodem nikotyny,<br />co począć z tym kciukiem, z tą ręką z tym okiem<br />w pełnej głodnych szkieletów i obolałych koni<br />ciągnących tramwaje gorączkowej Kalkucie<br />w Wieczności - pot i przegniłe zęby -<br />Rilke mógł przynajmniej marzyć o kochankach,<br />podniecenie starych piersi i drżący brzuch,<br />czy to to ? I rozległa gwiezdna przestrzeń -<br />Gdy mózg się przemienia materia ze strachem<br />dyszy na człowieka - Lecz teraz<br />wielki kataklizm domów i planet<br />przedziera się przez mury języka i topi mnie<br />na zawsze pod ciężarem swego Gangesu.<br />Jedyna ucieczka w śmierci Bangkoku i Nowego Jorku.<br />Skóra jest właśnie skórą, to wszystko<br />czym mogłaby byc, choć krzyki bólu nerki<br />obrzydzają jej siebie, migotliwy sen<br />umiera by zakończyć jej niedolę nazbyt sławną<br />- Zostaw innym nieśmiertelności niech cierpią jak głupcy,<br />nie daj się zapędzić w kąt wszechświata gdzie<br />wstrzykujesz sobie w ramię morfinę i jesz mięso. <br /><br />Magdalena<br />To teraz została jedna osoba do śpiewu<br />( patrzą z Robertem na Krzysztofa)<br />Krzysztof ( z udawaną niechęcią połączoną z nieśmiałością)<br />No ok.<br />Robert<br />A co to będzie?<br />Krzysztof<br />Autorskie.<br />Robert. <br />Hmmm może być słabe, pewnie będzie, ale co tam…<br />Krzysztof<br />Mała dziewczynka niesie w ręku bukiet polnych kwiatów<br />Ma włosy tak czarne że aż cygańskie<br />Obcy rzadko zaglądają w te strony<br />Nie potrafią znaleźć drogi do domu ciszy<br /><br />Sącze Lavazze siedząc na ganku<br />Kot ociera mi się o nogę w oczekiwaniu na pieszczoty<br /><br />Musi być matka<br />Gdzieś<br />Zawsze musi<br />Skoro są dziewczynki to muszą być matki<br />Skoro są chabry to musi być miłość <br />Robert<br />Słabe<br />Krzysztof<br />Starałem się<br />Magdalena <br />I co teraz?<br />Krzysztof<br />Jak to co? Idziemy na Bielską.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3064980289353720392-7541091457264519193?l=zbocianiegogniazda.blogspot.com' alt='' /></div>Bocianhttp://www.blogger.com/profile/16406846791714726240noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3064980289353720392.post-21440593252720554312010-01-31T19:25:00.001+01:002010-01-31T19:29:12.894+01:00-Jezu!- Przeciągam się. Wszystkie mięśnie nagle uświadamiają jak bardzo kochają stretching- Długo spałem?<br /> Roki czyta książkę.<br />- Ja wiem?- Nawet nie odrywa od niej wzroku. To chyba Pilch, którego mu pożyczyłem- Jakieś półtorej godziny.<br />- Zmęczyły mnie te wojaże.<br /> Nie ma w tym ani krzty przekłamania. Jak Afu- Ra po mieście płynę. Jak Afu- Ra po mieście płynę. Jak Afu- Ra po mieście płynę. To chyba Fokus albo Trzeci Wymiar.<br /> To nieistotne.<br /> Mogę dziś zrobić wszystko i nic. To nieistotne. Czuję w środku jakąś dziwną pustkę. <br /> Nic. <br />Jeśli to byłaby linia życia, to urządzenie do zabawy, huśtawka (?), jeśli byłoby to To, powtórzenie to jest niepoprawne, to po drugiej stronie… po drugiej stronie siedziałbym Ja- trzynastoletni wyglądający przez okno na korytarzu, malutkie stare okno, wypatrujący powracającego ojca, w nadziei że ten tym razem nie wróci pijany. <br /> Mogę zrobić dziś wszystko i nic.<br />- Idziesz dziś na Bielską? – Wiem, że idzie. Mimo to wiem też, że to pytanie musi paść. Rytuał. Jeden z nas musi je zadać a drugi odpowiedzieć: tak.<br />-Tak.- dopełnienie rytuału- Zjem coś, wykąpie się i idziemy. Może białasa zjem.<br /> Zdanie zbędne: Roki lubi białą kiełbasę.<br /> Ten żylasty skurczybyk byłby koszmarem każdego dietetyka. Jest jak połowa Edwarda Nortona z American History- X. No prawie nawet jest taki sam, tylko połowę mniejszy, bez przeszłości skinheadzkiej i bez brata. Chude cholerstwo które nie dość, że po zdjęciu koszulki okazuję się bardziej mięsiste niż kościste, to jeszcze jego dieta opiera się głównie na parówkach, gołąbkach i kurczakach.<br /> Cztery tysiące kalorii potrzebne mu by rytmicznie wprawiał publiczność w stan hardcore’owej ekstazy. <br /> Hell yeah!<br /> Wszystko po to żeby wszyscy wiedzieli jedno:<br />Kiss rządzi!<br /><br /><br /><br />We’re all for one and we’re all for the glory<br />We’re all for one and we’re all for the glory<br />When isn’t all said and done, they’re gonna know the story<br />‘Cause we’re all for one and we’re for the glory<br />Glory now <br /><br />-Wciągasz czy nie?- Roki wyrywa mnie z momentu zadumy jednocześnie przywołując do porządku. Śmiesznego i zarazem koszmarnego porządku oczywistych funkcji i czynności.<br /><br /> Rozsypuję brązową linie, której tłem jest płyta Hardcore Superstar. Naprawdę dobra płyta. Stały rytuał. Szukam gdzieś jakiejś rurki. Nie mam lufek a na wciąganie przez pięćdziesięciozłotówki jestem za biedny. Karta biblioteczna służy za sprawiedliwego pana, którego jedynym celem jest danie każdemu po równo. Co do grudki.<br /> <br /> Trzy sekundy.<br /> Zmęczenie chwilowo przechodzi. Trochę mi szumi w uszach. <br /> Kichnięcie. <br /> Dziadek by się w grobie przewracał. Kaszubowi, nawet jeśli jest się nim w jakimś ułamku, nie wypada kichać po tabace. To oznaka słabości. Oznaka, że nie jest się mężczyzną.<br /> Męskość zwykle bywa moją słabą stroną.<br /> Gdzieś w zakamarkach mózgu. Zrodził się myśl o przeszłości. <br /> Czytam. Jak zawsze czytam. Ostatnio męczy mnie Lacrimosa. Lacrimosa, Cotzee i Urszula Kozioł. Na raz. To dziwne, ale jakże swoiste jakże rozedrgane. Jakże moje.<br /> <br /> Pamiętam dobrze, miałem już siedem lat<br />Pamiętam dobrze, miałem już siedem lat<br />A ojciec ciągle nosił mnie do snu,<br />Śpiewał O mój rozmarynie rozwijaj się<br />(…)<br />Pamiętam coraz mniej, za kilka lat<br />Zostaną pojedyncze obrazy,<br />Urywki zdań, nieostry wyraz twarzy<br /><br />Zniknie ból albo zastąpi go nowy,<br />Dlatego silniejszy (na przykład z powodu<br />Utraty psa, pieniędzy, złamania ręki). <br /><br />Popłynęły łzy i brązowy śluz z nosa. Śluz jest jednym z niewielu minusów zażywania tabaki.<br /> <br /> Czerwony Red Bull.<br /> <br /> Reszta nie ma praktycznie sensu. Mimo , że z reguły są dobre. Reguły są dobre. A podstawową regułą jest to, że reszta praktycznie nie ma sensu. Jest tylko czerwony Red Bull.<br /> <br /> Przypomina mi się fragment z „Pana Tadeusza”. Tuż po tym jak ksiądz Robak mówi o tym aby uprzątnąć dom przed przybyciem Napoleona na Litwę wyjmuję tabakierkę. W środku jest duża ilość częstochowskiej tabaki. Po zaprezentowaniu tej pięknej tabakierki, zadaję zagwostke swoim słuchaczom.<br />Zgadnijcie, kto zażywał tabakę z tej właśnie tabakierki?<br />Odpowiedź jest taka: Henryk Dąbrowski.<br />Jeśli zastanawiacie się kto to taki, dam wam małą podpowiedź:<br /><br />Marsz! Marsz Dąbrowski!<br />Z ziemi włoskiej do Polski! <br /><br />Myślę, że to znacie. I myślę, że już wiecie.<br />Wniosek:<br />Tylko wybitne jednostki zażywają tabakę.<br /> <br /> <br /> Nie ma już przeszłości. Pozostał tylko ten nieestetyczny śluz płynący powoli z dziurek mojego zasępionego nosa. <br /> <br /> Z kuchni nadszedł znajomy odgłos. Na co jak na co ale na to moje instynkty są wyczulone. Krótkie syknięcie a następnie jakiś taki cichy, niewyraźny odgłos. Odgłos ulgi i przyjemności. To oznacza jedno: Roki otworzył Specjala. Po sekundzie jednak sytuacja się powtarza. To również oznacza jedno: Roki otworzył dwa Specjale. A że przypuszczam, że nie zaczął on od dzisiaj praktykowania picia dwóch piw naraz, oznacza to, że za chwilę wejdzie do pokoju i powie:<br />- Otworzyłem ci też piwo- Tak właśnie powinna brzmieć definicja dopełnienia.<br />- Dzięki- To krótkie słowo oznacza więcej niż może się niejednemu zdawać. Zważywszy na sytuacje była to najbardziej męska rzecz, jaką zrobiłem od dawna. Archetypiczne podziękowanie, stricte samcza rzecz. Samiec dziękuje samcowi za piwo. Za radość. To tak jakby dziewczynie oficjalnie dziękować za seks. Oczywiście zwyczaj ten wychodzi poza schemat typowo samczy, zdarzają się też samice które tak robią, jednakowoż jest to bardziej przejaw dobrego wychowania niż autentyczna wdzięczność. <br /><br />1872<br />Ta data widnieje na butelce. Oznacza tradycje. A nic nie jest bardziej szanowane w świecie browarnictwa niż tradycja. <br />Są browary starsze. To oczywiste. Ale tak naprawdę. Jakby się jednak głębiej przypatrzeć to daty mogą mylić. Przykładowo: na butelce Warki wypisana jest data 1612. Uruchamiamy logikę. <br />Zdanie A: Browar w Warce powstał w roku 1612. <br />Zdanie B: Jest to browar produkujący Warkę. <br />Niby wszystko ok. Wszystko oprócz tego, że to nieprawda. Zdanie B jest oszustwem. Częściowym, ale oszustwem.<br />Fakt: <br /> pierwszy browar w Warce powstał w roku 1612, ale ten, który jest producentem piwa Warka jest tak naprawdę młokosem.<br />Może to jest właśnie powód, że nie lubię Warki?<br />Dlaczego? <br />Bo udając starego szlachciurę, chcę się panoszyć w browarnianym pałacu, a tak naprawdę jest ledwie nuworyszem.<br /><br />Pieprzyć nuworyszów!<br /><br /><br />Muszę przyznać, ze jestem piwoszem. Jakby to była spowiedź to bym powiedział:<br />Proszę księdza lubię grzeszyć z piwem.<br />Pewnie stary pijak dałby mi rozgrzeszenie. Swój swojego zrozumie.<br /><br />Patologia!- Jakby to powiedziała Ania.<br />Popołudnie. Czyste popołudnie. Pieskie popołudnie. Męskie popołudnie. Tylko my, piwo i stary dobry Kiss.<br />-Kurwa! Zajebista płyta. Jakby ją nagrali w latach 70-tych. – Z ust takiego fana Kiss jak Roki brzmi to lepiej niż najbardziej rzeczowa recenzja w najbardziej szanowanym czasopiśmie muzycznym- Po prostu stary dobry rock and roll.<br />-No- Wiem, że nie muszę w tym momencie nic dodawać.<br />Ciekawe czy ta płyta znalazłaby się na liniach życia bohaterów Hornby’ego? Tylko Jon Cusack to wie.<br />Zresztą. To nieistotne.<br />Hell yeah!<br /> Wiem, że to chwila, jakiś króciutki okres czasu, ale mimo to staram się ją łykać. Napawam się momentami. Zjadam uderzenia serca.<br />- Kurczę zaskoczyli mnie tą nowa płytą- Roki przeciąga się chwilowo odkładając konsumpcję Specjala na bok. <br />- No wiesz, w sumie pisali o tym w necie, że wchodzą do studia.<br />-No. No i cisza była.<br />-Była.- Przyznam, że zapomniałem o tym wszystkim. Gdzieś to uleciało, więc jakieś parę dni temu… wtedy bardziej spodziewałbym się powrotu Mahometa niż Gena Simmonsa i spółki. No, ale cóż, życie to parada zaskoczeń. Jeśli nie to na pewno Coelho tak by o nim napisał. <br />A może nie? Może jestem da niego zbyt krytyczny? Może naprawdę jest one Lew Ashbym ( tak, tak tym od Californication) prozy?<br />Zresztą. To nieistotne.<br />Jest Rock and Roll i tak ma być. Dzisiaj będzie Rock jutro będzie Roll. Naturalny tok spraw. <br />Żadnej filozofii.<br />Powoli zatapiam się w stary czerwony fotel. Zalewam kumulujące się we mnie od jakiegoś czasu poczucie głodu powoli to topniejącymi zapasami umieszczonymi w brązowo-czarnej butelce piwa. <br /><br />Rozmawiamy o muzyce. Jak zwykle. Powtarzalność tematów jest żenująco- fascynująca. Zresztą najłatwiej rozmawia się o miłości. O tym co rozpala i powoduję albo rozwój i szczęście albo przygnębienie. <br /><br />Roki kocha muzykę. Nie ma takiej kobiety, a może jest tylko jedna, no może dwie, które wzbudzały by w nim takie uczucia. Jest w tym wszystkim coś seksualnego. Można by spojrzeć na to szczeniacko. W końcu chłopak całkiem dobrze posługuję się pałką. Ba! Nawet dwiema! Potrafi nimi rytmicznie uderzać w bęben. <br />Ten, kto nie słyszał jak wybija rytm dymu na wodzie, ten nie jest w stanie pojąć tego, o czym mówię, myślę, piszę.<br />- Wolę walić w bęben niż szarpać druta.- Kiedyś taką maksymą zaszczycił świat pewien znany bębniarz.<br />A może to nieprawda?<br />Może coś mi się wymyśliło w zakamarkach pamięci?<br />Zresztą. To nieistotne.<br /><br />Miałem zawsze mieszane uczucia w stosunku do perkusji. Dlaczego? Bo z jednej strony granie na niej jest zarazem i banalnie proste i koszmarnie trudne. <br />Pyk! Pyk! Pyk!<br />Raz! Dwa! Raz! Dwa!<br /><br />Łatwizna. Wystarczy tyko rytmicznie uderzać pałeczkami w to tworzywo, czasem skórę, które pokrywa bęben.<br />Wystarczy tylko mieć poczucie rytmu.<br />Wystarczy? To proste?<br /> Jak się gra prosty pop może i tak. Ale konia z rzędem temu, kto nie mając talentu zagra poprawnie osiemdziesiątkę. Przecież to łatwe. Trzeba tylko w to tworzywo uderzyć osiemdziesiąt razy w ciągu minuty. Poniżej sekundy na uderzenie. <br /><br />1,2,3,4,5,6,7,8,9,10,…33…kurwa nie jest łatwo…41,42….fuck!...56, 57…67.<br />Bach! Bach! Bach!<br />Mija minuta.<br />Siedemdziesiąt trzy uderzenia.<br />Rewelacja!<br />Ale osiemdziesięciu nie ma! Jeszcze trochę brakuję do Perkusja Hero!<br />Ułamka sekundy. Więcej czasu. Większego talentu. Lepszego rzemiosła<br />Chwila. Rytmiczna chwila.<br />Stawiam orzechy przeciwko pieniądzom, że tylko procentowi z was się uda. Ten procent ma talent.<br /><br /><br />- Wiesz to dobry czas jest. Nie ma co się oszukiwać takie zespoły , takie granie uciekły nieco z niebytu. Najlepszym przykładem jest AC/ DC. Przecież „Black Ice” sprzedał się w samych Stanach w ponad milionowym egzemplarzu.- Budzi się we mnie małomiasteczkowy recenzent muzyczny. Taki, co to wiecie wypowie się na każdy temat, choćby wiedzę miał zerową lub cząstkową.<br />No cóż. Nikt nie jest bez wad.<br />Życie.<br /><br />- No to fakt. Mogliby jak Wasp odcinać kupony. <br />- W sumie to dinozaury rocka. Może jeszcze chcą jakoś uciec od tego wszystkiego. Chcą grać.<br />- Stary to jest ich najbardziej energetyczny album od jakichś 15 może 20 lat. Grają jak w latach 70-tych.- Mimo, że Roki był w tym czasie niewytworzonym jeszcze zapewne elementem rozdzielonych ciał jego rodziców, mówi jak ktoś, kto był na ich wszystkich koncertach w tym czasie. Na wszystkich próbach. Wierze mu. Wierzę bo tak naprawdę tylko on z nas wszystkich zna Kiss. Widzi w nich coś więcej niż bandę dziwnych rockmanów znanych z występowania w dziwnych makijażach.<br />Ale dość tych peanów!<br />Nie ma kultury , ale mimo wszystko jakby to powiedział Krawiel- jest kolorowo.<br />Można się skarżyć. Zawsze można się skarżyć. Trzeba jednak stwierdzić, mimo wszystko. Trzeba stwierdzić, że żyjemy w czasie kulturowego paradoksu. Z jednej strony tak zwany mainstream jest coraz bliżej dna, z drugiej po raz pierwszy w historii żyjemy w czasach kultu aktorów, w czasach kultu artystów. Przeciętny Polak czyta poniżej jednej książki na rok, średnia katastrofalnie niska a pewnie i tak zawyżana przez studentów. Ale patrząc na awers można też powiedzieć , że przeciętny Polak na swym własnym przeciętnym komputerze ma średnio kilka tysięcy emeptrójek a w miesiącu ogląda co najmniej kilka filmów. <br />38 milionów ziomów- jak w piosence Abradaba.<br />Prawo własności intelektualnej.<br />Chyba każdy zna ten termin. Ten pieprzony termin, który istniej w moim przekonaniu tak naprawdę w totalnej opozycji do całej historii kultury. Jak świat światem przez wieki wszelaki plagiat, bądź też adaptacja były napędowymi kultury. Cała polska poezja ziemiańska okresu staropolskiego były to wariacje na temat „Georgik” i „Bukolik” Wergiliusza , „Epodu belli „ Horacego, bądź też „ Przemian” Owidiusza. Ba, nawet można powiedzieć, że wzorowanie się lub nawet bezpośrednie spisywanie z jakiegoś bardziej znanego wzorca było bardzo pożądane i określało wysoką wiedzę autora.<br />A teraz?<br />Pan z molocha płytowego stara mi się udowodnić, że słuchając ściągniętej z neta płyty Jaya-Z zawłaszczam jego muzykę( o argumencie, że go okradam nie wspomnę). <br />To tak jakbym zmieniał sobie Tagi w Winampie i przypisywał każdemu utworowi swoje autorstwo.<br />A przecież nawet jakbym szedł torem ich rozumowania i zamiast Jay-Z- Big Pimpin w moim odtwarzaczu byłby napis Ja- Big Pimpin to ten utwór cały czas byłby utworem Jaya-Z. Jay-Z, cały świat i ja byśmy o tym wiedzieli.<br />Poza tym słaby ze mnie Pimp.<br />Powiedział bym szwedzkim sędziom skazującym na kary więzienia założycieli the Pirate bay:<br />-Macie panowie rację! Jebać złodzieji!<br />Gdyby nie świadomość, że to ci złodzieje dają mi szansę rozwoju kulturowego; ci właśnie złodzieje dają mi możliwość wzbogacania mentalnej karmy.<br />Dlaczego?<br />Bo tylko dzięki cholernym torrentom abo serwerom mam możliwość posłuchania Dead Man Bones(Ryan Gosling jest uroczy) TV on the radio albo zobaczyć nowy film Flinta Eastwooda tudzież „Moon” Jonesa.<br /> Tylko oni w przeciwieństwie do lokalnych decydentów kulturowych pokroju pana z wytwórni bądź firmy dystrybuującej filmy nie mają mnie w dupie, tylko dlatego że mieszkam w prowincjonalnym ,mimo swojej wielkości, polskim mieście.<br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br />Dlatego też w moim gardle nie stoi bezczynnie zdanie:<br /><br /><br /><br /><br /><br /><br />Chwała złodziejom!<br />Chwała serwerom!<br /> <br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br />Jakby to określił Paulo Coelho: Świat to pole wypełnione minami absurdów i idiotyzmów.<br /><br />- Dobre albumy ostatnio wychodzą.- Rozmowy o muzyce czas kontynuować.- Motley Crue, Guns byli nawet nieźli, Black River…<br />- Ac/ DC- Muszę wtrącić swoje trzy grosze.<br />-No… Ac/Dc , jeszcze Lipali.<br />- Lipali jest świetne. Poszli trochę w końcu w Illusion.<br />- Wiesz… gdzie masz Illusion?- Roki zaczyna ironiczną zagadkę z zaskakującym zakończeniem. Poprzez powtarzalność dla mnie nie jest ono już zaskakujące, ale dla innych jest czymś nowym.<br />- Ja mam Illusion w Trójmieście- Konwencja wymaga niezmienności odpowiedzi.<br />- No właśnie!- Czas na grande finale- Ty masz Illusion w Trójmieście. A ja? Ja mam Illusion w sercu!<br />Słyszę to po raz dwudziesty a mimo wszystko bawię się przy tej grze słownej jakbym uczestniczył w niej pierwszy raz.<br />Gra słowna. <br />Ludzie zapomnieli już chyba jak takie zabawy i gierki, jak takie aforyzmowanie rozmowy wzbogaca nasz umysł. Jakby komuś chciało się poszukać udokumentowanych w postaci literackiej gierek, przy których gimnastykowały się nasze onegdajsze znakomite głowy to z całą pewnością warto zajrzeć do „Dworzanina Polskiego” Kacpra Górnickiego. Jest to wprawdzie tylko polska wersja dzieła powstałego wcześniej we Włoszech. Mogę się mylić , ale oryginał był chyba autorstwa Gianbatisty Mariniego. <br />Zazwyczaj pamiętam.<br /> Zazwyczaj pamiętam dużo. Zapewne o wiele więcej niż przeciętny człowiek. Nic to, przyzwyczaiłem się już do tego, że mój mózg z charakteru bardziej jest śmietnikiem niż pokojem detektywa Monka.<br />Nie! Marini to nie „Dworzanin…” Ktoś inny. Ca..ca.. jakoś tak.<br />Zresztą To nieistotne.<br /><br /> <br />Przy<br />Po<br />Mi<br />Na<br />Mi<br />Się<br />Zbió<br />r<br />Słó<br />w<br />któ<br />ry<br />za<br />stał<br />mnie<br />wczo<br />raj<br />wra<br />ca<br />ją<br />Ce<br />Go<br />Ze<br />Skle<br />Pu<br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br />Podstawą śmierci<br />jest to<br />, że<br />coś umiera.<br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /> <br />Czasem takie rzeczy uciekają. Takie oczywistości. Ten cholerny zaczarowany ołówek powinien być dostępny dla każdego.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3064980289353720392-2144059325272055431?l=zbocianiegogniazda.blogspot.com' alt='' /></div>Bocianhttp://www.blogger.com/profile/16406846791714726240noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3064980289353720392.post-42556243459341866752010-01-26T11:59:00.000+01:002010-01-26T12:02:46.632+01:00<object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/XNtW0NP1Mac&hl=pl_PL&fs=1&"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/XNtW0NP1Mac&hl=pl_PL&fs=1&" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3064980289353720392-4255624345934186675?l=zbocianiegogniazda.blogspot.com' alt='' /></div>Bocianhttp://www.blogger.com/profile/16406846791714726240noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3064980289353720392.post-28071059618484423962010-01-15T17:43:00.003+01:002010-01-15T17:47:49.760+01:00a może tak po prostu wszystko wyrzucić w kąt<br />zapomnieć słowo dom<br />położyć się na dworcu<br />w kanałach wódkę pic za metalowy łup<br />i patrzeć w twarz mijającemu półczłowieczeństwu<br />porzucić stancję biura kawy swąd<br />by wzdłuż autostrad<br />szukać trasy ja- życie<br />nie słuchać serca już<br />ta kurwa kłamie<br />by na manowce znów sprowadzić cię<br />nie słuchać serca już<br />bo jak w Filandii<br />jutro nie będzie takie samo jako dziś<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3064980289353720392-2807105961848442396?l=zbocianiegogniazda.blogspot.com' alt='' /></div>Bocianhttp://www.blogger.com/profile/16406846791714726240noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3064980289353720392.post-51873884922384250692010-01-11T18:26:00.000+01:002010-01-11T18:28:21.294+01:00<object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/vJzIYv_mE04&hl=pl_PL&fs=1&"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/vJzIYv_mE04&hl=pl_PL&fs=1&" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3064980289353720392-5187388492238425069?l=zbocianiegogniazda.blogspot.com' alt='' /></div>Bocianhttp://www.blogger.com/profile/16406846791714726240noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3064980289353720392.post-83837579844767714762010-01-05T15:13:00.002+01:002010-01-05T15:18:27.186+01:00kiedyś powiedziałem znajomej<br />że gdyby życie było matematycznym wykresem<br />byłbym właśnie w punkcie minus 1<br />Pan Cogito wszystko pierdoli<br />wyrwany z emo-snu umieszczonego w dirty świecie<br />z zasadami nie do przyjęcia nawet na wymyślonych<br />turniejach w wymyślonych filmach karate<br />gdybym mógł rozszczepiłbym się na tyle form mojego Ja<br />ile jest potrzebnych aby każdy był szczęśliwy<br />nie wyłączając mnie<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3064980289353720392-8383757984476771476?l=zbocianiegogniazda.blogspot.com' alt='' /></div>Bocianhttp://www.blogger.com/profile/16406846791714726240noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3064980289353720392.post-12342053726354427202010-01-05T01:30:00.001+01:002010-01-05T01:30:28.205+01:00<object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/NS8i6nZzN2c&hl=pl_PL&fs=1&"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/NS8i6nZzN2c&hl=pl_PL&fs=1&" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3064980289353720392-1234205372635442720?l=zbocianiegogniazda.blogspot.com' alt='' /></div>Bocianhttp://www.blogger.com/profile/16406846791714726240noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3064980289353720392.post-40800550600799784462009-12-28T11:22:00.000+01:002009-12-28T11:26:43.527+01:00<object width="560" height="340"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/5HO9Vsw7a9I&hl=pl_PL&fs=1&"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/5HO9Vsw7a9I&hl=pl_PL&fs=1&" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="560" height="340"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3064980289353720392-4080055060079978446?l=zbocianiegogniazda.blogspot.com' alt='' /></div>Bocianhttp://www.blogger.com/profile/16406846791714726240noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3064980289353720392.post-91910264339154414532009-12-26T19:08:00.002+01:002009-12-26T19:11:39.546+01:00sporo ostatnio myślę o dojrzałości. Wiem, powinienem myśleć o Bogu, ale myślę o dojrzałości. To mi przychodzi łatwiej. Zbyt dużo ścieżek pozostaje dla mnie przejezdnych, a nie mam absolutnie żadnej pewności, że wszystkie prowadzą do Rzymu.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3064980289353720392-9191026433915441453?l=zbocianiegogniazda.blogspot.com' alt='' /></div>Bocianhttp://www.blogger.com/profile/16406846791714726240noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3064980289353720392.post-34839554403029790062009-12-24T17:30:00.003+01:002009-12-24T17:34:34.838+01:00Zjadam święta, mimo że do wieczora niby przestrzegam postu. Nie piszę sms-ów z życzeniami, wiecie takich o grubym Mikołaju i butelce wódki.Jutrzejszy jubilat musi mnie zrozumieć. czasem są takie dni , gdy czekam na coś innego niż globalne szczęście.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3064980289353720392-3483955440302979006?l=zbocianiegogniazda.blogspot.com' alt='' /></div>Bocianhttp://www.blogger.com/profile/16406846791714726240noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3064980289353720392.post-75037070497400000422009-12-22T11:52:00.000+01:002009-12-22T11:54:04.658+01:00J<br />E<br />S<br />T<br />E<br />M<br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br />J<br />E<br />S<br />T<br />E<br />M<br /><br />S<br />A<br />M<br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br />J<br />E<br />S<br />T<br />E<br />M<br /><br />S<br />A<br />M<br />O<br />T<br />N<br />Y<br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br />Jestem. Jestem sam. Jestem samotny.<br />Siedzę na schodach przed domem. Nie wiem ile mam lat. Po prostu siedzę, czytam książkę i piję kawę.<br />Podobno świat się skończył…<br />Jeśli to prawda…<br />Jeśli to prawda to muszę być w czyśćcu.<br /> Lacrimosa.<br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br />P<br />O<br />D<br />O<br />B<br />N<br />O<br />Ś<br />W<br />I<br />A<br />T<br />S<br />I<br />Ę<br />S<br />K<br />O<br />Ń<br />C<br />Z<br />Y<br />Ł<br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br />J<br />E<br />Ś<br />L<br />I<br />T<br />O<br />P<br />R<br />A<br />W<br />D<br />A<br />.<br />.<br />.<br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br />J<br />E<br />Ś<br />L<br />I<br />T<br />O<br />P<br />R<br />A<br />W<br />D<br />A<br />T<br />O<br />M<br />U<br />S<br />Z<br />Ę<br />B<br />Y<br />Ć<br />W<br />C<br />Z<br />Y<br />Ś<br />Ć<br />C<br />U<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3064980289353720392-7503707049740000042?l=zbocianiegogniazda.blogspot.com' alt='' /></div>Bocianhttp://www.blogger.com/profile/16406846791714726240noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3064980289353720392.post-62328170089622390712009-12-11T12:48:00.001+01:002009-12-11T12:50:55.104+01:00Lato tego roku było bardzo gorące. Tak gorące, że gołębie niezbyt chętnie zlatywały na bruk starówki, mimo że okruchów było tam tyle, co zazwyczaj a może nawet więcej. Bruk parzył niczym w utworze Sweet Nosie.<br /><br />Nie widzieli się już dawno. Kiedyś spotykali się codziennie. Teraz zostały im komunikatory internetowe i krótkie chwilę bądź to na uczelni, bądź w restauracjach.<br /><br />On czuł od rana pewną dawkę niepokoju i niepewności, którą aby zrównoważyć proporcję poszerzył o dawkę alkoholu. Wszystko przez ten poranek. <br /><br />Dlaczego? Bowiem podczas porannego czesania wyczesał z włosów dwie wszy. Mimo że zawsze lubił zwierzęta ten akurat fakt bliskości z nimi go nieco zasmucił. Jako człowiek wierzący wiedział, bowiem że według nowowyznawanej przez niego religii starożytnych Indian UIOa wszy oznaczały nieszczęście( oraz nieurodzaj kabaczków, ale to go nie przejęło- nie lubił kabaczków, więc mogły dla niego szczeznać i pochłonąć swych plantatorów w ogniu piekielnym). Nie martwiły go kwestie estetyczne ani te natury epidemiologicznej. <br /><br />Rozpoznał od razu. To były koniaki. Powziął, więc postanowienie, że nigdy więcej nie poderwie dziewczyny w KFC. <br /><br />Dziewczyny z KFC są jak literówki. Niby nie jest ostatecznym kurestwem napisać chce zamiast chcę, ale skoro można napisać chcę to, po co brudzić sobie ręce czymś niedoskonałym, czymś co może przynieść do twojego umysłu wszy i niepewność. Jedno, o czym był przekonany po pięciu latach studiów, to to, że stał się wtórnym analfabetą. Zarówno w kwestii języka jak i w kwestii kobiet.<br /><br />W trakcie porannego przeglądu prasy, po przewertowaniu wszystkich stron o sporcie, trafił na wywiad z pisarzem, którego nazwisko nic a nic mu nie mówiło. Spojrzał w notkę biograficzną i po znalezieniu „ nominowany do Nike” postanowił skupić się na ten kwadrans i przeczytać te kilka stron tekstu. W końcu pisarz musiał być kimś ważnym, kimś dobrym, skoro nominowano go do tak prestiżowej nagrody. Nie znał go, to źle, ale wielu ludzi nie znał. Wśród tej grupy była też pokaźna liczba pisarzy, co uwierało go zważywszy na jego literackie upodobania. Wywiad był nawet ciekawy. Rozpoczęło się od miłości. Dziesięć rund w związku.<br />- Zwykle poddawałem się przed pierwszym gongiem- pomyślał<br /> Gdzieś w połowie rozmowy zatrzymał się na dłużej przy jednym pytaniu:<br /> <br /> A kiedy kobieta staję się obciążeniem?<br /> A skąd ja mam takie rzeczy wiedzieć? Przychodzi mi myśl w stylu największego z żyjących fałszerzy myśli, to jest Paulo Coelho. Ta podróbka myśli brzmi: jeden człowiek staję się obciążeniem dla drugiego człowieka, kiedy jest obciążeniem dla samego siebie. <br /><br />… największego z żyjących fałszerzy myśli…<br />Trafne- pomyślał.<br /><br /> Mimo, że nigdy nie przeczytał nawet zdania żadnej książki Paulo Coelho od wielu lat uznawał siebie za jego antagonistę. W imię wyższej literatury. Wiedział, że nie można stać po środku. W tę albo we wtę- jak to mówią nieporadnie jego rodacy. Jemu zdawało się, że wybrał drogę lepszą, drogę Borgesa. Lubił go. Mówił o tym głośno.<br />- Borges to mój ulubiony pisarz.- chełpił się mając świadomość swojej ignorancji. <br /><br />Dlaczego ignorancji?<br /> Nigdy nie przyznał się do jednej rzeczy: że przeczytał tylko jeden jego tomik wierszy, który dodatkowo był tylko kompilacją dokonaną przez polskiego tłumacza.<br /><br />Nic więcej.<br />Wiedział, że i tak przeczytał więcej niż 90 procent społeczeństwa. Ten fakt ułatwiał mu prowadzenie rozmowy. Prowadzenie rozmowy, w którą mógł wpleść kłamstwa, wyssane z palca informacje oraz swoje hipotezy. Dzięki temu robił wrażenie. Wrażenie osoby inteligentnej. Jedyną osobą, która potrafiła się temu wrażeniu oprzeć był on sam. <br /><br />Po śniadaniu wymyślił wiersz:<br /><br />lasy płoną brązową jesienią<br />wszystko zmierza do śmierci<br />tylko jelenie na rykowisku<br />bez lęku patrzą na zbliżającą się<br />Białą Damę<br />dokąd idziesz ludzkości?- myślą- dokąd idziesz?<br /><br />- Piękne.- Pomyślał z satysfakcją- Piękne.<br />Z tym to było nawet śmiesznie. Pisanie wierszy. Fenomen. Miał wrażenie… miał wrażenie, że wszyscy kiedyś napisali choć jeden wiersz. Te wszystkie pierwsze wiersze wyglądały tak samo:<br /><br />Jam smutku bastion <br />Pośród zagubionych ludzi<br /><br />Klasyk.<br />Kolejnym fenomenem jest to, że w kraju dwóch milionów poetów, jak to chyba Miłosz określił, nikt- nawet ci czołowi piszący, praktycznie nie czyta tomików innych. Może to trochę polskie. No, bo przecież, po co czytać? Nie mamy czasu na czytanie. <br />W ciągłym biegu. <br />Śniadanie- Praca- Obiad- Zakupy- Seriale- Seriale- Seriale- Seriale-Jakiś ściągnięty z netu film- Sen<br />Ani sekundy wytchnienia. <br />W ciągłym pędzie, uniemożliwiającym zaspokojenie nieodzownych potrzeb intelektualnych.<br /><br /> Miał jeszcze trochę czasu. Wiedział, że musi trochę posiedzieć nad pracą. Nie miał wyboru. We wtorek musiał przynieść ostateczną wersję pracy. Czwarty raz. Ten miał być ostatnim. Tak jak poprzednie trzy.<br /><br />Ukształtowanie gatunkowe opisów podróży jest niejednolite. Można to stwierdzić na przykładzie przywoływanych wcześniej dwóch autorów: Mikołaj Radziwiłł opis swojej podróży do Ziemi Świętej ubrał najpierw w formę pamiętnika, która następnie została zmieniona na formę listową; Sebastian Fabian Klonowic za to swoją wyprawę do Gdańska spisał w formie poematu opisowego. <br /><br />Istniała jednak grupa utworów, które nie były związane z żadnym z wcześniej wymienionych gatunków. Podobnie jak w przypadku wcześniej omawianych w pracy utworów bardzo ważną rolę odgrywały w nich realistyczne opisy wydarzeń lub zwyczajów.<br /><br />Tak jak w pamiętnikach oraz poematach opisowych przeważają w nich elementy epickie, dzieła o których będziemy mówić w tym rozdziale są klasyfikowane przez badaczy jako itineraria lub bardziej ogólnie jako hodoeporicony . Gatunek ten ze względu na charakter bardziej przewodnika niż dzieła artystycznego jest niejednokrotnie umiejscawiany na granicy literatury a nieliteratury.<br /><br /><br />Nie były to jednak w odróżnieniu od utworów Klonowica i Róździeńskiego poematy, lecz z reguły mniej popularne formy poetyckie zawierające rozbudowane elementy epiki. W tym rozdziale skupimy się na dwóch utworach zasadniczo różnych od siebie formą, budową oraz ich znaczeniem w kulturze staropolskiej. Są to: Jezda do Moskwy… Jana Kochanowskiego oraz Przeważna legacyja Krzysztofa Zbaraskiego od Zygmunta III do sułtana Mustafy Samuela Twardowskiego. W obu utworach autor skupi się na ich „reportażowości”.<br /><br />Pod koniec swojego życia Jan Kochanowski stworzył kilkusetwersowe itinerarium p.t.: Jezda do Moskwy…. Było ono poświęcone wyprawie na Moskwę, którą w 1581 roku zorganizował król Stefan Batory. W trakcie tej eskapady szczególną rolę odegrał kilkusetosobowy oddział pod dowództwem hetmana wielkiego litewskiego Krzysztofa Radziwiłła. On właśnie był bohaterem utworu i jemu to dzieło poeta z Czarnolasu dedykował.<br /><br />Sam utwór nastręczył wiele problemów badaczom. Ogólnie nie spotkał on się z ciepłym odbiorem historyków literatury. Jezda… jest uznawana za jedno z najsłabszych dzieł Kochanowskiego. Zresztą sam autor dokonał wielu korekt w pierwszej wersji swojego dzieła i napisał drugą wersję Jezdy…, która ukazała się już po śmierci Kochanowskiego tj. w roku 1611 jako Wtargnięcie do Moskwy Krzysztofa Radziwiłła. Obu wersjom zarzucano wiele uchybień technicznych m. in. korzystanie z elementów wcześniejszych dzieł autora, niedokładne rymy, niejednolitość gatunkową i raczej panegiryczny styl utworu. Ten ostatni zarzut jest po części zrozumiały. W końcu Radziwiłł był zaprzyjaźniony z Kochanowskim. Udało się jednak wpleść w utwór elementy realizmu. Kochanowski dość starannie jak na kilkusetwersowy utwór opisał szczegóły wyprawy Radziwiłła. Gatunkowo Jezda… jest klasyfikowana jako itinerarium , na co wpływ mają wspomniane przed chwilą opisy, w szczególności opis drogi jaką przebyły oddziały polskie udając się na Moskwę. Jednak jak już wspomniano w pierwszym rozdziale niektórzy badacze wyłamują się z takiej klasyfikacji dzieła np. Jerzy Ziomek traktuje utwór Kochanowskiego jako epinikion, czyli odę pochwalną zwracając uwagę na styl pierwszej części dzieła i ogólny panegiryczny charakter utworu. <br /><br /><br />Umówili się pod Wysoką Bramą. To taka olsztyńska Wieża Eifla. Każdy wie gdzie to jest i jak tam trafić. <br /><br />Przybył kilka minut przed czasem. Wiedział, że ona się spóźni. Zawsze się spóźnia. Już taka jej przypadłość. Kiedyś mieszkała pięć minut od starówki a mimo to potrafiła spóźnić się na spotkanie pół godziny. On mimo to zawsze starał się być przed czasem.<br /><br />Żeby tylko nie musiał nikt na niego czekać.<br />- W życiu potrafię być niesłowny, niestaranny.- myślał- To przynajmniej w kwestii przychodzenia na czas nie chcę aby ktoś miał o mnie jakieś pretensje. <br /> <br /> Usiadł na metalowej ławce przed Wieżą. <br />- Gdyby to była piłkarska strategia to, na jakiej pozycji bym ją umieścił?- Ni stąd ni zowąd to pytanie eksplodowało w jego głowie.<br /><br />Bramkarz<br />?<br />Prawy Obrońca Stoper Stoper Lewy Obrońca<br />? ? ? ?<br /><br />Pomocnik Defensywny Pomocnik Pomocnik<br />? ? ?<br /><br />Skrzydłowy Środkowy Napastnik Skrzydłowy<br />? ? ?<br /><br /><br />Bramkarz: Matka. Nie raz ratowała mnie w podbramkowych sytuacjach, Naprawiała moje życiowe kiksy. Poza tym ma umiejętności przywódcze. Zresztą, co matka to matka.<br /><br />Obrona:<br />Prawy Obrońca: Robak. Solidny. Spokojny, ale potrafi czasem też przyatakować. Poza tym szybko biega podobno( tak wynika z relacji grupki pasłęckich dresiarzy). Bardziej jednak pożyteczny w obronie niż w ataku.<br />Stoper: Ania. Ktoś ten zespół musi trzymać w kupie. Poza tym, kto jak kto ,ale Ania idealne nadaję się na mózg drużyny.<br />Stoper: Paweł Krutul. Widziałem go raz w akcji. Syn Puyola i Maldiniego.<br />Lewy Obrońca: Ala. Potrafi walczyć jak lwica. Jest nieustępliwa. Do końca walczy w obronie. Niezbyt pożyteczna w ataku, ale w obronie gra bardzo agresywnie. <br /> <br />Pomoc:<br />Pomocnik: Roki. Potrafi trzymać wysokie tempo gry. Potrafi być agresywny w obronie, ale też ma sporo fantazji w ataku. Jego minusem jest słaba kondycja biegowa. Dobrze jednak tańczy z piłką.<br />Defensywny Pomocnik: Kruszyna. Nie będę się tłumaczył z tego wyboru. Kto go zna wie dlaczego.<br />Pomocnik: Emil. Szybki w ataku. Uparty jak osioł i zadziorny w obronie. Największy krzykacz na boisku. Ma dobrą kondycję Dużo trzeba, aby coś go ścięło z nóg.<br /><br />Atak:<br />Skrzydłowy: Marta. Gra z olbrzymią wyobraźnią. Jej akcje są pełne rozmachu, choć czasem kończą się klęską. Słabe ogniwo w obronie. Zadziorna, ale jej odporność na ciosy jest słaba.<br />Środkowy napastnik: Ja. Bo tak.<br />Skrzydłowy: Aśka. Zadziorna. Uparta. Mogła by grać na każdej pozycji. Poza tym ma sporą wydolność.<br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br />H<br />E<br />J<br />!<br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br />Ona<br />Hej!<br />On<br />Hej!( z uśmiechem) Spóźniłaś się.<br />Ona<br />Wiem. Wiesz jak to jest… punktualna jak Chyła, w końcu co nie?<br />Oboje się śmieją<br />Gdzie idziemy?<br />On<br />Greenway?<br />Ona<br />No tanio jest… ale chyba mam pieniądze… i chyba chce mi się mięsa.<br />On<br />No to co? Bohema? Naleśniki z kurczakiem i szpinakiem?<br />Ona<br />No. Niby już mi się znudziły, ale w sumie czemu nie…<br />Idą<br />Ona<br />To co tam? Znowu jakaś wielka miłość?<br />On<br />Nie, a ty?<br />Oboje się śmieją.<br />Ona<br />Ja mam Maćka…<br />ON <br />To nie rak można z nim walczyć<br />Ona<br />Powiem Maćkowi! HeHe!<br />On<br />Spoko. On mnie lubi… nie widzi we mnie zagrożenia ( śmiech)<br />Ona<br />Bo jesteś dobry i miły<br />On<br />Tak, tak, tak…teraz tak mówisz… na nic to jednak. Pamiętaj Marta…<br />Razem<br />Miałaś swój czas i on minął!<br />Śmiech<br />Dochodzą do budynku w którym mieści się Bohema. Wchodzą do środka a następnie schodzą w dół do Bohemy. Zajmują miejsce przy stoliku znajdującym się za barem, niedaleko toalety.<br />Mija godzina.<br />Podchodzi kelnerka i zbiera zamówienie.<br />Mija godzina.<br />Kelner przynosi dwa naleśniki z kurczakiem i szpinakiem oblane sosem (miał być beszamel- jest curry)<br />On<br />Coraz mniejsze te naleśniki!<br />Ona<br />Złodzieje! Kapitalisty!<br />Jedzą i rozmawiają<br />Ona<br />A jak z nią?<br />On <br />Cisza.<br />Ona <br />Współczuje ci…<br />On<br />Wiesz. W sumie jakoś tego nie przeżywam…<br />Ona<br />Kurcze… jak to jest…?<br />On<br />Co?<br /><br /><br />Ona<br />Że tobie tak wcześnie przechodzi… że tak ona mówi nie i ty, ty odpuszczasz i jest ok.<br />On<br />Wiesz, że to nie tak. To trwa dłużej. Sporo myślę wtedy…<br />Ona<br />Coś o tym wiem.<br />On<br />Myślę, że ja buduję takie budowle. Kerouac o tym pisał…<br />Ona<br />Kerouac. Skąd ja to znam? Śmiech. Widzę, że czytasz tych samych pisarzy co on.<br />On( uśmiecha się)<br />Ale jestem inny. Poza tym obaj lubimy beatników… wiesz chodzi o to, że ja buduję takie budowle ze słów. Niby są one ryzykowne, ale to pójście na łatwiznę. Wiesz ja powiem kobiecie: Kocham cię. Mocne słowo. I ja w nie wierze w momencie, kiedy to mówię. A tak naprawdę ja tego nie czuję. Mimo ze wierze, że jest inaczej. … To taka budowla, kurcze całkiem dobra ta kawa, spróbuj…<br />Ona <br />Nie dzięki… to, po co to mówisz?<br />On<br />Bo one chcą to usłyszeć. Nie mówią o tym otwarcie, ale coś we mnie to czuję , zresztą jak mówiłem: w tym momencie ja w to wierze. I to mówię. A później… później okazuję się, że to tylko budowla. Konstrukcja słów. Ciężko się z tego wycofać.<br />Ona<br />Kurwa. Ciężkie to.<br />On<br />No ciężkie. Ale wiesz dopiero po czasie okazuję się czy to budowla czy uczucie. I to jest najgorsze. Wątpliwości, wątpliwości kurwa.<br />Ona<br />Ale jakoś sobie radzisz<br />On (śmiech)<br />Wiesz… skille i doświadczenie.<br />Ona(śmieje się) <br />No. A wracając… jak tam .On się ma?<br />On. <br />Dobrze. A dlaczego pytasz?<br />Ona<br />Wiesz, czasem o nim myślę.<br />On<br />On też o tobie myśli. Czasem o tym rozmawiamy…<br />Ona<br />Tak?<br />On<br />Wiesz, myślę że mimo wszystko wyszło to wam na dobre. W końcu oboje jesteście szczęśliwi.<br />Ona<br />No. Wszyscy są szczęśliwi.<br />On<br />A jak tam studia?<br />Ona<br />Dobrze. Mam dużo zajęć. Piszę scenariusz. Mam dobrych wykładowców. Gliński ma też z nami zajęcia.<br />On<br />A później co? Semafor?<br />Ona (śmieje się)<br />Co ty?! Słabo płacą… mogę robić animacje do reklam… na przykład środków na trawienie.<br />On (śmieje się)<br />Srakostop<br />Ona<br />Tak, tak. Dobrze płacą.<br />On<br />I chcesz tak chałturzyć?<br />Ona<br />Nie chcę… ale jak można zarobić.<br />On<br />A jak się czujesz… no wiesz…?<br />Ona<br />Lepiej… już lepiej. Wiesz, tęsknie za wami… za Maćkiem. Robię tysiąc takich małych, zbędnych rzeczy, żeby nie myśleć. Chodzę na zakupy…<br />On ( śmieje się)<br />Konsumpcyjna Świnia! <br />Ona<br />No… galerianka. Hehe. Wiesz, nawet Gombro chodził na zakupy.<br />On<br />W listach tego nie wyczytałem. Hehe. No ale wierzę na słowo jednej z największych gombrowiczolożek w Polsce.<br />Ona (śmieję się)<br />Na świecie<br />On<br />W ogóle to nie zdążyłem ci jeszcze powiedzieć, że ładnie wyglądasz.<br />Ona( śmieje się)<br />Jak rozumiem chodzi ci o to, że dziś nie wyglądam jak skrzyżowanie upośledzonego włóczykija z Czarodziejką z Księżyca?<br />On( śmieje się)<br />Wyjęłaś mi to z ust.<br />Ona<br />Jak zwykle gentleman. Haha<br />On( śmieje się)<br />Znasz mnie. Kultura na przedzie… wiesz wkręciłem sobie ostatnio znowu Bang Gang.<br />Ona<br />Widziałam na laście że tego słuchasz. Pomyślałam nawet że coś może być nie tak.<br />On<br />Jak coś jest nie tak to słucham Ani Dąbrowskiej<br />Ona<br />Daj spokój… Znowu przyszło lato<br />On<br />Zabija mnie ta piosenka.<br />Ona<br />Pamiętam jak wrzuciłeś ją na bloga<br />On<br />Nie ma do czego wracać. To był trudny czerwiec.<br /><br />W tle słychać utwór Ciszy i spokoju p. t: Uzależniony<br /><br />Moje życie to potok pełen wersów kaskad<br />Którego źródło biję w samym sercu miasta<br />Wydłuża dzień. Skraca sen mówiąc: <br />Lubię to.<br />Ona <br />Nie znam…<br />On<br /> To duże Pe z … chyba z dj’em Spoxem<br />Ona( śmieje się)<br />Wikipedia rapu…<br />On<br />Wiesz i’m still in the Game…<br />Ona ( jednocześnie z humorem i agresją)<br />Chcesz ze mnie kpić?<br />Nie powiedziałeś nic<br />Daj pic <br />On<br />Wiesz co się liczy?<br />Szacunek ludzi ulicy! <br />Ona<br />O niej nie myśl jak o suce<br />Pomyśl jak o siostrze! <br />Oboje się śmieją.<br />Ona<br />Wczoraj oglądaliśmy tego nowego „Star Treka”. Maćkowi się podobał. Wiesz do kina bym na to nie poszła, ale ogólnie może być, fajne efekty były, no i ten… Spock. Spock był fajny.<br />On<br />Zahary Quinto<br />Ona<br />Chyba w Herosach grał czy w czymś takim.<br />Tak. Sylaba. Ludzie podobno na ulicy wyzywali go… mylili rzeczywistość z filmem.<br />Ona<br />Film z rzeczywistością…<br />On<br />Yhm. Poloniści. Hehe<br />Ona<br />Magistry. Widziałeś nowego House’a?<br />On<br />Jeszcze nie. Nie mam jak ściągnąć.<br />Ona<br />Wy jesteście jak House i Wilson.<br />On<br />Może coś w tym jest… tylko On mi jeszcze nie wsypał dla zabawy amfetaminy do kawy<br />Ona<br />Jeszcze nie… On… Dla niego jesteś ważny.<br />On<br />Wiem. Wiesz jak mnie kiedyś nazwał?<br />Ona<br />Wiem. Swoim kręgosłupem moralnym.<br />On<br />Kurwa może miał rację. Może ty też ją masz. Może czasem jestem Wilsonem.<br />Ona<br />Czasem jesteś nim, czasem Housem. To normalne.<br />On<br />Myślę że większość z nas czasem jest Wilsonem. A Mouse? Housem jesteśmy gdzieś w głębi…zawsze.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3064980289353720392-6232817008962239071?l=zbocianiegogniazda.blogspot.com' alt='' /></div>Bocianhttp://www.blogger.com/profile/16406846791714726240noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3064980289353720392.post-51294002310868312792009-12-08T12:53:00.000+01:002009-12-08T12:54:22.087+01:0010<br /><br />Witamy się jak zwykle. Ona przytula się do mojego ciała kładąc głowę gdzieś na wysokości klatki piersiowej. Zawsze byłem większy od reszty. No, zawsze byłem wyższy. Tak będzie uczciwiej to określić.<br /><br />Nie ma w tym nic z fizyczności damsko-męskiej. Nic, chyba, że wtrącić te ramy fizyczność między misiem a miodem.<br /> <br />-Siadaj. Zaparzyć ci herbaty?- Widzę, że ma mało czasu mimo to stara się mnie przyjąć jak najlepiej. Zawsze tak było. W sumie to nasza cecha narodowa. W jednym rzędzie z ukrytym antysemityzmem i pijaństwem.<br />Żadne z nas nie pamięta, kiedy się spotkaliśmy pierwszy raz. Po prostu funkcjonowaliśmy obok siebie coraz intensywniej.<br /><br />Rozkładam sobie czarne, plastikowe krzesełko i burczę coś w stylu cześć do tej młodej dziewczyny, której imienia nigdy nie pamiętam, a która siedzi z Aśką w tej klitce zwanej buńczucznie wypożyczalnią i wydaje ludziom chcącym skorzystać z miejskiego lodowiska łyżwy. W środku panuje identyczna temperatura jak na zewnątrz. No bo przecież na cholerę komuś ogrzewanie w zimie! Jak jest lodowisko to musi być zimno. Jak jest zima to musi być zimno. A że obie rzeczy zwykle koegzystują: to musi być zimno.<br /><br />Opowiadamy sobie coś o studiach. Dyskusję przeprowadzają teoretycznie trzy osoby, jednak dziewczyna, której nie pamiętam imienia, wyraźnie się wycofała. O ile pamiętam nie czuję się zbyt mocno w tym temacie. No cóż nie każdy musi być studentem, choć ostatnio mam wrażenie, że każdy coś studiuje. Miliony dziennikarzy, geodetów i kosmetolożek zapełniają metry kwadratowe naszego skromnego kraju. A ona? Może interesuje się sztuką? Może norweską sceną techno? A może niczym… zresztą to absolutnie nieistotne. W danym czasie ważne jest by dobrze wykładała łyżwy.<br />Aśka jest z Pasłęka. Mimo, że wszystko zaczęło się w Pasłęku przyznam, że byłem tam tylko raz. Pamiętam to jak dziś.<br /><br />W Pasłęku byłem tylko raz. <br />Gdzieś tam na jakimś weselu. Miałem jechać z Aśką. Przywitała mnie kiepska pogoda. I dworzec…fenomenalny. Po prostu jedyny w swoim rodzaju. Z zamknięta kasą biletową i z otwartym solarium. Nigdy nie widziałem solarium na dworcu kolejowym. <br />Sun- Tips. <br />Swoją drogą to ciekawa nazwa na solarium. Słoneczne paznokcie. Jak jakiś wytwór postnuklearny prosto ze świata Mad Maxa i Fallouta. Połączony kurs opalania się z kursem robienia sztucznych paznokci. Wszystko, czego potrzebuje kobieta w jednym miejscu. Cielesność w stanie czystym. Budujemy swój wygląd. Obok solarium… no cóż by innego: Odzież dla każdego. Otwarta w soboty od 9 do 13, w dni tygodnia od 9 do 17. Ciekawe czy znalazłbym tu dla siebie garnitury od Versace, koszulki polo Ralpha Laurena? No co? W końcu nazwa do czegoś zobowiązuje. <br />Jest żółto- brązowo. <br />Zegar wskazuje sześć minut po szóstej. Cały czas sześć minut po szóstej. Mimo, że jest plus minus czternasta. Sześć minut po szóstej. Wiara w szatana stymuluje moje samopoczucie. Niepewność. Sześć minut po szóstej.<br /><br />-Duży dziś ruch?- Rozmowa ma to do siebie , że od czegoś trzeba zacząć.<br />-W sumie nie- Asia krząta się po elemencie klitki stanowiącym zastępstwo kuchni przygotowując tą nieszczęsną herbatę.<br />- Dziwne. W końcu dziś niedziela, no i nawet ładnie jest ale mroźno.<br />- Ja tam nie narzekam. Nie chce mi się dziś tu siedzieć. Można się zabić. Poczekasz na mnie do końca pracy?<br />Nie potrafię odmawiać. Przypuszczam, że to jakaś jednostka chorobowa, której nie mogą jeszcze zdefiniować amerykańscy naukowcy. Jak ten cholerny CFS. <br /><br />CFS? <br />Hmmm… <br />Tak! CFS:<br /><br />Zespół chronicznego zmęczenia( ang. Chronic fatigue syndrom w skrócie CFS) opisano po raz pierwszy w literaturze fachowej 21 lat temu. Jakiś czas potem Światowa Organizacja Zdrowia uznała CFS za odrębną jednostkę chorobową. <br /><br />- W sumie czemu nie.- Zawsze tak odpowiadam. Kurwa. Zawsze tak odpowiadam. Choćbym miał milion lepszych i ważniejszych rzeczy do roboty( w tym przypadku tak nie jest) to zawsze powiem:<br />W sumie czemu nie.<br /><br />- No to super.- Aśka już w momencie zadania pytania znała moją odpowiedź, więc tak naprawdę chciała się tylko upewnić.-Pójdziemy jeszcze po drodze d Biedronki, co?<br />-W sumie czemu nie.- Mogę iść Nie ma wrrrrr<br />-Wczoraj super był.- Jej rozmarzony wzrok potwierdza to zdanie.<br />-Dziś rano było trochę gorzej-Mój czerstwawy wygląd potwierdza to zdanie. <br />Nastał właściwy moment by w końcu pośmiać się i z kaca Od rana nas męczył, drążył nasze kości, zabierał nam jedzenie. Teraz niech siedzi w kącie i słucha jak się go wyszydza.<br />- Daj spokój. Myślałam że umrę w pracy, dobrze że … rano otworzyła i przygotowała wszystko inaczej by była mogiła. Łukasz jeszcze tam dochodzi do siebie.<br />- No roki mi pisał żebym mu Coli kupił.<br />- Hehehe leniwiec! A Kruszyna jak tam?<br />- Ok. Poszedł do domu z samego rana.<br />-Ma chłopak zdrowie.<br />- No nie da się tego ukryć- Herbata jest w sam raz. Rozgrzewa moja twarz do grymasu zwanego uśmiechem.<br />-Fajnie, że przyszedłeś- Aśka zmienia ton głosu na bardziej misiowaty…<br /> -Proszę wyczyścić łyżwy! I nie pchać się!- I misiek stał się w sekundę niedźwiedziem.<br /> - No bo… niedługo wychodzi to ja bym sama została. – Niedźwiedź kurczy się do rozmiarów misiaczka.- To fajne że chcesz ze mną posiedzieć.<br />- Wiesz umówiłem się jeszcze z Chyłą w Green Way’u.<br />- Acha- W tym momencie stoi przede mną mała zawiedziona siedmiolatka, którą jednakowoż mam zamiar ułagodzić tymi to słowami:<br />-Mamy jeszcze kupę czasu to skoczę do tego Green Waya a później wrócę i ci potowarzyszę.<br />-Tak? Kochany jesteś.- Lubię to słyszeć od siedmiolatek. To chyba jakieś zboczenie<br /><br />- Może chciałbyś pojeździć trochę na łyżwach. Jest mało ludzi, a ty mówiłeś, że nigdy nie jeździłeś, więc może…<br />No i w moim umyśle zapala się czerwone słowo<br />ALARM!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!<br />Wszystko wszystkim ale to chodzi o moje życie. Nigdy ale to nigdy nie jeździłem na łyżwach. Nigdy to nigdy nie złamałem sobie niczego. Mam jakieś przeczucie, że jak się rozdziewiczę z pierwszego punktu, to po kilku sekundach rozdziewiczę się z drugiego.<br />- Nie dzięki. Jakoś się nie czuję.<br />Organizm się broni. Na szczęście…<br />- Spróbuj! To łatwe!<br />-W sumie czemu nie.<br /><br />KURWA!<br /><br /> $@##$(&^%%*$#!^&#&&!@#&*__)(&^$##@wrrrrrr##@!W@&#&*()^^%#%#@$@! ~%^&#@^&&&*$@!!))(&%$&##^#!$!~$$^%^*!(9((&!!)_)!**!*&!^!_!*^!&!(!* &!&!)!(!&!(!!%%#%%^I$^&*<br />%&##&(()(<br />wrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrr Kuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuurrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrwwwwwwwwwwwwwwwwwwwwwwwwwwwwwwwwwwwwwwwwwwwwwwwwwwwwwwwwwwwwwwwwwwwwwwwwwwwwwwwwwwwwwwwwwaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa666)()&Y*%#%@ !##^%@^*$@!&((*%kiss rządzi)$#%^W@^#%^&^#%^%^&%@&#&*#^*(&%($#!!&^^&$!$$%^@%””>”<br />_!(!)U!(&^^^NNNNNNNNNNNNNNNNNNNNNNNNNNIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIDDDDDDDDDDDDDDDDDDDDDDDDDDDDDDDDDDDDDDDDDDDDDDDDDDDDDDDDDDDDDDDDDDDDDDDDDDDDDDDDDDDDDDDDDDDIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOTTTTTTTTTTTTTTTTTTTTTTTTTTTTTTTTTTTTTTTTTTTTTTTTTTTTTA<br />K<br />R<br />E<br />T<br />Y<br />N<br /><br />ŚMMMMMMMMMMMMMMMMMIIIIIIIIIIIIIIIIEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEERRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRĆĆĆĆĆĆĆĆĆĆĆĆĆĆĆĆĆĆĆĆĆĆĆĆĆĆĆĆĆĆĆĆĆĆĆĆĆĆĆĆĆĆĆĆĆĆĆĆĆĆĆĆĆĆĆĆĆĆĆĆĆĆ<br /><br />- W sumie kiedy mam się nauczyć jak nie teraz.-I się uśmiecham. A uśmiech ten pełen jest bólu i śmierci.<br /><br />W tym momencie, kiedy jestem już naprawdę blisko śmierci wypadałoby opisać moich oprawców. Z trójki: lód, łyżwy, Aśka większość społeczeństwa zna pobieżnie lub nie dwoje pierwszych. Aśka w świadomości społeczeństwa jeszcze swego miejsca nie znalazła. Jeszcze nie. Ale znajdzie. I wierz mi o społeczeństwo, wbije się w twoje ciało niczym szpikulec do lodu. Na pewno będzie bolało.<br /><br />Aśka potocznie jest bardziej znana jako Ruda. Nie będę tłumaczył dlaczego?<br /> Naprawdę wierzę w to, że mój potencjalny odbiorca nie jest idiotą. <br /><br />Najśmieszniejsze w rudości Aśki jest to, że tak naprawdę jest na blondynką. Dawno, dawno temu nie było rudości była blondość. Nie mam pojęcia, kiedy to się zmieniło, wiem tylko że odkąd ją pamiętam była ruda. No może bardziej kolor jej włosów odpowiadałby barwie ognisto czerwonej. <br /><br />Zważywszy na jej kolor włosów i część charakteru można by ją było czasem określić, cytując klasyka polskiej inteligencji: małpą w czerwieni. Byłoby to zdanie zarówno oddające część jej duszy jak i krzywdzące resztę. Była w niej czasem widoczna ta maniera jedynaka, która to charakteryzowała się hmmm… pewnym zacietrzewieniem się i trzymaniem kurczowo własnego zdania, ale też potrzebą nieustannego ruch no i last but not least potrzebą bliskości innego człowieka.<br /><br />Jej częścią uzupełniającą był niejaki Aleksander Łukasz Robak. Osobni ciekawy i inteligentny jakby od początku stworzony do tworzenia yang i ying z Rudą. Ciekawa z niego była też postać. Początkiem niech będzie imię, bądź też szerzej: dane personalne. Bowiem każdy z członów układu znaków, którym się podpisuje był jego wyznacznikiem, dla jakiegoś określonego kręgu znajomych. Dla jednych funkcjonował jako Aleksander vel Olek, dla innych był to Łukasz( sam należę do tego grona) a dla reszty był Robakiem ( co ciekawe tylko część tej części wiedziała, że to nazwisko a nie pseudo). Poza tym ten ateista- teolog charakteryzował się olbrzymią dawką inteligencji i…<br /><br />No ale Robak będzie później…<br /><br />Śmierć nadchodzi czasem cicho i niespodziewanie, czasem natomiast nadchodzi z krzykiem, świstem łyżw oraz odgłosem bezwładnego ciała uderzającego bezwładnie o lód.<br />Takiej śmierci się właśnie spodziewam kołysząc się nieporadnie na dwóch malutkich kawałkach metalu zespolonych z plastikowymi butami. Krok po kroku do śmierci. Wszyscy się na mnie patrzą. Wszyscy. Czekają aż poleje się krew. Krok. Krok. Krok.<br />Tufff<br />Tufff<br />Tuffff<br />Jam Godżilla na łyżwach. Upadający kolos.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3064980289353720392-5129400231086831279?l=zbocianiegogniazda.blogspot.com' alt='' /></div>Bocianhttp://www.blogger.com/profile/16406846791714726240noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3064980289353720392.post-11261902115042573382009-12-04T15:03:00.001+01:002009-12-04T15:05:53.849+01:00Jestem jak dziecko. <br /><br />Gorzej. <br />Jestem jak olbrzymi ględzący bobas. Samokrytyka oznacza, że żyję. Lód nie okazał się miejscem mojej kaźni. Każdy ma takie miejsce kaźni, na jakie zasłużył. <br /><br />Jest po wszystkim. Mroźny wiatr smaga moją nierówną twarz. Cholerny zimny wiatr, mentolowy wyziew Eola. <br /><br />Miasto Olsztyn.<br /><br /> Miasto- dobre sobie. Prosta droga pouzupełniana nierównym chodnikiem w związku z ostatnimi chłodami jest dziś jakoś mniej przechodzona. Lubię takie spacery. Jestem jak chodzący Vanishing Point. Pyk pyk pyk z jednego miejsca do drugiego pyk pyk pyk i jestem już gdzie indziej. Tupot dużych stóp.<br /><br />Jezu kobieto! Twój stary powinien uwolnić orkę. Gdybym był lustrem w twoim domu pierwszego dnia bym się stłukł. Dla jednych to rubensowskie kształty, dla drugich wynik hamburgeryzacji życia. Dla mnie ta kobieta jest po prostu otyła. Gruba mistrzyni nie myślenia o sobie. Można by to nawet częściowo utożsamiać z altruizmem, gdyby nie to, że nie ma w tym żadnej myśli. Po prostu jest przetłuszczenie od łydek po włosy. <br /><br />oh I’m so clever, I'm so clever, I'm so clever<br />until my paranoia kicks in then I’ll accuse her<br />of doing all the worst things i do best<br />its funny how me fucking her about<br />has got me in this fucking mess<br /><br />liar liar liar liar pants on fire<br />lies alibis lies more alibis<br />from the truth, i admit I’m more than shy<br />ain’t it the times we are living in<br />everybody’s doing it so why cant I? <br /><br /><br />Nigdy bym jej tego nie powiedział w twarz. Nie krzyknąłbym: Hej spasła imitatorsko życia nieotyłych ludzi! Z drogi Blobie na małych nóżkach!<br />Nie. Tak nie potrafię. To wszystko zostaje między mną a moimi neuronami. Przepełnienie gniewem i żółcią. <br /><br /><br />! ! R U<br />! G B<br />A A<br />B B<br />A*<br />*w oryginale ma to kształt serca.<br /><br /><br />zazwyczaj mam problemy<br />w prostym komunikowaniu się<br /><br />tak żeby a znaczyło a a nie be<br /><br />Idź ty kurwa z twoją przeintelektualizowaną gadką!<br /><br />fakty są jasne<br />pragnienia proste<br />sukcesy nieprzewidziane<br /><br />„Daj spokój! Marcela na pewno nie będzie chciała isć”<br /><br />Zielone. Jezu one chyba mają z trzynaście lat a ubierają się już w płaszcze. Ja chodziłem wtedy w szerokich porach. Do tej pory gdzieś po szafach w domu kręcą się moje brunatne Fubu. Chłopcy dziś albo są parodiami skate’ów nosząc rzeczy stworzone teoretycznie dla dzieciaków z ulicy. <br />„Idziesz jutro do kina?<br /> Może, a na co?”<br /><br />Jak te spodnie Prosto kosztujące 200 złotych. Kurwa, jakie normalne dziecko… jakiego zwykłego rodzica stać na spodnie za 200 złotych. Albo druga strona… 15-letnia Bohema strojąca się niczym dzieciaki z Paryża. Kiedyś… kiedyś kapelusz i płaszcz zarezerwowane były dla mężczyzn. Teraz przejęły tą opuszczoną przez brzuchatych kolesi w swetrach w paski działkę dzieciaki częściej zaglądające do gazetki H&M niż książki do Historii.<br /><br />Sam mam płaszcz… może dlatego tak to mnie denerwuję… dlatego tak bawi…może ja też za często czytam Logo… za często znam się na modzie…<br /><br />WWA miasto szyku ale i stylowych bubli<br />Buty Ferrari i różowe polówki<br />Na mieście mnóstwo pedałów chociaż żaden nie jest gejem<br />Zajarali się Beckham'em i latają z irokezem<br /><br />Niejeden nawinął już o kwestiach mody<br />Pseudo hipisi,2packi, kopie Dody<br />Spodnie z krowy, bandany, różowa skóra<br />Mam styl z bloków lecz nie wyglądam jak burak<br />Po tym, co noszę dobrze widać skąd jestem<br />Zbyt brzydki i bez lansu, by chodzić po Chmielnej<br />Z boku mody o której piszą różne Glamoury<br />Fryzury zero z boku trzy milimetry u góry <br /><br />Powietrze pachnie dymem. Uwielbiam to w październiku. Czuć zbliżającą się zimę. Zapach nadchodzącej pustki pomieszany z wszechogarniającym dymem. Dymem palonych na działkach trupów roślin.<br /><br />Zgłodniałem. Nie robiłem sobie obiadu wiedząc, że spotkam się dziś z Martą. No cóż mięsa nie będzie. Gulasz meksykański z soją i ryżem nie jest zły. Po setnej konsumpcji lekko już mi brzydł, ale nie stać mnie dzisiaj na większe fanaberię. Urok studenckiego życia.<br />„ spoko nawet było. Posiedzieliśmy w Impulu do…”<br /> „ Wziąłeś siatkę?”<br />Jak będę wracał to skoczę do Biedronki.<br /> Pasztet Ser<br /> Mleko<br />Tak z dwa jabłka kupię<br />No i te batony …<br /> Choco<br /><br />Hmmm fajny ma tyłek. Patrzy na mnie. Utrzymaj kontakt wzrokowy, utrzymaj. Czarne duże oczy. Niezła… Impulsiara…no ale co popatrzeć na siebie można.<br />Może wpadnę do biblioteki? Wypożyczyłbym coś. Świetlicki? Może będzie coś tej Herthy Muller… dostała Nobla w końcu… warto się zaznajomić. Ty cholerny snobie ! Hehe! Intelektualista z Bożej łaski… może coś więcej z Amora Oza? No nic zobaczymy. Najpierw muszę jednak trzeci raz wyrobić u nich kartę… kolejne pięć złotych w plecy.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3064980289353720392-1126190211504257338?l=zbocianiegogniazda.blogspot.com' alt='' /></div>Bocianhttp://www.blogger.com/profile/16406846791714726240noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3064980289353720392.post-82495693823591983922009-11-28T14:32:00.000+01:002009-11-28T14:34:32.623+01:00Trzeba przejść pierwsze uderzenie chłodu. To trwa jakieś 10-15 minut. Taki w sumie dość dziwny dysonans. Jeśli staniesz na moment i popatrzysz się w słońce to zdaje ci się, że jest ciepło, nawet lekko gorąco. Twoje dłonie jednak kurczą swoją objętość od mrozu przybierając kształt pięści.<br /><br />niebo już dawno nie było tak chmurzasto-błękitne<br />jest zima<br />w tym kraju zawsze zima jest<br />bardziej dosadna w porównaniu do innych pór roku<br />gdyby niebo było mężczyzną z reklam<br />nie wystarczyłoby wsystkich szamponów świata<br />by zwalczyć padający z jego głowy łupież<br /><br />Kant codziennie patrzył<br />przez swoje okno<br />na wieże kościoła znajdującgo się na przeciwko<br />gdy widok zasłoniło mu drzewo<br />kazał je ściąć<br />na śnieg nic poradzić nie mógł<br /><br />jest pięknie<br /><br />Nie wiem dlaczego. Nie wiem dlaczego wtedy nie uciekałem. To przychodzi tak szybko. <br /><br />Myśli …<br /><br />- Masz fajkę?- Głos z ciemności wypłynął tuż za moich pleców.<br />Nawet nie kazałem im spierdalać. Nie miałem fajek. Przecież ja nawet nie palę. Nie liczę tych fajek wypalonych z Agatą lub Emilem na balkonie ich mieszkania.<br />To kwestia jednostkowa.<br /><br />Mogło to trafić na kogoś innego. Trafiło na mnie. W sumie dobrze, że nie mieli noża. Za głupi byli na napad. Nawet mnie nie okradli. Sam siebie bym okradł. Tylko te kilkanaście ciosów. Sam siebie bym okradł.<br /><br />Nie widziałem… Nie widziałem twarzy. Nie widziałem ich twarzy. Nie widziałem ich twarzy?<br /><br />Hmmm.<br /> ….<br /> <br /> Podobno, jak kobieta spojrzy na mężczyznę dłużej niż kilkanaście sekund to oznaka, ze się jej podoba. Ta blondynka przechodząca drugą stroną drogi była w takim razie gotowa płodzić dzieci ze mną seriami. Jej oczy świdrowały mnie bardzo długo. Jeśli było to czternaście sekund , to było to najdłuższe czternaście sekund w historii wszechświata.<br />Czas jest względny.<br /><br />No cóż. Niektóre kobiety mają bardzo dziwny gust.<br />Fajne miała piersi. Kształtne stanowiące kontrast do jej wełnianego swetra. Ludzkość nigdy nie powinna wynaleźć grubych wełnianych swetrów. <br /> <br />Pogoda sprzyja budowaniu zdań.<br /><br />Czasem<br />coś mi mówi że to wszystko<br /> <br /> nie ma sensu<br /><br />Od uderzenia serca do uderzenia serca chwila<br />Arytmia życia<br />Arytmia świata<br />Zaburzenia optymizmu ducha<br />Nawet joga nie pomoże ci kiedy brak jest pytań<br /><br />czasem<br />małe ludziki w małych samochodach<br />pędzą między małymi budynkami<br />to jak piętnasta bajka o królestwie Lajlonii<br />Allen Ginsberg już odmówił żałobną modlitwe<br /><br />czasem<br /><br />czas <br /> posprzątać zabawki <br />kończy się czas na relaks<br /><br />Czasem <br />warto się cofnąć do czasów nieistniejących<br />obudowanych o naszą tęsknotę<br />żeby zobaczyć<br />kolistość naszych zachowań<br />gdyby prawdy były oczywiste<br />to nasze piaskownice nie byłyby ubabrane gównem<br /><br />Zawsze w najważniejszych momentach brakuje kartki. W idealnym świecie twórcy przybory, nieważne czy kartka i długopis, czy sztaluga, powinny znajdować się przy każdym większym drzewie lub przydrożnej lampie. Nie musiałyby być tam cały czas. Skądże! To nie ekologiczne. Mogłoby to wyglądać jak rozciągnięta na cały świat akcja z „Zaczarowanego ołówka”.<br /> Idziesz. <br /> Masz pomysł.<br /> Pyk! Pyk! Bum!Bum!<br /><br />Pojawia się przybór.<br />No i możesz zapisać swój pomysł. Możesz go namalować. Możesz nagrać. Rób, co chcesz!<br /> A co z resztą zawodów? <br />Hmmm twórca to nie zawód. No wiadomo o co mi chodzi!<br /><br /> Hmmm….. Nie każdy pomysł musi być w końcu doskonały!<br /><br />To kwestia pogody. Powinienem jechać jednak autobusem. Mimo wszystko. Mimo, że praktycznie zawsze chodzę, a praktycznie rzadko jeżdżę. Boże! Przecież ja nawet nie mam prawa jazdy. Miałem problem ze zdaniem egzaminu na kartę rowerową, mimo że rower przez wiele lat stanowił metalowy odpowiednik moich nóg, a co dopiero mówić samochodzie, skoro do tej pory prowadziłem go i za mało i zbyt krótko. Ale jak to powiedział Wojtek Kowalczyk:<br /> „ Po co mi samochód skoro są taksówki!”<br /><br />taki czas . <br />taka zima. <br /><br />To wszystko jest jak ze snu muzyków Bang Gang. Ja też czuję, że something wrong. Kurwa, something wrong. Czasami serce pulsuje mocniej. Pocę się bardziej niż grając w Guitar Hero. Ręce drżą mi, mimo tego, że teoretycznie nie mam się czego bać. Teoretycznie. Teoretycznie podobno saper zna się na swojej robocie. A jednak. Jednak saperzy też umierają. Taki już człowieczy los.<br /><br />Wszystko rozgrywa się z reguły w pierwszej osobie liczby pojedynczej skonfrontowanej z drugą osobą liczby nieodczuwającej tak samo. Reguły gry już znam. Gorzej jak naprzeciwko ciebie staje ktoś reprezentujący pierwszą osobę liczby pojedynczej odczuwającej to samo, ale… . Skurwysyn. Nie ma takiego kombosa by wygrać bez bólu, zawsze wychodzi się z walki pokiereszowanym, a wynik brzmi: <br /><br />You lose!<br /><br /><br />Tak to już bywa… życie. Banał. To jest wszystko jak w Watchmen. Kiedy jesteś mały wierzysz w dobro i zło. W dobrych i złych ludzi. A później …. Nagle się kurwa okazuje, że tego nie ma. Dobro i zło jako same w sobie nie istnieją. Są tylko uczynki. Zdarzenia i czyny. Nie ma w nich dobra lub zła z zasady. Są rzeczy często dobre dla jednej strony a złej dla drugiej. Są zwycięzcy i pokonani. I tak z sekundy na sekundę, z minuty na minutę, cały czas wszystko się toczy, role się zmieniają. Kolistość czasu.<br /><br />Zbudowałem cię z wosku<br />(jego zapach przypomina mi pewien wiersz Stachury)<br />i z pustki za tymi co na pustyni<br />wybawiają ludziki operujące kuszą i bombami<br /><br />Krainy smutku<br />Przemierzyłaś wzdłuż i wszerz<br /><br />Zbudowałem cię z wosku<br />A później o tym zapomniałem<br /><br /><br />Zbudowałem cię z wosku<br />Odpowiadającemu kolorowi twojej cery<br />Nie myśląc o tym, że wosk nie jest wieczny<br />Zapaliłem w sobie ogień...<br /><br />Tak naprawdę nie czuję nic. Oprócz zimna nic. Może lekkie obrzydzenie. Jakiś mały wredny chochlik siedzący między trąbką Eustachiasza a mózgiem podpowiada mi myśli zupełnie dla mnie nietypowe.<br /><br />Kurwa mać!<br /><br />Mam wrażenie, ze obudziłem się w krainie idiotów i meneli. Mijam ludzi na przystanku. Stado tworzące nietypową mieszankę kiczu, brudu i głupoty. Bardziej już kocham grunge niż ludzi zatraconych tak bardzo w ukochaniu siebie, że nie potrafią spojrzeć w lustro. Często po drugiej stronie nie ma nic. Pustka, brud i głupota. <br /><br />Nie jestem zły. <br />To nie ten stan. <br /><br />Jestem totalnie krytyczny. To taki mój sposób na odreagowanie tego co mnie dotyka. Oni patrzą na mnie jak na kosmitę. Czasem. Wiec i ja nie mam litości dla skurwieli. Jak Kuba Bogu tak i Bóg Kubie.<br /><br />Nie wierze w ten świat. Nie wierze w świat wypełniony chłopcami ubranymi w różowe polówki naśladującymi to, co Dawid Beckham wypromował kilka lat temu i co dawno minęło. Świat poszedł do przodu… Taki już urok prowincji, że wszystko przychodzi później i to w najbardziej karykaturalnej formie.<br /><br />Kiedyś byłem pierwszy. Byłem krok przed nimi. Pierwszy ubrałem marynarkę, później kapelusz, gdzieś była jeszcze kamizelka. A oni? Oni patrzyli na mnie z politowaniem uzupełnionym słabością. Wiedzieli, że nie mają odwagi. Tchórze zawsze wychodzą drudzy na ulicę. I nagle… Raz, dwa, trzy…Pół roku później widzę ich. Takich samych jak ja wcześniej. I ty pierwszy nie masz gdzie uciekać, gdyż nagle zamiast sobą stajesz się elementem grupy. Nieswojego świata.<br /><br />Zapala ci się czerwona lampka.<br />To jest jak w poradniku egoisty:<br />Przecież nie możesz być tak jak oni! Kurwa! Przecież nie możesz być taki sam. Taki sam jak ktokolwiek!<br />Musisz być jednym olbrzymim Ja.<br /><br />Ja<br />Zresztą tak naprawdę to nieistotne. <br /><br />Gniew, jaki czasem mnie przepełnia, spowodowany jest tym, że… no właśnie? Może po prostu chciałbym zostać beatnikiem. Jeździć po kraju w towarzystwie polskich odpowiedników Jacka Kerouaca i Neala Cassidiego, szczególnie byłby to dziwne, gdyż w rzeczywistości chyba nie lubię takich typków jak Dean Morriarty, a w szczególności nie lubię Cosmo. Cosmo jako człowieka, nie jako artysty. Cosmo jako człowiek ma coś z Krystiana. A Krystian to chyba jedyna osoba na świecie której nie lubię, zresztą z wzajemnością.<br /><br />Olsztyn zimą jako miasto praktycznie nie istnieje. To grobowiec. Pięknie obielony śniegiem grobowiec. Nie jest to świat rodem z Fallouta, ale wiele do tego mu nie brakuje. Zresztą ,jeśli można jakoś opisać to miejsce to mi przychodzi tylko jedna nazwa: Miasto- ogród. A jak wiadomo zima jest dla ogrodu bardzo nieprzychylna. Wpływ ma na to również położenie miasta. Niby nie jesteśmy aż tak bardzo na wschodzie, ale od Mińska mamy zaskakująco blisko. I wszystko , co przychodzi ze Wschodu, zaczynając od mroźnej zimy, a kończąc na gorących żołnierzach Armii Czerwonej zawsze jakoś miało do Olsztyna bliżej niż do innych miast.<br /><br />I teraz przydałaby się jakaś fotografia żołnierza Armii Czerwonej. Takowego nie posiadam, a więc:<br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br />Miejsce na twoją własną prywatną fotkę żołnierza Armii Czerwonej.<br />Tu<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3064980289353720392-8249569382359198392?l=zbocianiegogniazda.blogspot.com' alt='' /></div>Bocianhttp://www.blogger.com/profile/16406846791714726240noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3064980289353720392.post-64969869856096647472009-11-25T11:01:00.002+01:002009-11-25T11:04:44.134+01:00Coś pochmurnie dziś, coś deszczowo<br />emo-pogoda idealna na emo-czasy<br />zrobiła nam się druga Irlandia<br />padająca<br />na kolana<br />wezmą nas wspólni nobliści<br />zatrważająco do siebie podobni<br />i opowiedzą o czasach błotnistego dojrzewania<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3064980289353720392-6496986985609664747?l=zbocianiegogniazda.blogspot.com' alt='' /></div>Bocianhttp://www.blogger.com/profile/16406846791714726240noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3064980289353720392.post-927777290624719892009-11-23T08:44:00.001+01:002009-11-23T08:47:17.816+01:008<br /><br />511-272-009: No cześć!<br />632-448-227: No siema Ryś. Dobrze , że zadzwoniłeś.<br />Ryś: Co tam?<br />632-448-227: A w domu siedze. Wiesz robote dostałem.<br />Ryś: Gdzie?<br />632-448-227: Rozdaje ulotki wydawnictwa do którego złożyłem kiedyś cv. Chujówka niby ale zawsze jakaś kasa.<br />Ryś: Kurwa Krawiel ty to zawsze znajdziesz jakiś literacki fach<br />Kurwa Krawiel: Wiesz Ryś trzeba pracować. Wysłałem teksty do Reda.<br />Ryś : Znowu? Przecież cię już drukowali.<br />Kurwa Krawiel: Za dwa numery mają puścić coś nowego.<br /><br />Tururururuuuuuuu<br /><br />Ryś: Czekaj… dostałem wiadomość na giegie.<br />Kurwa Krawiel: Chuj z giegie<br /><br />Kruszyna<br />Siemanko.<br />Krzysiek<br />Siema, a co tak szybko uciekles?<br />Kruszyna<br />A musiałem ojcu pomóc.<br />Krzysiek<br /><br /><br />Kurwa Krawiel: Jesteś?<br />Ryś: Jestem Michasiu jestem hehhehhe. Czekaj.<br /><br />Krzysiek<br />z/w<br />Kruszyna<br />Ok.<br /><br />Ryś: No już.<br />Michaś: Słuchałeś już nowego Buriala?<br />Ryś: Nie , a wydał coś?<br />Michaś: Epke, konkretna nawet…wiesz… mocny dubstep no i plus lekki industrial.<br />Ryś: Ściągnę sobie.<br />Michaś: Ściągnij. Stary Burial rządzi. Stary wiesz arfggdjh<br />Ryś: Co?! Powtórz bo coś niewyraźnie słyszałem.<br />Michaś: Byłem wczoraj na slamie w takim starym squacie. Wiesz gromadka antify tam sobie gniazdko uwiła. Nawet fajne<br />Ryś: Czytałeś tam coś?<br />Michaś: Chciałem, ale tam takiego gościa spotkałem, co to wcześniej był na slamach, taki starszy, nawet nieźle pisze, no i żeśmy sobie popili bo on flaszke miał i już mi się nie chciało<br />Ryś: hehehe bohema!<br />Michaś: A co!? Olsztyn rządzi hehehe. Wujek Michał jest we Wrocławiu to niech wiedzą, że przyjechał.<br />Ryś: Tylko kurwa znowu nie wal głową w mur jak na tych spotkaniach w Warszawie. Do tej pory mamy złą sławe.<br />Michaś: Krzysiek spoko. Przynajmniej staliśmy się legendą hahaha<br />Krzysiek: Taaa czarną owcą raczej. Swoją drogą do tej pory zastanawiam się jakim cudem w tydzień po powstaniu grupy ktoś o niej wiedział w Toruniu i jeszcze wyszła opinia że jesteśmy bandą aroganckich skurwysynów.<br />Michaś: Dobry ten czerwic był…<br />Krzysiek: Ale skończył się. Czerwce czasem się kończą.<br />Michaś: Piszesz coś ?<br />Krzysiek: Mam trochę nowego materiału…<br />Michał: Wyślij mi.<br />Jeszcze nie zaopiniowałeś starego.<br />Michał: Dałem Makowskiemu. Nie podobało mu się. Musisz jeszcze popracować… Może dadzą to za dwa numery..<br />Krzysiek: A może Makowski by w końcu drugi tomik wierszy napisał?! Bo nasz Rimbaud to cierpi na syndrom siedemnastoletniego geniusza i chuj z tego<br />Michaś: Hahahaha no Ryś wyrabiasz się…<br />Ryś: Może w końcu nauczę się pisać hehhehehe. Widziałeś ostatnio Miśkę?<br />Krzysiek: Co ty? Nie miałem jak i kiedy. Sam wiesz, że my się praktycznie nie spotykamy. Może Chyła czasem do nich wpadnie, ale to rzadko.<br />Michaś: Wiesz, że się porobiło.<br />Krzysiek: Wiem, to musiało się tak skończyć. Porobiło się, porobiło. Urok malutkich bohem hehe… Wiesz, myśle że tak to się nie skończy, że któreś z nich będzie chciało choć na moment, na moment przestać być artystą… wiesz to są uczucia<br />Michaś: Oni zbyt dużo ćpają.. i tak jest im dobrze…<br />Krzysiek: Do czasu, do czasu…pewnie…myśle że nie można długo bawić się w pełni otwarte małżeństwo bez zranienia drugiej osoby.<br />Michaś: Dla mnie to fasada, to co mówią… to co oni mówią jest nieważne… mogą pieprzyć o otwartym związku… jego to jara wiesz, on chce być artystą za wszelką cenę, ale tak naprawdę nie będzie taki jak ty czy ja…<br />Krzysiek: Pamiętam tą rozmowę w Molotovie hehhehehe<br />Michaś: Krystian chciał być robotnikiem, walczącym socjalistą, ale nie mógł być, nie może… jak syn prawników może być robotnikiem…<br />Krzysiek: Przecież on nie przepracował jednego dnia…<br />Michaś: Bo widzisz Ryś najbardziej zaciekłymi socjalistami, są ci którzy widzieli robotników tylko w telewizji albo obok nich przechodzili…<br />Krzysiek: Przecież wiem… wiesz jaki jest mój stosunek do socjalizmu…<br />Michaś: Hehehe uważaj bo Antifa cię zajobie Ryś<br />Krzysiek: Rysie są pod ochroną hehehh. Pieprzą mnie faszyści i pieprzy mnie Antifa<br />Michaś: Żeby cię od tego dupa nie rozbolała hehehehe<br />Krzysiek: Spadaj! Hhehehe Tak mi się pieprzneło.<br />Michaś: Literat! Polonista! A pieprzy… hahahha<br />Krzysiek: Dobra…dość! A co tam u Szuby?<br />Michaś: Siedzi obok mnie… no i cię pozdrawia.<br />Krzysiek: Dzięki, wzajemnie. Widziałem nowe zdjęcia- zajebiste.<br />Michaś: Wiesz jak to jest. Jak ma dziewczyna pomysł to robi.<br />Krzysiek: Ja tylko jednego się boję…<br />Michaś: Czego?<br />Krzysiek: Że kiedyś kliknę w necie na nowy akt zrobiony przez nią akt…<br />Michaś: No i ?<br />Krzysiek: I wyskoczy twoje nagie ciało! Hahahaha<br />Michaś: Hahahahaha mój chuj rozjebie ci ekran…<br />Krzysiek: Taaa chyba ten się wcześniej ze śmiechu rozpadnie.Hahahaah. A ja już nic więcej nie zjem w życiu.<br />Michaś: Dobra! I tym optymistycznym akcentem zakończymy tą rozmowę.<br />Krzysiek: No trudno!<br />Michaś: Idę kupę zrobić!<br />Krzysiek: Wysraj się!!!!! Nara<br />Michaś: Nara Ryś!<br /><br />Krzysiek<br />Ok.<br />Już jestem<br /><br />Kruszyna<br />Ok.<br /><br />Krzysiek<br />Będziesz dziś na Bielskiej?<br /><br /><br />Wezwani do sprawy policjanci CBŚ ustalili, że Wiesław S. dwa dni wcześniej połknął ponad 80 kapsuł z kokainą. Polak został przewieziony do szpitala, lekarze stwierdzili w jego organizmie jeszcze kilkanaście narkotykowych kapsuł. Jego życiu i zdrowiu nie zagraża niebezpieczeństwo.<br />Kruszyna<br />Pozałatwiam parę spraw i wpadnę<br />Krzysiek<br /><br /><br /> 27 % z pliku Nas- Illmatic <br />Szacowany czas pobrania: 14 minut 20.2 z 68 Mb (48 Kb/s)<br /><br /><br />N- n- now th- that don't kill me <br />can only make me stronger <br />i need you to hurry up now <br />cause i can't wait much longer <br />i know i got to be right now <br />cause i cant get much wronger <br />man i've been waitin' all night now <br />that's how long i've been on ya <br /><br />i need you right now <br />i need you right now <br /><br />Kruszyna<br />Uderzyłem kogoś wczoraj?:D<br />Krzysiek<br />:D<br />Nie <br />aco?<br />A co?<br />Kruszyna<br />Bo mnie coś łokieć boli<br /><br />Krzysiek<br />Może ci Kac tak dziwnie wychodzi:P<br />Kruszyna<br />Może<br />:D<br /><br />Mężczyzna wykorzystując uzależnienie służbowe podległych mu funkcjonariuszy Policji, jak i pracowników cywilnych, wielokrotnie przekraczał uprawnienia w celu osiągnięcia korzyści majątkowych. Wielokrotnie wydawał polecenia wykonywania nieodpłatnie, bez umowy, w czasie pełnienia służby bądź wykonywania obowiązków w ramach stosunku pracy, prac fizycznych związanych z budową swojego domu. Wykorzystywał przy tym sprzęt będący na stanie Komendy Wojewódzkiej Policji w Łodzi, działając tym samym na szkodę interesu publicznego.<br /><br /><br /><br /> And I Wonder if you know<br />What it means, what it means<br />And I wonder if you know<br />What it means, what it means<br />And I wonder if you know<br />What it means to find your dreams<br /><br />I've been waiting on this my whole life<br />These dreams be waking me up at night<br />You say I think I'm never wrong<br />You know what, maybe you're right, aight<br /><br />And I wonder if you know<br />What it means, what it means<br />And I wonder if you know<br />What it means to find your dreams<br /><br />You say he get on your f**king nerves<br />You hope that he get what he deserves, word<br />Do you even remember what the issue is<br />You just trying to find where the tissue is<br />You can still be who you wish you is<br />It ain't happen yet<br />And that's what the intuition is<br />When you hop back in the car<br />Drive back to the crib <br /><br /><br />Lekkie muskanie, które jest zapewne pukaniem do drzwi buduje korelacje z cichnącą nagle muzyką.<br />-Proszę!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3064980289353720392-92777729062471989?l=zbocianiegogniazda.blogspot.com' alt='' /></div>Bocianhttp://www.blogger.com/profile/16406846791714726240noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3064980289353720392.post-39971543990862338712009-11-22T18:54:00.000+01:002009-11-22T18:56:14.691+01:00<object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/y0zelzGYKKQ&hl=pl_PL&fs=1&"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/y0zelzGYKKQ&hl=pl_PL&fs=1&" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3064980289353720392-3997154399086233871?l=zbocianiegogniazda.blogspot.com' alt='' /></div>Bocianhttp://www.blogger.com/profile/16406846791714726240noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3064980289353720392.post-1681897605594569252009-11-21T17:58:00.001+01:002009-11-21T18:00:54.018+01:00Droga Magdo!<br /><br />A właściwie:<br />Droga Madziu!<br /><br />Nigdy nie miałem doświadczenia w pisaniu listów. Może właśnie, dlatego nigdy tego listu nie napisałem i nie napiszę do ciebie. Zostanie on na krótki moment pamięci w mojej głowie. Mimo wszystko jednak na wstępie przepraszam Cię za wszelkie niedoskonałości słowne i formalne.<br /><br />Piszę ten list, gdyż uznaję że już na to pora. Pięknie wyglądasz teraz gdy siedzę na szafce i obserwuję Cię pijącą herbatę. Wiesz, że dla mnie zawsze pięknie wyglądałaś i nie są to puste słowa, co mi zarzucałaś wielokrotnie. Potrafię kłamać. Przyznam, że wiele razy wysługiwałem się kłamstwem jako odpowiedzią na dotykające mnie problemu. Z kłamstwa stworzyłem sobie tarczę przed odpowiedzialnością za to kim jestem i jak żyję.<br /><br />Kłamstwo to ja.<br /><br />Piszę do ciebie, bo widzę cię teraz przed sobą. Gdyby w życiu coś człowiek powinien. Gdyby „powinniśmy” nie było idiotyczną formą nakazu zawierającą elementy marzenia i konwenansu to napisałbym, że ten list powstaje, gdyż powinniśmy ze sobą więcej rozmawiać. Nie napisze tak, gdyż rozmawiamy ze sobą dużo. Można by nawet powiedzieć, że rozegraliśmy wszystkie warianty scenariusza, te które miał miejsce w rzeczywistości i te wyimaginowane, za pomocą słów.<br /><br />Może jest w tym coś z Junga. Wiem. Praktycznie nie czytałem Junga, ale chciałem dodać do tego myślo-listu odrobinę elokwencji i oczytania. Jung mi się wprawdzie źle kojarzy( z jedynego egzaminu, na który czytałem Junga dostałem dwóję), ale jest ogólnie znany. Poza tym ty znasz Junga i po raz kolejny moglibyśmy się posprzeczać.<br /><br />To nie powinno pójść w tą stronę<br />Uznajmy akapit z Jungiem za nieistniejący. I tak będzie, skoro ty i tak nie przeczytasz tego listu, a ja go nie napiszę.<br /><br />A więc:<br /><br /><br /><br /> Droga Magdo!<br /><br />A właściwie:<br />Droga Madziu!<br /><br />Nigdy nie miałem doświadczenia w pisaniu listów. Może właśnie, dlatego nigdy tego listu nie napisałem i nie napiszę do ciebie. Zostanie on na krótki moment pamięci w mojej głowie. Mimo wszystko jednak na wstępie przepraszam Cię za wszelkie niedoskonałości słowne i formalne.<br /><br />Piszę ten list, gdyż uznaję, że już na to pora. Pięknie wyglądasz teraz, gdy siedzę na szafce i obserwuję Cię pijącą herbatę. Wiesz, że dla mnie zawsze pięknie wyglądałaś i nie są to puste słowa, co mi zarzucałaś wielokrotnie. Potrafię kłamać. Przyznam, że wiele razy wysługiwałem się kłamstwem jako odpowiedzią na dotykające mnie problemu. Z kłamstwa stworzyłem sobie tarczę przed odpowiedzialnością za to kim jestem i jak żyję.<br /><br />Kłamstwo to ja.<br /><br />Piszę do ciebie, bo widzę cię teraz przed sobą. Gdyby w życiu coś człowiek powinien. Gdyby „powinniśmy” nie było idiotyczną formą nakazu zawierającą elementy marzenia i konwenansu to napisałbym, ze ten list powstaje gdyż powinniśmy ze sobą więcej rozmawiać. Nie napisze tak, gdyż rozmawiamy ze sobą dużo. Można by nawet powiedzieć, że rozegraliśmy wszystkie warianty scenariusza, te które miał miejsce w rzeczywistości i te wyimaginowane, za pomocą słów.<br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br />Nie wiem. Nie mam pomysłu co ci powiedzieć/ napisać. Czas już minął. Czasem mówisz, że już wszystko przeanalizowaliśmy. Mamy za sobą kilka rozmów, słowotoków zakończonych ogólnym stwierdzeniem, że jest już ok, a nawet bardziej niż ok.<br />Zostało mi jedno słowo.<br /><br />I mam je na końcu języka.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3064980289353720392-168189760559456925?l=zbocianiegogniazda.blogspot.com' alt='' /></div>Bocianhttp://www.blogger.com/profile/16406846791714726240noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3064980289353720392.post-37602701476751516842009-11-20T17:53:00.000+01:002009-11-20T17:55:44.048+01:00-Kupiłeś chleb?<br />-A ty Roki to zawsze jakiś roszczeniowy jesteś? Nie pochwalisz, że ładnie wyglądam…- po raz kolejny zaczynamy grę słów i skojarzeń. Taki Miliard w Rozumie abstrakcji.<br />-Ładnie wyglądasz. Kupiłeś chleb?<br />-Materialista!- Podnoszę głos udając oburzenie- Męska szowinistyczna świnia. Kupiłem!<br />Roki krząta się po kuchni. Poza tym pustka.<br />-Sam jesteś męska świnio?<br />-Sam. A poza tym pije. I kradnę! Bo każdy pijak to złodziej!<br />-I pewnie jeszcze kłamiesz! Bo kto kłamie, ten kradnie!- Kończymy show i zaczynamy normalną rozmowę.- A gdzie Kruszyn?<br />- Poszedł do domu.<br />-Jak to?- Przyznam, że zniknięcie Tomka bardzo mnie zdziwiło.<br />- No matka dzwoniła I że niby ma przyjść coś pomóc- Roki zaczął wydłużać zdania- Jaaaa nieeee wiieeeem- Teraz już przypomina wijącą się jaszczurkę, jednak po sekundzie wraca do normalnego toku rozmowy- Myślałem, że się minęliście.<br />-No nie właśnie. Pewnie poszedł na Synów Pułku- Zakupy całe już rozładowane- Mówił coś jeszcze?<br />-Że na pewno popołudniu będzie na Bielskiej.<br />-I na pewno alkohol będzie chciał tam pić?!<br /><br /> Powracamy do ogrodu sarkazmu.<br /><br />-Pewnie tak. Wiesz jak tam jest…<br />-Melina….<br />-No tak. Dziewczyny piją dniami i nocami.<br />- A jeszcze jak tam ta Aśka jest!- Zaczynamy przypominać stare dewotki budujące swoje życie na obrazach z okna.<br />-Panie!- Roki wyszczerzył oczy jakby chciał mi przekazać tajemnice wszechświata.- Ta ruda to Sodomia i Gomoria!<br />-Wiem panie- Przytakuje mu bezapelacyjnie- Gomoria! Gomoria!<br />-I tam jedno z drugim takie rzeczy- Roki skręca ręce w dziwny sposób starając się zobrazować galimatias.<br />-Ruchają się? –Staram się ukazać zdziwienie połączone z ciekawością.<br />-Panie jakby się ruchali to jeszcze pół-biedy. Każdy kiedyś się ruchał.<br />-No podobno nie. No wie pan, kto się podobno nie ruchał?<br />- Wiem ,wiem, ale to mój ojciec, więc to tylko plotka.<br />-Plotka ma krótkie nogi. Jest malutka jak Wiola. Tyle, że plotka jako sama w sobie maleńkość nie zakrzyknie nigdy: „Moc jest z nami- z krasnoludkami!” Ale do rzeczy. Gadaj pan!<br />-A więc….<br />-Nie zaczyna się zdania od : A więc… <br />-No to….hmmmm….. A chuj!<br />-Tak lepiej! Kontynuujcie panie…<br />-A chuj! A więc…. Większość się kiedyś ruchała. Ja sam się ruchałem.<br />-Ale tak sam siebie?<br />-Ciii. Panie takie rzeczy przy dzieciach?!<br />Rozglądam się dookoła, przy okazji otwierając jogurt.<br />-Panie, ale tu dzieci nie ma!<br />-Jak to nie ma!? Rodziców pan ma?<br />-Mam.<br />-To jest pan dzieckiem! Więc ciiiiii- Jest taka scena w „Weselu ” Smażowskiego, kiedy pijany Arek Jakubik idzie po sali oznajmiając, że główny bohater ma sekret.<br /> A robi on to przystawiając palec do ust i mówiąc: <br />Ciiiichoooo kurwa!Ja wiem wszystko! Aaaale nie powiem! Ciiiicho kurwa! – Roki w tym momencie wygląda podobnie.<br /><br />Postanawiam uciąć rozmowę, gdyż zaczęła być ona dla nas obu lekko wtórna i nużąca.<br /><br />-Dziewczyny na górze są?- To zdanie jest jak napis Game Over.<br />- Pewnie tak. Aśkę na pewno słyszałem.<br />-To idę zobaczyć w takim razie, co robią.<br />-Idź! Idź! A ja sobie białasa ugotuje!<br />-Świnia!<br />-Co świnia znowu? Bardziej rasista, bo białych gotuje! -Game is not over nigdy.<br />-Nygro.<br />-O! same komplementy z rana. To idź już!<br />-Idę, idę. Ale jeszcze wrócę!<br />-Zawsze wracacie!<br /><br />Czas jest kolisty.<br />Koło, choć nie ma początku, ani końca ma coś takiego jak punkty styczne. Miejsca, od których mierzy się jego obwód.<br />Czas.<br />Czas ma miejsca styczne. Narodziny i śmierć.<br />Pomiędzy punktami stycznymi, są inne punkty styczne. Dzieciństwo, starość etc.<br />Najmniejszą formą styczną jest sekunda- ale życie zmienia się w ciągu sekundy bardzo rzadko. <br />W ostatnim czasie punktami stycznymi dla mnie był okres od jednego wejścia po schodach do drugiego.<br /><br /> Zawsze na górę, ale chyba rzadko pod górkę. Takie już są uroki życia na najniższym poziomie mieszkania. Najniższy poziom mieszkania…. hmmmm to brzmi ciekawie. Dwoistość słów powoduje to, że mogę zarówno mieszkać na parterze jak i w slumsach Rio. Słowa dają nam wielkie możliwości.<br /><br /> Już przy pralni słyszalny jest szum płynący z kuchni na górze. Ogólnie żeńskie głosy uzupełniane jednak bardzo intensywnie i mocno przez Gracjana:<br />- I choćby skały srały zdobędę pieniądze od uniwersytetu na ten spływ.<br />Moje wejście na krótko przerywa jego przemowę . <br />-O! Krzysiu!- Wytrącony zauważa moją obecność- Siemano. Pomyśl, że te chuje z uniwerka nadal jeszcze nie zdecydowały czy dadzą pieniądze na spływ.<br />Zgodnie z jego rozkazem pomyślałem.<br />-Uwierzysz w to?<br />Pytanie było retoryczne. Uwierzyłem.<br />- Ale chyba mają jakiś okres urzędowo ustalony na rozpatrywanie takich wniosków?- Na pewno mają, więc tym pytaniem staram się lekko uspokoić naszego domowego szefa płetwonurków.<br />- Tak mają. Dwadzieścia jeden dni.<br />Dwadzieścia jeden dni…<br />21 dni<br /><br />To w sumie nieistotne.<br /> Istotny<br />…<br /><br />Widok kuchni<br />(gdybym umiał rysować to bym go narysował, a tak opisuję, choć będąc uczciwym nie wiem czy umiem pisać)<br /><br />od myślników:<br /><br />-kuchnia ładna nowoczesna<br />-Ja(to niegrzecznie zaczynać od siebie, więc zacząłem od kuchni) stojąc siedzę( tak! Tak! Mogę tak robić ze względu na moje gabaryty) opieram się/ na szafce dolnej w pobliżu zlewu<br />-Gracjan oparty jest od kuchenkę<br /><br />Powinienem zacząć od kobiet.<br />W pewnym sensie kuchnia jest kobietą, więc usprawiedliwiam sam siebie<br /><br />-Koza stoi oparta o szafkę , tak mniejwięcej w połowie drogi między mną a Gratką(Gracjan)<br />- Magda i Aśka siedzą przy stole(nowoczesnym więc małym i niefunkcjonalnym, a na dodatek wyglądającym bardziej jak element wystroju speluny niż dostojny wiktoriański mebel)<br />Poza stolikiem i setką butelek rozlokowanych po całym domu, stancja nie przypomina speluny.<br /><br />Przeważnie…<br /><br /><br /><br /><br /> no dobra!<br /><br />Od czasu do czasu.<br /><br />Powróćmy do wydarzeń bieżących.<br /><br />Aśka zbliża się do mnie przybierając posturę pełzającego potrzebowacza ciepła<br />-Masz coś słodkiego?- Zawsze<br /> ale to zawsze, czyli często słyszę to pytanie.<br />Wypowiedziane naprawdę zawsze w taki sam sposób.<br />To nasz rytuał.<br />Ja wchodzę do ich kuchni. Ona wchodzi do mojego pokoju.<br /> Aśka( często będąc w chyba różowym szlafroku ) pyta:<br />-Masz coś słodkiego?<br />Z reguły nie mam.<br />Więc:<br />Odpowiedzi są dwie:<br /><br />A) Mam! Siebie!<br />B) A co ja jestem? Cukiernia?<br /><br />Za to, w jaki sposób mnie pyta oddałbym jej wszystkie słodycze świata( za co ona by mnie zabiła bo się odchudza).<br />- sylwetka lekko skulona<br />-różowy szlafrok<br />-głowa opuszczona pochylona bardzo do przodu<br />-krok bardzo a to bardzo tuptający<br />- głos pięcioletniej dziewczynki witającej ojca po jego powrocie z delegacji<br />-wzrok: kompilacja wszystkich spojrzeń bohaterów „Zakochanego kundla” połączona z wzrokiem Shirley Temple w latach świetności<br /><br />Kobiety są skomplikowane<br /><br />.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3064980289353720392-3760270147675151684?l=zbocianiegogniazda.blogspot.com' alt='' /></div>Bocianhttp://www.blogger.com/profile/16406846791714726240noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3064980289353720392.post-74591329311799137052009-11-15T11:03:00.001+01:002009-11-15T11:03:57.297+01:00<object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/K0HUl-PtIpw&hl=pl_PL&fs=1&"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/K0HUl-PtIpw&hl=pl_PL&fs=1&" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3064980289353720392-7459132931179913705?l=zbocianiegogniazda.blogspot.com' alt='' /></div>Bocianhttp://www.blogger.com/profile/16406846791714726240noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3064980289353720392.post-34523168655223383512009-11-12T12:18:00.001+01:002009-11-12T12:20:10.907+01:00To chyba najcieplejszy dzień w tym roku. Nie liczę zimy. Podczas zimy u nas potrafi być ciepło nawet przy dwóch stopniach Celsjusza, zważywszy na to że tydzień wcześniej było minus dwadzieścia.<br />Kwestia odczuć.<br />Zawsze tak jest. Odczucia potrafią zapanować nad rozumem. <br />Może jednak nie będzie tak źle z tą wiosną. Było wcześniej fatalnie. Zimno i deszczowo.<br /><br /><br />Co z tą wiosną?<br /><br />Zapytałby Tomasz Lis w swym nowym programie telewizji jakiejkolwiek. Jakakolwiek telewizja dałaby mu władzę i możliwość bycia sumieniem narodu. Bogiem dziennikarstwa.<br /><br />W S<br /> T A<br /> W<br /><br /> D I<br /> AG<br /> R<br /> A<br /> M<br /> <br /> <br /><br />:<br /><br />Schemat Ewolucji autorytetu czasów obecnych.<br /><br />Miasto huczy. <br />Samochody poruszają się ruchem jednostajnym na trasie gdzieśtam- gdzieśtam-gdziekolwiek.<br />Skoro dziś weekend to jesteśmy w sklepie. Całkiem niezły sposób na spędzenie wolnego czasu. Sam często lubię wybrać się w niedziele do jakiegoś hipermarketu.<br />Mam czas.<br />Mam wtedy czas na powolny konsumpcjonizm. Konsumpcje w stanie czystym. Czasem mam wrażenie, że Lechu przeskoczył przez płot tylko dla mnie. Przeskoczył abym spokojnie mógł zastanawiać się w Tesco, które oliwki wybrać. Te większe ale puste w środku, czy te drylowane wypełnione papryką.<br />Świat uwolnił w nas egoizm. Egoizm tak naturalny dla tego narodu. Egoizm tłamszony przez lata w imię lepszej sprawy.<br />Egoizm tak wielki, że pozwalający nam być altruistami.<br />-Pane! Pane!- Mały czteroletni Rom chyba czyhał tylko na mnie pod Biedronką- Daj złotówkę! Na bułkę!<br />Yhm na bułkę. Jasne!<br />Romska Drużyna- A stojąca nieopodal Biedronki wyglądała na bardzo wygłodniałą. Każdy z tych „opiekunów” młodego miał wygląd rodem z MMA, więc wszystkie moje bezczelne odzywki w stylu:<br />„To może kupie ci bułkę” (oni by mi już sprzedali bułę)<br />wolałem schować do kieszeni.<br />Presja czterolatka była niesamowita , więc dałem mu całe 2 złote.<br />Toż to kradzież w biały dzień.<br />Na odchodne chyba usłyszałem dziękuję, ale nie jestem pewien, bo młody znalazł już kolejnego darczyńcę, który dołoży mu do najdroższej bułki świata.<br />To są jedyne momenty, kiedy rodzi się w moim umyśle nacjonalizm. Faszyzm stanu czystego, taki który rodzi się w sercach każdego uczciwie zarabiającego człowieka, który jest zaczepiany przez żebraka innej maści. Swoi to tylko nieroby. Inni to szkodniki społeczne.<br /><br /> To nieistotne.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3064980289353720392-3452316865522338351?l=zbocianiegogniazda.blogspot.com' alt='' /></div>Bocianhttp://www.blogger.com/profile/16406846791714726240noreply@blogger.com0